Ο ιδιωτικός πλούτος αυξήθηκε σημαντικά το 2025, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, σύμφωνα με την ελβετική τράπεζα UBS.
Σχεδόν, ένα εκατομμύριο άνθρωποι αύξησαν τον πλούτο τους, τουλάχιστον σε ένα εκατομμύριο ευρώ, σε όλον τον κόσμο, αναφέρει η ελβετική τράπεζα στην ετήσια «Εκθεση για τον Παγκόσμιο Πλούτο». Σύμφωνα με την έκθεση, κατά μέσο όρο περίπου 2.680 νέοι εκατομμυριούχοι προστίθεντο καθημερινά στη λίστα, παγκοσμίως.
Συνολικά, ο παγκόσμιος ιδιωτικός πλούτος αυξήθηκε κατά 10,8% πέρυσι. Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει μάλιστα, ακόμη ταχύτερη ανάπτυξη από ό,τι το προηγούμενο έτος, όταν η αύξηση ήταν 4,6%.
«Η σημαντική αύξηση του ιδιωτικού πλούτου το 2025 αποδίδεται κυρίως στην ισχυρή απόδοση των χρηματοπιστωτικών αγορών και στην άνοδο των τιμών των ακινήτων», σύμφωνα με την UBS.
Στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, η αύξηση του ιδιωτικού πλούτου, ήταν μάλιστα πάνω από τον μέσο όρο, με ποσοστό 17,5%.
Επειδή το ευρώ ενισχύθηκε σημαντικά έναντι του αμερικανικού νομίσματος, η αύξηση των περιουσιακών στοιχείων στην ευρωζώνη, μετρούμενη σε δολάρια, ήταν αντίστοιχα υψηλότερη. Οι αυξήσεις ήταν ιδιαίτερα υψηλές στην Ανατολική Ευρώπη, με 28,3%.
Πρώτοι οι Ελβετοί
Η κατανομή του διεθνούς πλούτου αντικατοπτρίζει επίσης την τρέχουσα παγκόσμια πολιτική κατάσταση. Σύμφωνα με την έκθεση, περισσότερο από το ήμισυ του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου συγκεντρώνεται στις ΗΠΑ και την Κίνα. Ακολουθούν η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία. Στην Αμερική, ο πλούτος αυξήθηκε επίσης κατά 8,5%, ενώ στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού το ποσοστό ήταν 5,9%
Οι Ελβετοί έχουν πάντως τον υψηλότερο μέσο κατά κεφαλήν πλούτο, στα 910.382 δολάρια ανά ενήλικα, ακολουθούμενοι από τους Αμερικανούς και τους πολίτες του Λουξεμβούργου . Το Μεγάλο Δουκάτο είναι στην πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ με 394.005 δολάρια κατά κεφαλήν σε ιδιωτικό πλούτο. Ακολουθεί το Βέλγιο στη δεύτερη θέση με 277.166 δολάρια κατά κεφαλήν.
Κρίσιμη η ψηφιοποίηση
Στην αύξηση του ιδιωτικού πλούτου κρίσιμο ρόλο παίζει η ψηφιοποίηση της οικονομίας, εκτιμά η έκθεση της UBS. « Ο υψηλότερος βαθμός ψηφιοποίησης σημαίνει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Οι εταιρείες μπορούν να πληρώνουν υψηλότερους μισθούς και οι εργαζόμενοι μπορούν να χρησιμοποιούν μεγαλύτερο μερίδιο του εισοδήματός τους για να δημιουργήσουν πλούτο. Αλλά και οι επιχειρηματίες επωφελούνται από τη βελτιωμένη ψηφιοποίηση επειδή παράγουν υψηλότερα κέρδη. Αυτό τους διευκολύνει να ανέλθουν από τη μεσαία τάξη στους πλούσιους»
Το κράτος και η οικονομία στο Λουξεμβούργο, για παράδειγμα, έχουν ψηφιοποιηθεί σημαντικά ταχύτερα. Σύμφωνα με τον δείκτη Bitkom DESI, το Λουξεμβούργο κατατάσσεται 6ο μεταξύ των 27 κρατών μελών της ΕΕ, ενώ η Γερμανία μόλις 14η.
Ρεκόρ διεκατομμυριούχων
Ο πλούτος των δισεκατομμυριούχων έχει φτάσει επίσης σε ένα επίπεδο άνευ προηγουμένου στη σύγχρονη ιστορία. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Oxfam, υπάρχουν πλέον πάνω από 3.000 δισεκατομμυριούχοι παγκοσμίως, με συνολική αξία περιουσιακών στοιχείων 18,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση 16% σε πραγματικούς όρους σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος και ρυθμό τρεις φορές ταχύτερο από τον μέσο όρο των τελευταίων πέντε ετών.
«Η έκθεση αποτυπώνει για άλλη μια φορά τους νικητές και τους ηττημένους της παγκόσμιας οικονομίας», εξηγεί ο Μίσα Μασλένικοφ, ερευνητής και αναλυτής δημόσιας πολιτικής για την Oxfam Italy. «Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα υπέρογκο ποσό πλούτου, το οποίο έχει αυξηθεί κατά 81% σε σύγκριση με το 2020, ισοδύναμο με περίπου οκτώ φορές το ΑΕΠ μιας χώρας ,όπως η Ιταλία». Αυτό το ποσοστό είναι σχεδόν ισοδύναμο με τον συνολικό πλούτο που κατέχει το φτωχότερο μισό της ανθρωπότητας, 4,1 δισεκατομμύρια ανθρώπους, ενώ η ακραία φτώχεια βρίσκεται για άλλη μια φορά σε άνοδο στην Αφρική.
«Αυτός ο πλούτος, τονίζει η Oxfam, θα ήταν αρκετός για να εξαλείψει την ακραία φτώχεια παγκοσμίως 26 φορές»
Καμία πρόοδος στη μείωση της φτώχειας
Η ιλιγγιώδης αύξηση του πλούτου των υπερπλούσιων δεν συνοδεύεται από καμία πρόοδο στη μείωση της παγκόσμιας φτώχειας: «Ο ρυθμός μείωσης της φτώχειας έχει παραμείνει ουσιαστικά αμετάβλητος εδώ και έξι χρόνια», παρατηρεί ο Μασλένικοφ . «Εάν η οικονομική ανάπτυξη δεν γίνει χωρίς αποκλεισμούς και δεν αναδιανεμηθεί καλύτερα, κινδυνεύουμε να χάσουμε τον στόχο της εξάλειψης της ακραίας φτώχειας έως το 2030 και να βρεθούμε, το 2050, με το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού – σχεδόν 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους – να εξακολουθούν να ζουν σε συνθήκες φτώχειας», προσθέτει ο εκπρόσωπος της Oxfam.
Η ακραία συσσώρευση πλούτου δεν είναι ένα ουδέτερο φαινόμενο, αλλά τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο που ενισχύει επίσης τη συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας. «Τα πλουσιότερα άτομα χρησιμοποιούν την οικονομική τους δύναμη για να διαμορφώνουν δημόσιες πολιτικές προς όφελός τους, και όχι προς το συλλογικό συμφέρον», τονίζει ο Μασλένικοφ.
Αυτή η δυναμική, συνεχίζει, αντιπροσωπεύει μια αποτυχία των δημοκρατικών συστημάτων: οι ακραίες ανισότητες διαβρώνουν τις πολιτικές συμφωνίες, διαλύουν τον κοινωνικό ιστό και τροφοδοτούν την έλλειψη εμπιστοσύνης και τον κατακερματισμό.
«Υπάρχει διέξοδος από την άβυσσο της ανισότητας», καταλήγει η Oxfam, «αλλά απαιτεί πολιτική βούληση, διεθνή συνεργασία και την επιλογή να τεθούν η ισότητα, τα δικαιώματα και η δημοκρατία ξανά στο επίκεντρο των παγκόσμιων οικονομικών αποφάσεων».
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
