Στο πρόσφατο συνέδριο του Economist οι συμμετέχοντες βιομήχανοι (Δημήτρης Παπαλεξόπουλος, Μιχάλης Στασινόπουλος και Θεόδωρος Τρύφων) υποστήριξαν την ανάγκη εκβιομηχάνισης της χώρας, σε μια λογική αύξηση της προστιθέμενης αξίας που είναι πιο γρήγορη σε σχέση με τον τουρισμό.
Δεν είναι τυχαίο ότι η χώρα είναι στη μέση της παραγωγικότητας της Ε.Ε., κολλημένη περισσότερο από 30 χρόνια, που απεικονίζεται στην υπερφορολόγηση, τον πληθωρισμό και στο μεγάλο έλλειμμα στον εξωτερικό τομέα που καλύπτει δανειζόμενος ο ιδιωτικός τομέας.
Ο παρευρισκόμενος στη συζήτηση αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κ. Χατζηδάκης, δεν πρέπει να αισθάνθηκε και πολύ άνετα ακούγοντας τους συνομιλητές του. Παρ’ όλα αυτά παρουσίασε ένα σχεδιάγραμμα για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας έμπλεο καλών προθέσεων που η εμπειρία αμφισβητεί ως προς την υλοποίηση. Και κυρίως αμφισβητούν οι ευρωπαϊκοί δείκτες που δεν περιποιούν τιμή στη χώρα.
Υποστήριξε ένα μοντέλο μακροπρόθεσμης ευημερίας που θα στηρίζεται στις επενδύσεις, την επιχειρηματικότητα, την καινοτομία και τις εξαγωγές, αντί για τον δανεισμό και την κατανάλωση. Στον ορίζοντα του 2030 έβαλε την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, τη σύγκλιση εισοδημάτων με τις προηγμένες χώρες της Ε.Ε., τη μείωση φόρων και εισφορών, το χωροταξικό πλαίσιο για βιομηχανία, ΑΠΕ και τουρισμό, τη στήριξη της οικογένειας απέναντι στο δημογραφικό, την ισότητα ευκαιριών, την αξιολόγηση στο Δημόσιο κ.λπ.
Τα περισσότερα από αυτά είναι εξαγγελίες που ακούστηκαν και το 2019 και στη συνέχεια πέρασαν σε δεύτερη μοίρα.
Το ότι ενάμιση μήνα πριν από τη λήξη της προθεσμίας για το Ταμείο Ανασυγκρότησης η χώρα έχει εισπράξει με 7 πληρωμές 24,63 δισ. από τα 35,94 δισ. που της αναλογούν είναι ένα ζήτημα. Επίσης, υπολειπόμαστε σημαντικά σε εκπλήρωση οροσήμων (το 53% έχει εκπληρωθεί έναντι 59% στην Ε.Ε.).
Ένα μεγάλο τμήμα από αυτά που πήραμε πήγαν σε προγράμματα καταναλωτικού χαρακτήρα (ηλιακούς θερμοσίφωνες κ.λπ.) που απλά κρατάνε ζεστή την αγορά χωρίς ουσιαστική επίπτωση στην οικονομία.
Υπάρχουν ακόμα 14,8 δισ. ευρώ που μπορεί να τρέχει ο Παπαθανάσης για να τα εισπράξουμε, αλλά δεν είναι και Θεός και ούτε έχει μαγικό ραβδί για να αναδιατάξει την κρατική γραφειοκρατία που είναι και από τα μεγάλα αντικίνητρα για τις επενδύσεις.
Για τη σύγκλιση των εισοδημάτων, που είναι και των ημερών θέμα (είμαστε τελευταίοι στην Ε.Ε. παρέα με τη Βουλγαρία, που όμως ανεβαίνει), πώς φαντάζεται ο αντιπρόεδρος ότι θα γίνει; Με τις διοικητικές ανακοινώσεις που κάνει κάθε χρόνο η κυβέρνηση στον κατώτατο μισθό; Προφανώς και όχι, εκεί θέλει επενδύσεις για να αυξηθεί η παραγωγικότητα ώστε να έρθουν και τα μεγαλύτερα εισοδήματα… Κι αυτά προϋποθέτουν πρωτοβουλίες και δράση σε ενεστώτα χρόνο και όχι σε μέλλοντα.
Εκείνο το θηριώδες έλλειμμα του 7% περίπου στο εξωτερικό ισοζύγιο, που καλύπτει ο ιδιωτικός τομέας, είναι χαίνουσα πληγή καθώς συνδυάζεται και με το ότι είμαστε η μοναδική χώρα με αρνητικές αποταμιεύσεις στην Ευρώπη…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
