© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Η νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου φτάνει στις αίθουσες λίγο μετά την απόφαση του σκηνοθέτη να “κάνει ένα διάλλειμα”. Νομίζω πως είναι μια καλή επιλογή.
Η “Βουγονία”, σάτιρα επιστημονικής φαντασίας, φέρει όλα τα στοιχεία του μέχρι τώρα ύφους του σκηνοθέτη – όμως πρώτη φορά βλέπουμε τόσο ξεκάθαρα τα όρια τους. Τα ιδιοσυγκρασιακά γνωρίσματα του κινηματογράφου του έχουν πλέον μετεξελιχθεί σε μανιέρα, σε προβλέψιμα κλισέ. Ας το πιάσουμε όμως από την αρχή: Η ιστορία ακολουθεί δύο νέους άνδρες (δύο “ψέκες” για να χρησιμοποιήσουμε την καθομιλουμένη) που απαγάγουν τη διευθύνουσα σύμβουλο μιας φαρμακευτικής εταιρείας, βεβαιωμένοι πως πρόκειται για εξωγήινη που έχει σταλεί για να καταστρέψει τη Γη. Ποια Γη και ποιους ανθρώπους, είναι το ερώτημα. Αφού, στο Λανθιμικό σύμπαν, όλοι συμπεριφέρονται σαν εξωγήινοι. Ποιο είναι δηλαδή το ανθρώπινο αποτύπωμα επί του σώματος της ταινίας, που θα μας κάνει να αφουγκραστούμε την αγωνία για το καταστροφικό μέλλον αυτού του κόσμου; Είναι σίγουρα μια παράδοξη επιλογή τούτο το σενάριο, γιατί όλα σχεδόν “κλωτσάνε” – ειδικά μετά την πρώτη ώρα. Φυσικά, τα πάντα είναι φιλμογραφημένα στην εντέλεια, με ερμηνείες καλοκουρδισμένες, σπουδαία δουλειά στη φωτογραφία, σφιχτό μοντάζ από τον Μαυροψαρίδη, και τα γνωστά παιχνιδίσματα του σκηνοθέτη στη μουσική επένδυση – στοιχεία που πάντα λειτουργούν. Αυτά όμως ο σκηνοθέτης τα έχει κατακτήσει χρόνια τώρα. Εδώ, οι κοινωνικοπολιτικές σημάνσεις έχουν το ίδιο ακριβώς “βάρος” και περιεχόμενο με ένα χιουμοριστικό σύνθημα γραμμένο στο διακοσμητικό μαγνητάκι ενός πανέμορφου ψυγείου (διόλου τυχαία η παρομοίωση) – η δε πεσιμιστική κατάληψη, ένα κενό, εφηβικό punchline αμερικάνικης τηλεοπτικής σειράς. Όταν δε βάλεις δίπλα – δίπλα την ταινία στην οποία βασίστηκε, το κορεάτικο “Save the green planet” του 2003, που επίσης βγαίνει αυτή την εβδομάδα, η σύγκριση σχεδόν εξαφανίζει το αμερικάνικο φιλμ: Στην άνευση παγωμάρα της Βουγονίας, ο Τζανγκ Τζουν-χουάν αντιπαραθέτει αληθινό δράμα, αληθινό χιούμορ και αληθινή τραγωδία.
Στο “Christy” μια εξαιρετική Σίντνεϊ Σουίνι ενσαρκώνει την Κρίστι Μάρτιν, μια μποξέρ που εκτινάχτηκε στα ύψη της διασημότητας στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Σκληρή και “μαγκάκι” μπροστά στις κάμερες, εντελώς υποταγμένη στον κακοποιητικό της άνδρα πίσω απ’ αυτές, και πλήρως καταπιεσμένη σεξουαλικά. Ο τελευταίος θα προσπαθήσει μάλιστα να τη δολοφονήσει το 2010 – την πυροβόλησε και τη μαχαίρωσε στο σπίτι τους – με εκείνη να επιβιώνει και να ξαναπιάνει τη ζωή της απο την αρχή. Σεναριακά, όλο κυλά τυπικά, μια συνηθισμένη ροή για βιογραφία δηλαδή, όμως η σκηνοθετική διεύθυνση του Ντέιβιντ Μισό (ειδικευμένος στις “άρρωστες” οικογένειες – θυμηθείτε το “Animal Kingdom” του 2010) σε αιχμαλωτίζει, έτσι όπως σε τοποθετεί δίπλα στην ηρωίδα, τόσο στα καλά, όσο και στα (πολύ) δυσάρεστα. Γυναικεία υπόθεση και το καλό φιλμ μεταφυσικου (και ψυχολογικού) τρόμου με τίτλο “Η τελετουργία”, όπου ηλικιωμένη γυναίκα προσπαθεί να φέρει πίσω στη ζωή τον νεκρό της άνδρα, με τη βοήθεια της κόρης της. Ο τρόμος εδώ, αν και σταθερά παρών, υπάρχει κυρίως για να πλαισιώσει το (οικογενειακό) δράμα, χαρίζοντας στο φιλμ μια ιδιαίτερη δύναμη. Την κουβαλάς μέσα σου δηλαδή.
Το καλύτερο – και το σκληρότερο – το κρατούσα για το τέλος, με το ντοκιμαντέρ “Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα” της Σεπιντέ Φαρσί, όπου κυριαρχούν οι βιντεοκλήσεις μεταξύ της Ιρανής σκηνοθέτιδας και της αδιάκοπα αισιόδοξης νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ Φάτμα Χασόνα. Σε σφάζει με το βαμβάκι το χαμόγελο της – ειδικά όταν γνωρίζουμε πως, ακριβώς μια μέρα μετά την ανακοίνωση της συμπερίληψης της ταινίας στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα των Καννών, οι Ισραηλινές δυνάμεις βομβάρδισαν το σπίτι της, σκοτώνοντας την. Βλέποντας αυτό το συγκλονιστικό – και καθάρια ανθρωπιστικό – φιλμ συνειδητοποιείς πως, αλλος τρόπος να πεθάνει η ελπίδα στο σώμα αυτής της γυναίκας, δεν υπήρχε.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
