Με την τιμή της βενζίνης σχεδόν στα δύο ευρώ και τη διεθνή τιμή του βαρελιού να έχει επανέλθει στα προ πολέμου επίπεδα, επιβεβαιώνονται τα δύο μέτρα και δύο σταθμά, με τα οποία λειτουργούμε.
Όταν ανεβαίνει το βαρέλι, η αύξηση στη λιανική περνάει αμέσως. Όταν πέφτει το βαρέλι, εκεί χάνουμε την μπάλα. Και όπως είπε ο πρωθυπουργός, έως το τέλος Αυγούστου, σε συμφωνία με τα διυλιστήρια, η βενζίνη θα πέσει 10 λεπτά και 5 λεπτά το πετρέλαιο…
Αν ήθελε η κυβέρνηση θα μπορούσε να μειώσει τον ΕΦΚ ή το ΦΠΑ στο καύσιμο (οι φόροι είναι το 60% της λιανικής) και να ανακουφίσει άμεσα τους πολίτες. Η δικαιολογία για να μη γίνει, όπως είπε ο πρωθυπουργός, είναι ότι αν μειώσουμε τον ΦΠΑ θα ωφεληθούν οι τουρίστες αλλά κι οι πλούσιοι, που τρώνε και περισσότερα μακαρόνια, όπως έλεγαν παλαιότερα άλλα κυβερνητικά στελέχη. Θα χάσουμε τα εύκολα έσοδα δηλαδή…
Είναι λίγο η λογική τού να σε κάψω Γιάννη να σ’ αλείψω λάδι, αφού για να μη βάλει φθηνότερο καύσιμο ο τουρίστας ή να για μην πληρώσει 1 ευρώ λιγότερο ένα πιάτο φαγητό, επιλέγουμε να διατηρούμε υψηλό ΦΠΑ, να την πληρώνουν όλοι και να δίνουμε επιδόματα για ανακούφιση των αναξιοπαθούντων.
Και κάπως έτσι δικαιολογείται η ανοχή στον υψηλό πληθωρισμό, που αν τον μειώσουμε θα χάσουν τα κρατικά ταμεία. Λέμε όμως ότι θέλουμε να τον μειώσουμε και μάλιστα ο πρωθυπουργός στην πρόσφατη συζήτηση για την ακρίβεια στη Βουλή κάλεσε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη να παρέμβουν από κοινού στις πολυεθνικές και να τους επισημάνουν ότι εδώ στην Ελλάδα πουλάνε ακριβότερα απ’ ό,τι στο εξωτερικό.
Ας είμαστε σοβαροί και μην ψάχνουμε συνεχώς για δικαιολογίες, τύπου Ουκρανίας ή Ιράν, καθώς αφορμές θα υπάρχουν πάντα. Η ακρίβεια, για να αντιμετωπιστεί εκτός από ελέγχους, θέλει ανταγωνισμό και εγχώρια παραγωγή προϊόντων, ένα ζήτημα που στην ελληνική Βουλή περνάει απαρατήρητο. Επίσης θέλει και μείωση φόρων ειδικά στα καύσιμα, για να μεταφερθεί η αποκλιμάκωση στο σύνολο της οικονομίας.
Ας μη διαφεύγει από κανέναν ότι ο επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ για την Ελλάδα, Joong Shik Kang, επεσήμανε στο πρόσφατο συνέδριο του Εconomist πως παρά την αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας παραμένει το δεύτερο χαμηλότερο στην Ε.Ε., κάτι που συνδυάζεται με τον αρνητικό ρυθμό αποταμίευσης των νοικοκυριών και επενδύσεις που δεν καλύπτουν το παραγωγικό κενό.
Όσα επιδόματα και να δώσουμε, τις γενεσιουργούς αιτίες του πληθωρισμού δεν πρόκειται να τις εξαλείψουμε. Και η σχετική δημόσια συζήτηση -της περασμένης Παρασκευής στη Βουλή– εξαντλήθηκε σε εντυπωσιασμούς, ατάκες, αλληλοκατηγορίες για λαϊκισμό κ.λπ. που δεν ακούμπησαν καν το θέμα της παραγωγής, η οποία θα αντιμετώπιζε αποτελεσματικότερα το πρόβλημα.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
