© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Τα «Singing Circles» -συναντήσεις ψυχής και τεχνικής της «String Theory», συνεχίζονται για τρίτη χρονιά, είναι ανοιχτά σε όλους –και αρχάριους, και προχωρημένους και πραγματοποιούνται στο Playground [Βουτσαρά 4, Βοτανικός].
Τι να πρωτοπεί κανείς για τη «String Theory»; Μια χορωδία που τραγουδά από τη Λιλιπούπολη μέχρι Μεσαίωνα και Αναγέννηση, που μαθαίνει παραδοσιακά Βαλκανίων και μετά χορεύει swing, που ανεβάζει παραστάσεις στο Μέγαρο και την επόμενη μέρα τραγουδάει σε φυλακές, ψυχιατρικές δομές και γηροκομεία! Αυτή είναι η Χορωδία «String Theory». Αντισυμβατική. Τεχνικά ακριβής. Κοινωνικά ενεργή. Ερμηνευτικά πολυπρόσωπη. Μουσικά ασύνορη.
Γεννήθηκε το 2015, από τον νου και την καρδιά του μουσικού Γιώργου Πατεράκη – ενός συνθέτη με κλασική παιδεία, λαϊκή ευαισθησία και punk ηθική. Έκτοτε, πάνω από 1500 άνθρωποι κάθε ηλικίας έχουν περάσει από τα εργαστήρια και τις πρόβες. Σήμερα, μπαίνει αισίως στη δεύτερη δεκαετία της ζωής της. Με όνειρα. Με φωνές. Με απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν έγιναν ποτέ.
Ο Γιώργος Πατεράκης μίλησε μαζί μας.
Ποιο είναι το πιο «αντισυμβατικό» πράγμα που έχετε κάνει μέσα στη δεκαετία της «String Theory»;
«Αντισυμβατικό, προφανώς, εννοούμε αυτό το οποίο εκτρέπεται από την κοινά αποδεκτή σύμβαση. Επομένως, αφού η πραγματικότητα μέσα στην οποία έχουμε εκπαιδευτεί να ζούμε είναι το “περίπου”, το “άστο μωρέ, δε βαριέσαι, καλό είναι” και το “πολλοί θα το δουν και λίγοι θα το καταλάβουν”, το πιο αντισυμβατικό πράγμα που κάνουμε επί δέκα χρόνια είναι το “περίπου” να το κάνουμε “ακριβώς”, το “άστο μωρέ, δε βαριέσαι” να το κάνουμε “πιάστο μωρέ και μη βαριέσαι”, και το “και κανένας να μην το καταλάβει, εμείς θα πρέπει να ξέρουμε πως κάναμε ό,τι μπορέσαμε”. Ξεκινάμε την πρόβα μας στις 19:00 και όχι στις 19.02, ούτε στις και δέκα ούτε στις και τέταρτο. Όταν τραγουδάμε piano τραγουδάμε piano και όχι mezzoforte ούτε pianissimo, αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω. Με πολύ λιγότερα λόγια: κάνουμε ό,τι μπορούμε για να κάνουμε ό,τι κάνουμε καλύτερα, χωρίς να υπεκφεύγουμε και χωρίς να βολευόμαστε στον θολό χυλό της κρατούσας κουλτούρας τού “ό,τι να ’ναι”».
Ποιες προσωπικές στιγμές μέσα στη δεκαετία σας έχουν μείνει πιο έντονες από τη Χορωδία;
«Δεν είναι κάποια προσωπική στιγμή. Περισσότερο είναι όταν άρχισα να συνειδητοποιώ πως, στη χορωδία, καλύτερη μουσική δεν γίνεται μόνον με την ορθή μουσική οδηγία, αλλά χρειάζονται και άλλου είδους κεραίες. Πως χορωδία δεν είναι απλώς ένα ανθρώπινο πλήθος, αλλά ένα σύνολο μονάδων, που αποτελούν μια μικρή κοινωνία, και επομένως, μια κοινωνική διάδραση με όλα τα θετικά και τα αρνητικά της. Ότι οι χορωδοί δεν ήταν κάποιοι που έβγαιναν σαν κουνέλια από το καπέλο του ταχυδακτυλουργού κάθε Δευτέρα και Τετάρτη στις εφτά το απόγευμα, και εξαφανίζονταν στην ανυπαρξία στις δέκα, παρά ήταν άνθρωποι που έσερναν πίσω τους ζωές, άλλοι με πολύ παρελθόν, άλλοι με πολύ μέλλον, άλλοι χωρίς μέλλον, με όνειρα, αρρώστιες, έρωτες, επιτυχίες και με ό,τι, τέλος πάντων, σημαίνει το να ζεις. Αυτό ήταν σημείο καμπής για τη χορωδία, για το ύφος της και για τη μουσική ποιότητά της».
Πώς γεννήθηκε η ιδέα των «Singing Circles» και ποιος είναι ο βασικός στόχος τους;
«Ο σκοπός των “Singing Circles” είναι να διευρύνουν τους ορίζοντες των χορωδών μας, αλλά και οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερομένου, φέρνοντάς τους σε επαφή από πρώτο χέρι με διάφορα μουσικά είδη, να γνωρίσουν από κοντά σημαντικούς ανθρώπους – καλλιτέχνες που εκπροσωπούν τα είδη αυτά, καθώς και να εργαστούν κάτω από τις οδηγίες τους. Είναι μια σημαντική εκπαιδευτική δράση μας, που τρέχει τώρα για τρίτη χρονιά».
Με ποια κριτήρια επιλέγετε τους καλεσμένους διδάσκοντες καλλιτέχνες;
«Για τον καθένα είναι διαφορετικό το κριτήριο, αλλά αν πρέπει να μιλήσω γενικά, θα πω πως πέρα από την ίδια την καλλιτεχνική αξία του εκάστοτε προσκεκλημένου, ένα άλλο κριτήριο είναι η δυνατότητά του να λειτουργήσει ως καταλύτης στη δημιουργία μιας πολυπολιτισμικής και πολυμορφικής μουσικής εμπειρίας για τους χορωδούς και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες».
Τι σας οδήγησε να επιλέξετε την Κατερίνα Παπαδοπούλου για τον φετινό κύκλο των «Singing Circles»;
«Εκτός των όσων ήδη είπα, το ότι είναι από τους πολύ επιδέξιους εκπροσώπους μιας πολύ σπουδαίας μουσικής, τι άλλο; Το ότι είναι τόσο ευγενική, τόσο δοτική, προσηνής και ενθουσιώδης είναι extra bonus, δεν είναι όμως το αρχικό κριτήριο».
Ποιο στοιχείο της διδασκαλίας ή της ερμηνευτικής της προσέγγισης θεωρείτε ότι ταιριάζει περισσότερο με τη φιλοσοφία του «String Theory»;
«Η Κατερίνα Παπαδοπούλου είναι μια σπουδαία καλλιτέχνις που, έχοντας ως στέρεη αφετηρία το ελληνικό παραδοσιακό τραγούδι αναζητά διαρκώς νέους μουσικούς κόσμους και τολμά να γίνεται η ίδια “γέφυρα” παραδόσεων. Λογικό, για έναν άνθρωπο που η παράδοση δεν είναι αθηρωματικές πλάκες στις αρτηρίες κάποιων ηλικιωμένων ακαδημαϊκών – μουσικολόγων, παρά είναι κάτι δυναμικό, ζωντανό και εν εξελίξει. Θα έλεγα πως αυτό το χαρακτηριστικό μαζί με την τραγουδιστική της δεξιοσύνη και την ολόψυχη δοτικότητά της είναι στοιχεία που ταιριάζουν γάντι και στη δική μας φιλοσοφία».
Πώς πιστεύετε ότι θα επηρεάσει η παρουσία της το επίπεδο και τη δυναμική των συμμετεχόντων;
«Η Κατερίνα έρχεται για δεύτερη φορά στα “Singing Circles”. Περνάει στην ουσιαστική κατανόηση της μουσικής και όχι στην επιφανειακή μίμηση ενός στυλ. Αποδομεί τις μελωδίες, μιλάει για το ιδίωμα των περιοχών με τις οποίες ασχολείται, κάποτε-κάποτε συνδυάζει τον χορό τον οποίο συνόδευε το συγκεκριμένο τραγούδι, και με λίγα λόγια θα δώσει στους συμμετέχοντες μια κατά το δυνατόν ολιστική προσέγγιση της μουσικής που θα τους διδάξει».
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
