Για τους περισσότερους ανθρώπους, μια ηλιόλουστη ημέρα σημαίνει καλοκαίρι, διακοπές και ξεγνοιασιά. Για την Μπέκι Ράμσεϊ σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Σημαίνει ότι κάποιο παιδί ίσως δεν επιστρέψει σπίτι.
Όπως περιγράφει στο CNN, κάθε φορά που ανεβαίνει η θερμοκρασία, ξυπνά και κοιτάζει το κινητό της με αγωνία. «Όταν βλέπω ήλιο τρέμω», λέει χαρακτηριστικά.
Περιμένει να δει αν θα εμφανιστεί ακόμη μία ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για έναν έφηβο που αγνοείται, για έναν πνιγμό σε λίμνη ή ποτάμι, για μία ακόμη οικογένεια που μέσα σε λίγα λεπτά θα χάσει το παιδί της.
Ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Το 2011 έχασε τον 13χρονο γιο της, τον Ντίλαν.
Μια βουτιά που δεν είχε επιστροφή
Ήταν μία ζεστή ημέρα του Ιουλίου στη βόρεια Αγγλία. Ο Ντίλαν, όπως χιλιάδες παιδιά κάθε καλοκαίρι, έψαχνε έναν τρόπο να δροσιστεί. Μαζί με φίλους του άφησε την παιδική χαρά και πήγε σε ένα κοντινό εγκαταλελειμμένο λατομείο.
Μπήκε στο νερό. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα βρισκόταν σε σοβαρό κίνδυνο. Παρά το γεγονός ότι κάποιος κατάφερε να τον βγάλει έξω, ήταν ήδη αργά.
Ο Ντίλαν ήταν εξαιρετικός μαθητής, αθλητικός και πολύ καλός κολυμβητής. Κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να πνιγεί. Η νεκροψία έδωσε την απάντηση. Δεν τον πρόδωσε το κολύμπι. Τον πρόδωσε το κρύο νερό.
Ο ύπουλος εχθρός που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια
Οι πολύ ζεστές ημέρες δημιουργούν μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση.
Η θερμοκρασία του αέρα μπορεί να ξεπερνά τους 35 βαθμούς, όμως οι λίμνες, τα ποτάμια και τα λατομεία παραμένουν πολύ πιο κρύα. Η απότομη είσοδος σε νερό κάτω από τους 15 βαθμούς Κελσίου μπορεί να προκαλέσει αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν «θερμικό σοκ από ψυχρό νερό».
Το σώμα αντιδρά βίαια. Η αναπνοή χάνεται στιγμιαία, η καρδιά καταπονείται και ακόμη και ένας έμπειρος κολυμβητής μπορεί να χάσει τον έλεγχο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
«Είναι μία από τις μεγαλύτερες καταπονήσεις που μπορεί να υποστεί ο ανθρώπινος οργανισμός», εξηγούν οι ειδικοί. Και δεν είναι ο μοναδικός κίνδυνος.
Τα ποτάμια και οι λίμνες συχνά κρύβουν ισχυρά ρεύματα, απότομα βάθη, λάσπη, βυθισμένα αντικείμενα και εξαιρετικά περιορισμένη ορατότητα.
Η κλιματική κρίση γράφει μια νέα στατιστική
Η Ευρώπη είναι πλέον η ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρος του πλανήτη. Και όσο αυξάνονται οι καύσωνες, αυξάνονται και οι τραγωδίες.
Μόνο κατά τον καύσωνα του Μαΐου στη Βρετανία, πριν ακόμη ξεκινήσει επισήμως το καλοκαίρι, πνίγηκαν τουλάχιστον 19 άνθρωποι σε ανοιχτά νερά. Οι 13 ήταν παιδιά.
Στη Γαλλία, μέσα σε μόλις δέκα ημέρες ακραίας ζέστης, περισσότεροι από 55 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε αντίστοιχα περιστατικά, οι περισσότεροι νεαρής ηλικίας.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το φαινόμενο επιταχύνεται. Στο Λονδίνο οι παιδικοί πνιγμοί έχουν αυξηθεί κατά 80% από το 2023, ενώ στη Γαλλία τα περιστατικά πνιγμών αυξήθηκαν κατά 14% μέσα σε έναν χρόνο. Στους εφήβους ηλικίας 13 έως 17 ετών οι θάνατοι υπερδιπλασιάστηκαν.
Μελέτες δείχνουν ότι για κάθε αύξηση της μέγιστης ημερήσιας θερμοκρασίας κατά έναν βαθμό Κελσίου, ο κίνδυνος πνιγμού αυξάνεται περίπου κατά 7%.
Δεν κινδυνεύουν όλα τα παιδιά το ίδιο
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η κλιματική κρίση δεν επηρεάζει όλους με τον ίδιο τρόπο.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε φτωχότερες περιοχές είναι πολύ πιθανότερο να αναζητήσουν δροσιά σε ποτάμια, λίμνες ή εγκαταλελειμμένα λατομεία, επειδή στις γειτονιές τους υπάρχουν λιγότερες πισίνες, λιγότεροι πράσινοι χώροι και περιορισμένη πρόσβαση σε οργανωμένες εγκαταστάσεις.
Η εικόνα επαναλαμβάνεται σε πολλές χώρες.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, τα ποσοστά πνιγμών είναι σημαντικά υψηλότερα μεταξύ παιδιών από περιθωριοποιημένες κοινότητες. Για τους επιστήμονες, αυτό δεν είναι απλώς ζήτημα ασφάλειας στο νερό.
Είναι πλέον και ζήτημα προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή. «Κάθε παιδί πρέπει να έχει έναν ασφαλή τρόπο να δροσιστεί όταν επικρατούν ακραίες θερμοκρασίες», τονίζουν.
«Δεν θέλω να φοβούνται το νερό. Θέλω να επιστρέφουν σπίτι»
Μετά τον θάνατο του γιου της, η Μπέκι Ράμσεϊ αφιέρωσε τη ζωή της στην πρόληψη.
Ίδρυσε την οργάνωση «Doing it for Dylan», επισκέπτεται σχολεία, ενημερώνει παιδιά και γονείς και πέτυχε να ενταχθεί η εκπαίδευση για την ασφάλεια στο νερό στο εθνικό πρόγραμμα σπουδών της Αγγλίας από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.
Παράλληλα, στηρίζει οικογένειες που περνούν την ίδια τραγωδία. Σχεδόν κάθε καύσωνας σημαίνει και νέα τηλεφωνήματα. Νέοι γονείς. Νέα παιδιά. Νέα μνημόσυνα.
«Δεν ξεπερνάς ποτέ την απώλεια ενός παιδιού», λέει. «Απλώς μαθαίνεις να κουβαλάς το βάρος. Και κάθε φορά που ακούω για έναν ακόμη πνιγμό, γίνεται λίγο πιο βαρύ.»
Σε λίγες ημέρες θα επιστρέψει, όπως κάθε χρόνο, στο λατομείο όπου χάθηκε ο Ντίλαν, για να αφήσει λουλούδια. Δεν μπορεί να αλλάξει εκείνο το απόγευμα του Ιουλίου. Ελπίζει όμως ότι θα αλλάξει το επόμενο.
Γιατί, όσο οι καύσωνες γίνονται συχνότεροι, το πιο επικίνδυνο σημείο του καλοκαιριού ίσως να μην είναι ο ήλιος. Ίσως να είναι το νερό που μοιάζει ασφαλές.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
