Skip to main content

Γιώργος Τσαγκαράκης: «…κάνουμε ένα παιδικό θέατρο για μικρούς και μεγάλους, που λέει την αλήθεια στα παιδιά»

«Το Γαϊτανάκι» στο Θέατρο Άβατον

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη

«Το Γαϊτανάκι», το έργο της σπουδαίας Ζωρζ Σαρή  που προτείνει και προτάσσει την αλληλεγγύη και την αγάπη και στους πιο δύσκολους καιρούς, μετά την περσινή επιτυχημένη του πορεία, ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Άβατον, από τον   θίασο Λαϊκού Θεάτρου Maticapi, σε θεατρική διασκευή Γιάννη Καλατζόπουλου και  σκηνοθεσία Γιώργου Τσαγκαράκη [Ευπατριδών 3, Κεραμεικός].

Ο κυρ Νικόλας ο Γαρύφαλλος, στα βαθιά του γεράματα, ζει χωμένος στ’ αμέτρητα βιβλία του, ξαγρυπνώντας για να τα διαβάσει όλα. Το μόνο που τον κάνει ν’ αφήσει για λίγο τις ιστορίες και τις λέξεις είναι ο κήπος του. Λατρεύει να φροντίζει τα γαρύφαλλά του.

Μια μέρα ακούει ένα παιδικό τραγούδι που του ξυπνά μια εκπληκτική ιδέα: Aν όλα τα παιδιά του πλανήτη έδιναν τα χέρια θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν τη Γη και να δημιουργήσουν ένα πελώριο Γαϊτανάκι. Να τραγουδήσουν και να χορέψουν, να παρασύρουν τα πουλιά, τα λουλούδια, ακόμη και τους μεγάλους.

Γεμάτος πίστη στην Ιδέα, ο κυρ Νικόλας ξεκινάει ένα μεγάλο ταξίδι για να αλλάξει τον κόσμο…

Ο Γιώργος Τσαγκαράκης μίλησε μαζί μας.

Κύριε Τσαγκαράκη, «Το Γαϊτανάκι» επιστρέφει για δεύτερη χρονιά με μεγάλη επιτυχία. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η συνέχιση;
«Κοιτάξτε,  όταν μια παράσταση επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα· ή  κάτι κάνουμε καλά ή κάτι αφήσαμε στη μέση και πρέπει να τελειώσει. Μπορώ να σας πω με σιγουριά ότι δεν είναι το δεύτερο. Ο περσινός κύκλος παραστάσεων μάς γέμισε χαρά, ελπίδα, γέμισε τις αναμνήσεις μας με άπειρα παιδικά χαμόγελα και με παρά πολλά “ευχαριστώ” γεμάτα ευγνωμοσύνη από τους μεγάλους. “Σας ευχαριστώ που είχα την ευκαιρία να δω μια τέτοια παράσταση με το παιδί μου” ήταν μια φράση που ακούσαμε παρά πολλές φορές. Γεμίζοντάς μας κουράγιο και επιβεβαιώνοντας την απόφασή μας να κάνουμε ένα παιδικό θέατρο για μικρούς και μεγάλους,  που λέει την αλήθεια στα παιδιά».

Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο της Ζωρζ Σαρή και ποια ήταν η πρόκληση στο να το μεταφέρετε στη σκηνή;
«Κατά πολλούς θεωρητικούς, η Ζωρζ Σαρή και η Άλκη Ζέη εισάγουν ένα νέος είδος στη λογοτεχνία, αυτό   της πολιτικής – κοινωνικής παιδικής λογοτεχνίας. Και είναι κάτι που σίγουρα το κάνουν και, μάλιστα,  γεμίζοντας τις παιδικές καρδιές με ελπίδα για τον κόσμο. Όχι βέβαια τόσο για το πώς είναι, αλλά κύρια για το πώς μπορεί να γίνει. Το συγκεκριμένο έργο της  Ζωρζ Σαρή λέει στα παιδιά πως μπορούν να σώσουν τον κόσμο. Στους μεγάλους, όμως, λέει πώς πρέπει να γίνει ο κόσμος για να σωθούν τα παιδιά. Αυτός πιστεύω ήταν ο κύριος λόγος επιλογής αυτού του έργου. Γιατί εάν έχουμε μια ευθύνη ως ενήλικες, αυτή είναι να σώσουμε τα παιδιά όλου του κόσμου. Γιατί μόνο τότε “…υπάρχει ελπίδα”, όπως λέει και το τραγούδι. Αυτή ήταν και η μεγάλη πρόκληση στ’ αλήθεια. Το πώς θα δώσεις κουράγιο στους μεγάλους να παλέψουν για να αλλάξει ο κόσμος. Και λέω στους μεγάλους,  γιατί τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει ν’ αλλάξει. Πώς θα θυμίσεις, λοιπόν, στους μεγάλους ότι υπάρχει ελπίδα. Πώς θα δείξεις ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν, σε μια αέναη σύγκρουση, δύο κόσμοι ταυτόχρονα: αυτός εκείνων που γεμίζουν τον πλανήτη φτώχεια, αδικία και πολέμους και αυτός όλων ημών που τα  υπομένουμε αυτά. Όχι όμως για πάντα, μόνο για “λίγο”. Για τόσο λίγο στο “διηνεκές της ιστορίας”, που σίγουρα κάποτε τα παιδιά θα φτάσουν να ρωτάνε τους γονείς τους: “Ήταν στ’ αλήθεια κάποτε άδικος κόσμος μας;”».

Πώς προσεγγίσατε τη σκηνοθεσία ενός έργου που απευθύνεται σε παιδιά αλλά μιλά βαθιά και στους ενήλικες;
«Η αλήθεια, όπως έχει δείξει η ιστορία, λέγεται “χωρίς φόβο” αλλά με “πολύ πάθος”. Το θέατρο, λοιπόν, ως μέσo εξερεύνησης του κόσμου, ως τρόπος εξήγησης της πραγματικότητας, δε μπορεί να αποτελεί εξαίρεση. Η αλήθεια, βέβαια, μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο μέσα από τις αντιθέσεις. Ακριβώς αυτές και οι παράγωγες αντιφάσεις αυτών, αποτελούν πεδίο δόξης λαμπρό για γέλιο και παιχνίδι. Γιατί, πλάι σ’ αυτόν που θέλει να αλλάξει τον κόσμο, υπάρχει αυτός που θα κάνει τα πάντα για να μείνει ίδιος. Και είναι αυτή η σύγκρουση, ακριβώς, που γεννά τη μαγεία του θεάτρου. Μιας τέχνης που έχει την ικανότητα να πει τα πάντα σε όλους, χωρίς να τους τρομάξει, αλλά να τους προβληματίσει βαθιά, αν βέβαια ακροβατήσει με επιτυχία στο παιχνίδι των αντιθέσεων».

Παίζετε και εσείς στην παράσταση. Πώς είναι να σκηνοθετείτε και να παίζετε ταυτόχρονα;
«Δύσκολα… Και θα μπορούσα να μην πω τίποτα άλλο εάν αυτό δεν συνέβαινε στο θέατρο που ήθελα να κάνω από τη πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στο σανίδι. Γιατί, ό, τι θέατρο κάνουμε με το καλλιτεχνικό μας “maticapi” -που σημαίνει τρυπάνι χειρός στην αργκό των μαστόρων, αποτελεί μια “ρωγμή ελπίδας στον τοίχο της μιζέριας που σμιλεύεται χρόνια από την εξουσία”, όπως λέμε και με την ομάδα μας, τον Θίασο Λαϊκού Θεάτρου MATICAPI. Οπότε,  δεν ξέρω πώς είναι να παίζεις και να σκηνοθετείς· ξέρω πώς είναι να μπλέκεσαι με όλα,  όταν κάνεις πραγματικά την τέχνη που αγαπάς… Και αυτό, παρ’ όλες τις δυσκολίες, λέγεται “ευτυχία”. Έτσι είναι λοιπόν».

Ο ρόλος σας, ποια συναισθήματα σάς γεννά κάθε φορά που ανεβαίνετε στη σκηνή;
«Ο κεντρικός μου ρόλος είναι αυτός του γιατρού Ερρίκου Πανόζ Ξανανιώνη που αποφασίζει να χαρίσει τα χάπια “Νεοζίλ που σε κάνουν να ξανανιώσεις” στον κυρ Νικόλα το Γαρύφαλλο,  γιατί τον έχει ενθουσιάσει η ιδέα του. Το “Ερρίκος Πανόζ” είναι ένα αργεντίνικο ψευδώνυμο για τον γιατρό, που το χρησιμοποίει προκειμένου να μπερδέψει όλους τους κακούς του κόσμου που τον έχουν “προσεγγίσει,  για να πάρουν το χάπι για λογαριασμό τους, να ξαναγίνουν νέοι και να τα κάνουν όλα πάλι από την αρχή… Φτώχεια, πολέμους, αδικία… Κρατώντας έτσι για πάντα τον κόσμο γερασμένο”. Έτσι αποφάσισε να ζει “… σαν κυνηγημένος” και να δίνει τα χάπια “μόνο σε όσους αγαπάνε τον κόσμο όπως τα παιδιά”. Το ψευδώνυμο και η ανάγκη ύπαρξής του αποτελεί δική μας προσθήκη στο έργο. Το εμπνευστήκαμε βέβαια από το ψευδώνυμο που είχε ο “Άνθρωπος με το γαρύφαλλο”, για τον οποίο και γράφτηκε το “Γαϊτανάκι” από τη Ζωρζ Σαρή, όταν -όντας παράνομος- προσπάθησε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το περίεργο, βέβαια, είναι ότι μέσω αυτής της προσθήκης γεννήθηκε ένας θεατρικός ήρωας που είναι ένας Αργεντινός (έστω κατά πρόθεση) γιατρός επαναστάτης, όπως ήταν ο γνωστός σε όλους μας “Γκεβάρα”,  ενώ το τέχνασμά του και η στάση του ενθουσιάζει τους μικρούς μας φίλους. Φοβάμαι, λοιπόν, είναι τόσα πολλά τα συναισθήματα που μου γέννα η ενσάρκωση ενός τέτοιου ρόλου που, ναι μεν δυσκολεύομαι να τα περιγράψω, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα τα καταλάβουν οι αγαπημένοι μας αναγνώστες».

Ποια ήταν η πιο δυνατή στιγμή σας στις πρόβες ή στις παραστάσεις για το «Γαϊτανάκι»;
«Ήταν, όταν η Ελληνική κοινότητα της Ουγγαρίας, μας κάλεσε να παίξουμε την παράσταση στη Βουδαπέστη και στο Ελληνικό χωριό “Νίκος Μπελογιάννης”. Όλη η εμπειρία ήταν πραγματικά μοναδική. Ξεχώρισε, βέβαια, η στιγμή, όταν μετά την παράσταση στο χωριό μάς κάλεσαν να τραγουδήσουμε το κεντρικό τραγούδι του έργου “Αν όλα τα παιδιά της γης”, σε πρωτότυπη μουσική σύνθεση για την παράστασή μας της Νατάσσας Μουσάδη, κάτω από το μνημείο του Νίκου Μπελογιάννη. Είναι μια στιγμή,  που σίγουρα θα θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή».

Ταυτότητα Παράστασης

Θεατρική διασκευή: Γιάννης Καλατζόπουλος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Τσαγκαράκης

Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Τσάκαλου

Σκηνικά / Κοστούμια: Βικτώρια Νταρίλα

Πρωτότυπη μουσική: Νατάσσα Μουσάδη

Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Ζιώγαλας

Μουσική διδασκαλία: Νατάσσα Μουσάδη

Φωτογραφίες / Trailer: Άκης Βαλεργάκης

Γραφιστικά: Αριάδνη Μιχαηλάρη

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Τσαγκαράκης

Οργάνωση Παραγωγής: MATICAPI

Προβολή και Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου – We Will

Παίζουν οι ηθοποιοί: Δανάη Αλυσανδράτου, Γιάννης Γιαραμαζίδης, Άρης Μπαταγιάννης, Σοφία Σίμου, Γιώργος Τσαγκαράκης

Μουσικοί επί σκηνής: Δανάη Αλυσανδράτου, Γιάννης Γιαραμαζίδης, Άρης Μπαταγιάννης

Πού: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Κεραμεικός (Μετρό Κεραμεικός) Πότε: Κάθε Κυριακή στις 11:30 και καθημερινές για σχολεία και συλλόγους Εισιτήρια: 12€ (γενική είσοδος), 10€ (προπώληση), 8€ (Άνεργοι, ΑμεΑ, άνω των 65 ετών) Προπώληση: https://t.ly/NSqMq

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6934654289 Διάρκεια: 75’ (χωρίς διάλειμμα)

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.