Σύμφωνα με μια ανασκόπηση 29 μελετών που έγινε από το Ιατρικό Κέντρο Montefiore, την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, τα άτομα που εκτίθενται σε μικρόβια έχουν τον μικρότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν στο μέλλον φλεγμονώδεις νόσους.
Συγκεκριμένα όπως ανέφεραν οι επιστήμονες, υπάρχουν πολλοί παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με χαμηλή περιβαλλοντική υγιεινή και οι οποίοι οδηγούν στην ανάπτυξη φλεγμονωδών νόσων του εντέρου. Ωστόσο, η μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι μεγαλώνουν σε ένα μη απολυμασμένο περιβάλλον όπου δεν είναι όλα πεντακάθαρα έχουν τελικά πολύ μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης φλεγμονωδών νόσων του εντέρου.
Να σημειώσουμε ότι ο όρος “Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου” χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις παθήσεις του παχέος και του λεπτού εντέρου, με κυριότερες τη νόσο του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα.
Τα ευρήματα της μελέτης με την ονομασία «Περιβαλλοντική Υγιεινή και Κίνδυνος Φλεγμονωδών Παθήσεων του Εντέρου: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση», τα οποία και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Inflammatory Bowel Diseases, έδειξαν την ύπαρξη συσχετισμού, ο οποίος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από την εθνικότητα.
Δηλαδή, για να εκτιμηθεί η σχέση μεταξύ περιβαλλοντικής υγιεινής και του κινδύνου για IBD, η Δρ. Aurada Cholapranee, του Montefiore Medical Center, και ο Δρ. Ashwin Ν. Ananthakrishnan της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ και του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, επανεξέτασαν τη δημοσιευμένη, μεταξύ 1980 και 2015, βιβλιογραφία που αφορούσε τις Φλεγμονώδεις Νόσους του Εντέρου.
Οι μελέτες αυτές είχαν αξιολογήσει την επαφή των ανθρώπων με κατοικίδια ζώα και ζώα αγροκτήματος, τον αριθμό των αδελφών σε ένα σπίτι, τη συμβίωση στο ίδιο υπνοδωμάτιο κατά την παιδική ηλικία με αδέλφια ή γονείς, και την πρόσβαση σε προσωπική τουαλέτα και ζεστό νερό.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης όλοι αυτοί οι παράγοντες διαβίωσης ήταν που μείωσαν τον κίνδυνο ανάπτυξης Φλεγμονωδών Νόσων του Εντέρου (IBD).
Αναφερόμενοι στις πιθανότητες ανάπτυξης IBD σε άτομα που είχαν σκύλο ή γάτα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας οι ειδικοί είπαν ότι αυτές ήταν κατά 24% λιγότερες από ό,τι ήταν στα άτομα που δεν είχαν κατοικίδιο. Ενώ, η επαφή με ζώα του αγροκτήματος μείωσε τις πιθανότητες ανάπτυξης IBD κατά 55%.
Και επειδή όπως αναφέραμε η μελέτη ήταν κατηγοριοποιημένη ανά εθνικότητα, τα ευρήματα έδειξαν ότι υπήρχε προστατευτική σχέση από την επαφή με κατοικίδια ζώα και στις ομάδες των λευκών ατόμων όσο και σε εκείνες που αποτελούνταν από μη λευκούς.
Όμως, η επαφή με ζώα του αγροκτήματος έδειξε διαφοροποίηση και συνδέθηκε λιγότερο έντονα με την προστασία από Φλεγμονώδεις Νόσους του Εντέρου στους λευκούς. Στους μη λευκούς διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν 83% λιγότερες πιθανότητες ανάπτυξης IBD, ενώ το ποσοστό στους λευκούς ήταν μόνο 45%.
Αναφορικά με το θέμα της συγκατοίκησης, αυτή συσχετίστηκε με τον κίνδυνο για εμφάνιση της νόσου του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα. Όπως είπαν οι ερευνητές, η κοινή χρήση του κρεβατιού με αδέλφια κατά την παιδική ηλικία προσέφερε προστατευτική ανοσία τόσο για ανάπτυξη νόσου του Crohn όσο και ελκώδους κολίτιδας. Και μάλιστα, οι συσχετισμοί αυτοί ήταν παρόμοιοι σε λευκούς και σε μη-λευκούς ανθρώπους, τόσο για την έκθεση στην πρώιμη παιδική ηλικία όσο και κατά τα επόμενα έτη.
Επιπλέον, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι στα σπίτια που υπήρχαν 2 ή και περισσότερα αδέλφια μειώθηκε κατά πολύ ο κίνδυνος για ελκώδη κολίτιδα.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα άτομα που μεγαλώνουν σε αποστειρωμένα περιβάλλοντα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης Φλεγμονωδών Νόσων του Εντέρου (IBD).
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
