Είναι ολοφάνερο: Για τη ΔΥΠΑ ο… γιαλός πάει στραβά, εκείνοι αρμενίζουν μια χαρά!
Πώς αλλιώς να εξηγηθούν οι διαδοχικές, τρεις παρατάσεις που δόθηκαν για το πρόγραμμα του Κοινωνικού Τουρισμού, με την προσθήκη σχεδόν διθυραμβικών σχολίων για τη «μεγάλη συμμετοχή» και την «αυξημένη ζήτηση» που έχει το πρόγραμμα, από τους πολίτες. Μάλιστα, μέχρι το βράδυ της περασμένης Τρίτης, 28 Απριλίου, είχαν υποβληθεί περισσότερες από 340.000 αιτήσεις, από τις οποίες 60.790 μόνο σε μία μέρα.
Με δεδομένο ότι θα ανέλθουν στις 300.000 οι επιταγές (vouchers) που θα λάβουν οι δικαιούχοι, αυτό και αν είναι επιτυχία.
Αυτό που αποφεύγεται, βέβαια, να ειπωθεί είναι ότι το σύστημα υποδοχής των αιτήσεων, καταρρέει κάθε λίγο και λιγάκι. Είναι χιλιάδες εκείνοι οι αγανακτισμένοι πολίτες που μάταια προσπάθησαν επί ώρες να υποβάλλουν την αίτησή τους. Αυτή είναι και η αιτία των διαδοχικών παρατάσεων.
Βέβαια, ο αντίλογος είναι πως, όταν οι αιτήσεις είναι πάρα πολλές, πώς μπορεί ένα σύστημα να αντέξει τη μαζική υποβολή τους. Αυτό όμως είναι κάτι που όφειλαν να το γνωρίζουν οι αρμόδιες υπηρεσίες του Οργανισμού και να λάβουν τα μέτρα τους. Τώρα, το σύστημα εισπράττει… κυβερνοεπίθεση από την αθρόα υποβολή αιτήσεων και αντιδράει. Εύλογα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην «αυξημένη ζήτηση».
Όμως, η ουσία βρίσκεται σε αυτήν ακριβώς την φράση. Γιατί άραγε, οι πολίτες της χώρας, αίφνης στρέφονται μαζικά προς τη λύση του Κοινωνικού Τουρισμού, για να κάνουν τις διακοπές τους; Τι έφταιξε ή τι άλλαξε και έγινε το συγκεκριμένο πρόγραμμα, τόσο δημοφιλές;
Σίγουρα δεν άλλαξαν οι παροχές του προγράμματος. Εξαήμερες διακοπές προσφέρει, μειώνοντας ή εξαλείφοντας εντελώς (ανάλογα την περιοχή που θα επιλεχθεί), την οικογενειακή δαπάνη. Σε κάποιες πολύ ειδικές περιπτώσεις, οι διακοπές γίνονται δεκαήμερες ή ακόμα και 12 ημερών, για να στηριχθούν ορισμένες πιο ακριτικές περιοχές της χώρας ή εκεί που συνέβησαν φυσικές καταστροφές.
Η αιτία βρίσκεται στην πρακτική αδυναμία που έχουν πια, τα ελληνικά νοικοκυριά, σε ένα συντριπτικό ποσοστό, να πάνε έστω και αυτές τις ολιγοήμερες διακοπές, στηριζόμενα στη δική τους αποταμίευση. Το «κομπόδεμα» δεν φτάνει. Δεν είναι τυχαίο ότι το 43,1% των νοικοκυριών, δήλωσε το 2024 (τελευταία διαθέσιμα στοιχεία από την Eurostat) πως δυσκολεύεται να κάνει έστω και μία εβδομάδα διακοπές, ετησίως.
Με αυτό το δεδομένο, είναι απολύτως λογικό, τα ελληνικά νοικοκυριά να ψάχνουν λύσεις για να μπορέσουν να πάνε διακοπές. Έχουν ανάγκη από μία, μικρή έστω, ανάσα. Ο Κοινωνικός Τουρισμός, μοιάζει με «σανίδα σωτηρίας».
Κρίμα, λοιπόν, να πανηγυρίζει η ΔΥΠΑ για την «αυξημένη ζήτηση». Είναι πεδίο προβληματισμού, το γεγονός ότι «μπούκωσε το σύστημα» από τις χιλιάδες αιτήσεις. Το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας, ή θα πρέπει να αυξήσει το κονδύλι για τον Κοινωνικό Τουρισμό ώστε να αυξηθούν αντίστοιχα οι δικαιούχοι, ή θα πρέπει να πιέσει ώστε να αυξηθεί το εισόδημα των πολιτών. Είναι πολύ όμορφα τα ευχολόγια και οι Κοινωνικές Συμφωνίες, για να έρθουν (επιτέλους) συλλογικές συμβάσεις με αυξημένες αποδοχές, αλλά τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Όσο καθυστερούν τέτοιες Συμφωνίες, ανά κλάδο, τόσο οι μισθοί θα διατηρούνται σε χαμηλά επίπεδα. Και τόσο θα αυξάνεται η ανάγκη των ελληνικών νοικοκυριών, για μια «επιταγή», για ένα «voucher», που θα τους προσφέρει λίγες μέρες ξενοιασιάς, λίγες διακοπές.
Και εκεί φαίνεται, αν στραβά πάει ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
