Η αίθουσα του Macworld Expo στη Νέα Υόρκη είναι γεμάτη. Δημοσιογράφοι, αναλυτές, προγραμματιστές και φανατικοί φίλοι της Apple έχουν έρθει για να δουν το νέο στοίχημα του ανθρώπου που πριν από δύο χρόνια επέστρεψε στην εταιρεία που ο ίδιος είχε ιδρύσει για να τη σώσει από τη χρεοκοπία.
Ο Στιβ Τζομπς ανεβαίνει στη σκηνή κρατώντας έναν φορητό υπολογιστή με έντονα χρώματα και στρογγυλεμένες γραμμές.
Είναι το νέο iBook, ο υπολογιστής που προορίζεται να φέρει το Διαδίκτυο στο σπίτι του μέσου καταναλωτή. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, όμως, τίποτα δεν προμηνύει ότι η παρουσίαση θα μείνει στην ιστορία.
Ο Τζομπς ανοίγει μια ιστοσελίδα, περιηγείται για λίγα δευτερόλεπτα και στη συνέχεια κάνει κάτι που μοιάζει περισσότερο με ταχυδακτυλουργικό κόλπο παρά με τεχνολογική επίδειξη. Σηκώνει το iBook από το τραπέζι και αρχίζει να περπατά αργά πάνω στη σκηνή. Έπειτα, παίρνει ένα μεγάλο πλαστικό χούλα χουπ και περνά ολόκληρο τον υπολογιστή μέσα από το στεφάνι, περιστρέφοντάς τον μπροστά στα μάτια του κοινού.
Το μήνυμα είναι τόσο απλό, ώστε δεν χρειάζεται ούτε μία λέξη. Δεν υπάρχει κανένα καλώδιο, αλλά ο υπολογιστής παραμένει συνδεδεμένος στο διαδίκτυο.
Για λίγα δευτερόλεπτα επικρατεί σιωπή. Ύστερα η αίθουσα ξεσπά σε χειροκροτήματα και οι θεατές σηκώνονται όρθιοι. Δεν αποθεώνουν μόνο ένα νέο προϊόν της Apple. Παρακολουθούν τη στιγμή που μια τεχνολογία εγκαταλείπει τα εργαστήρια των μηχανικών και μπαίνει στην καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων.
Εκείνη την ημέρα, η Apple δεν παρουσίασε απλώς το AirPort, όπως ονόμασε εμπορικά την ασύρματη σύνδεση του iBook. Παρουσίασε μια διαφορετική αντίληψη για το πώς θα έπρεπε να λειτουργεί ένας υπολογιστής: χωρίς περιορισμούς, χωρίς καλώδια, χωρίς ο χρήστης να χρειάζεται να γνωρίζει τίποτα για την τεχνολογία που κρύβεται από πίσω.
Και αυτή ακριβώς ήταν η μεγάλη ιδέα του Στιβ Τζομπς. Δεν επινόησε το Wi-Fi, αλλά το έκανε επιθυμητό.
Μια τεχνολογία που υπήρχε, αλλά κανείς δεν πίστευε
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η ασύρματη δικτύωση δεν ήταν άγνωστη στους μηχανικούς. Το πρότυπο IEEE 802.11b είχε ήδη αναπτυχθεί και χρησιμοποιούνταν σε εξειδικευμένα εταιρικά δίκτυα, πανεπιστήμια και ορισμένες στρατιωτικές εφαρμογές. Για τον μέσο καταναλωτή, όμως, ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη.
Οι ασύρματες κάρτες κόστιζαν περισσότερα από 300 δολάρια, απαιτούσαν πολύπλοκη εγκατάσταση και απευθύνονταν σε επαγγελματίες χρήστες.
Οι περισσότεροι κατασκευαστές προσωπικών υπολογιστών θεωρούσαν ότι η αγορά δεν ήταν ακόμη ώριμη. Γιατί να πληρώσει κάποιος τόσο ακριβά μόνο και μόνο για να απαλλαγεί από ένα καλώδιο; Ο Τζομπς είδε το πρόβλημα διαφορετικά. Δεν τον ενδιέφερε η τεχνολογία, τον ενδιέφερε η εμπειρία.
Για εκείνον, κάθε καλώδιο ήταν μια υπενθύμιση ότι οι υπολογιστές παρέμεναν πολύπλοκες μηχανές. Αν ήθελε να μετατρέψει τον υπολογιστή σε καθημερινό αντικείμενο, έπρεπε να εξαφανίσει ό,τι θύμιζε στον χρήστη ότι χειρίζεται μια περίπλοκη συσκευή.
Η συμφωνία που άλλαξε την αγορά
Η Apple προσέγγισε τη Lucent Technologies, έναν από τους λίγους κατασκευαστές που διέθεταν την απαραίτητη τεχνογνωσία, και ζήτησε κάτι που τότε έμοιαζε παράλογο. Να μειώσει δραστικά το κόστος.
Ο στόχος ήταν η ασύρματη κάρτα να πωλείται έναντι μόλις 99 δολαρίων, περίπου στο ένα τρίτο της τιμής που ίσχυε τότε στην αγορά. Παράλληλα, οι μηχανικοί της Apple έκρυψαν την κεραία μέσα στο πλαίσιο της οθόνης, ώστε ο χρήστης να μην χρειάζεται εξωτερικά εξαρτήματα ή περίπλοκες ρυθμίσεις.
Η τεχνολογία έπρεπε να είναι αόρατη. Αυτό ήταν ίσως το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του προϊόντος.
Ο Τζομπς δεν πούλησε ποτέ το Wi-Fi ως τεχνολογική καινοτομία. Το πούλησε ως ελευθερία.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
