Τούτο το παιδί της οικογένειας των σταυρανθών δεν το είδαμε από τα μικράτα με καλό μάτι. Το έχετε παρεξηγήσει, προσπαθούσαν να μας πείσουν. Είναι καλό, είναι θρεπτικό, έχει τις χάρες όλες, μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, φυτικές ίνες, ασβέστιο, μαγνήσιο και φυλλικό οξύ.
Δεν, σας λέμε. Μήτε να το δοκιμάσουμε αυτό το φουντωτό καταπράσινο δεντράκι. Είμαστε Μπους, ο τελευταίος πρόεδρος των ΗΠΑ που έζησε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πόλεμος γινόταν και στο δικό του και το δικό μας τραπέζι για το μπρόκολο.
Αυτός, βέβαια, γλίτωσε, μέσω κάλπης, από τον καταναγκασμό. Εμείς στην ενηλικίωση γυρέψαμε σωσμό. Όταν εξελέγη ο Τζορτζ Χέρμπερτ Γουόκερ Μπους, το 1990, εξορίστηκε το μπρόκολο από την κουζίνα του Λευκού Οίκου και του Air Force One. «Το μισούσα ακόμη κι όταν ήμουν μικρός, αλλά η μητέρα μου με πίεζε να το τρώω. Αλλά τώρα είμαι πρόεδρος των ΗΠΑ και δεν πρόκειται να ξαναφάω μπρόκολο στη ζωή μου».
Εμείς μεγάλες κουβέντες δεν λέμε, αλλά τώρα, και να θέμε, το πράσινο λαχανικό μπαίνει από την τιμή του απαγορευτικό.
Χθες, σε μανάβικο της κεντρικής λαχαναγοράς, από τα πλέον οικονομικώς προσιτά σημεία αναφοράς, το μπρόκολο Ηλείας πωλούνταν 4,30 ευρώ το κιλό. Ανθοκεφαλές φτωχές σε θερμίδες με καλά πορτοφόλια πλέον ανοίγουν παρτίδες.
Μόνο οι λαχανίδες; Μοσχάρι, αυγά, πουλερικά, φρούτα κι αρνοκάτσικα, άστα βράστα. Μπορεί να φταίει και το Πάσχα. Πώς να το πω κομψά; Λειτουργεί «παραδοσιακά» ως επιταχυντής τιμών.
Η «ακρίβεια 2.0», ακρίβεια, την οποία πυροδοτεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, πάνω στην υπάρχουσα ακρίβεια την εσωτερική, με αγοραστική αδυναμία εμφανή (όπως η Eurostat πιστοποιεί) δεν είναι συνταγή καλή.
Το γευστικό μας κριτήριο είναι ακόμα το ίδιο με των μακρινών προγόνων μας, που λέει ότι το αλμυρό είναι καλό. Δεν συνηθίζουμε, όμως, τον αλμυρό λογαριασμό. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Όπως το μπρόκολο.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
