Skip to main content

Προσκολλημένοι στο «Πηλοφόρι… το Μυστρί»

Τα συνέδρια έχουν σχέση με την επιστήμη και είναι «μονάδες παραγωγής»

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

O Κόσμος αλλάζει, και γίνεται όλο και πιο προφανές ότι η δημιουργία και η παραγωγή είναι οι δυνάμεις προοπτικής κοινωνιών και εθνών. Όμως «εμείς» παραμένουμε με ανεπανάληπτη, αλλά όχι αξιοθαύμαστη, «σταθερότητα» και εμμονή… στο Πηλοφόρι στο Μυστρί.

Μεσα στην χιονοθύελλα της Νέας Υόρκης, είχα και «να τα ακούσω από πάνω» από φίλους Αμερικανούς, που με απόλυτη σοβαρότητα με μάλωσαν γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε τις υποδομές να εξυπηρετήσουμε συνέδρια πολλών χιλιάδων προσώπων. Την «επίπληξη» της οποίας «κατέστην αποδέκτης» ακολούθησε την επόμενη 24 Φεβρουάριου σχετικό Άρθρο στην Ναυτεμπορικη, και μια ταυτόχρονη μακρά συζήτηση με τον Msc Θεόδωρο Ντανο της νέας Ελληνικής γενιάς στην διοργάνωση παγκόσμιων συνέδριων.

Σύμφωνα με την «Ν», η Ελλάδα δεν μπορεί να φιλοξενήσει συνέδριο άνω των 3000-4000 ατόμων. Ενώ γνωρίζουμε ότι πολλά από τα παγκόσμια  μεγάλης κλίμακας συνέδρια, οργανώνονται από Ελληνικές Εταιρείες στο εξωτερικό. Δηλ. πάλι σε Μακρο επίπεδο αγοράζουμε αντί να πουλάμε.

Από προσωπική πείρα μεγάλων συνεδρίων, θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι οι τέλειες υποδομές των Μεγάρων Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, δεν είναι υποδομές για διεξαγωγή συνεδρίων. Είναι άψογες για να εξυπηρετήσουν παράλληλες εκδηλώσεις που όλα τα μεγάλα συνέδρια έχουν στο πρόγραμμά τους.

Η αξιολόγηση μιας επένδυσης

Υπάρχουν συγκεκριμένα οικονομετρικά εργαλεία για την αξιολόγηση μιας επένδυσης. (input- output models). Μια επένδυση αξιολογείται οικονομετρικά, από τις επιπτώσεις που θα εχει στην περιοχή που θα πραγματοποιηθεί,  και συγκεκριμένα από την συνδεσιμότητα διακλαδικότητας με τις κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες που θα εχει σε Τοπικό, Πανελλαδικό και Διεθνές περιβάλλον (socioeconomic grid) ..

Τα συνέδρια έχουν την μοναδικότητα της αμφίδρομης επίδρασης στα τρία αυτά επίπεδα, διότι φέρνουν/κινητοποιούν ροές κοινωνικοοικονομικής δράσης από το Διεθνές στο Εθνικό και στο Τοπικό, και αντιστρόφως δίνουν δυνατότητες στο τοπικό να διακλαδωθεί με το Διεθνές. Πχ Ένα επιστημονικό συνέδριο θα φέρει ροές Διεθνούς εμπειρίας και επιστημονικής δραστηριότητας στην Ελλάδα, αλλά και θα δώσει την δυνατότητα στους Ελληνες επιστήμονες να μετέχουν δημιουργικά στις διεθνείς ροές

Τα Συνέδρια δεν είναι «Τουρισμός»

Η επιφανειακή ματιά συνηθίζει να βλέπει τα συνέδρια ως ισοδύναμα του Τουρισμού. Και στο επίπεδο της μίζερης σκέψης, μετράει «τόσα κεφάλια , τόσες διανυκτερεύσεις, τόση «κατανάλωση» και Goodbye.Κάτι σαν άφιξη του 6ου Αμερικανικού στόλου στο έργο «οι βάσεις και η Βασούλα»….

Αυτή η ακρωτηριασμένη σκέψη, η κολλημένη στην «κατανάλωση», δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι τα συνέδρια δεν πουλάνε το εμπορευματοποιημένο τουριστικό σκηνικο-στερεοτυπο  που σιγά σιγά όπως κάθε τι μη αυθεντικό θα χάσει την γεύση του…..  Τα συνέδρια έχουν σχέση με την επιστήμη.

Τα συνέδρια είναι «μονάδες παραγωγής».

Κάθε 1 δολάριο που επενδύεται στην Ερευνα, αποδίδει  17 (Δεκαεπτά) δολάρια στο  ΑΕΠ της Ελλάδος. Όχι λογιστικά, πραγματικά, γιατί είναι «παραγωγή»

Επιστημονικά Συνέδρια μεγάλης κλίμακας στην Ελλάδα, θα έχουν ως αποτέλεσμα όχι μόνο διακλαδικότητα στον ερευνητικό χώρο, αλλά και ανάλογη οικονομική διακλαδικότητα με αντίστοιχη προσθήκη αξίας για το ΑΕΠ.

Η προκοπή αρχίζει με ένα όραμα, που κάποιοι τρελοί  βγαίνουν από το λιμάνι ασφαλείας (Comfort Zone) και το κάνουν πραγματικότητα.

Ας οραματισθούμε λοιπόν τις μεγάλες υποδομές συνεδριακού/συνεδριακών κέντρων που θα φέρουν επιστημονικό κόσμο που θα διακλαδωθεί με το Ελληνικό Επιστημονικό δυναμικό, τα Πανεπιστήμιά μας, ακόμα και τα ερευνητικά κέντρα της φαρμακοβιομηχανίας μας, και τα Νοσοκομεία μας…. Ναι. Ναι… τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ……

Η ομορφιά της Ελλάδας, θα είναι το σκηνικό της ανάπτυξης επιστημονικής δημιουργίας και με οικονομικά αποτελέσματα. Η ομορφια της Ελλαδας δεν θα είναι το προς κατανάλωση «προϊόν» .

Ενα μεγαλο Συνεδριακό Κέντρο κάπου στην Ελλάδα.

Βέβαια οι σοβαροί άνθρωποι που δεν πουλάνε το ένα τους…. μάτι για να ζήσουν….θα κράταγαν το Αεροδρόμιο του Ελληνικού ενεργό, όπως όλες οι δυναμικές πόλεις έχουν δυο αεροδρόμια, Χώρια που το Ελληνικό είναι «τοποσημο» συνδεδεμένο οντολογικά με όλους τους Ελληνες και την Ολυμπιακή των 5 Ηπείρων. Αλλά αυτά είναι ψηλά γράμματα για όσους αντιλαμβάνονται ότι τα έσοδα από την πώληση του «στοκ» του μαγαζιού, είναι… ‘’κέρδος”, και ακόμα  χειρότερα, για αυτούς που θέλουν να περνάνε καλά, εκποιώντας την κοινή μας περιουσία….

Αλλά ποια θα ήταν η επόμενη αρίστη χρήση του χώρου του «Ελληνικού»

Ένα σύγχρονο Συνεδριακό Κέντρο με υποδομές για συνέδρια άνω των 4-5.000 συνέδρων.

Αυτά τα συνέδρια θα διέχεαν οικονομική δραστηριότητα στην περιοχή  σε όλες της τις παραμέτρους χωρίς να αποτελέσουν «βάρος» και επιβάρυνση.

Η Ευκαιρία για ένα μεγαλο συνεδριακό Κέντρο στο Ελληνικό χάθηκε… αλλά η ανάλυση γίνεται για το μέλλον. Για τις γενιές που θα έρθουν και θα καταφέρουν να ντύσουν την Ελλάδα με κάτι καλύτερο από τα αστεράκια σε αποκριάτικη μεταμφίεση….

Εμείς όμως εκεί… «σταθερότητα». Το πηλοφόρι, το Μυστρί.

Προς το παρόν ο «μετρ» που ντύνει την Ελλάδα, εχει για αυτήν ένα μοντελάκι με φούστα «εκποίησης», ζακέτα «αντιπαροχής», και «αξεσουάρ που πωλούνται στις εκπτώσεις με ταμπελάκι που γραφεί «Νεοτερισμοί Επένδυσης».

Η Ελλάδα, Οι Ελληνες, δεν πρέπει να έχουν οράματα. Φυσικά αυτό ισχύει στα ορια της Ελληνικής Επικράτειας.
Ενώ O Κόσμος αλλάζει, και γίνεται όλο και πιο προφανές  ότι η δημιουργία και η παραγωγή είναι οι δυνάμεις προοπτικής κοινωνιών και εθνών. Όμως «εμείς» παραμένουμε με ανεπανάληπτη (αλλά όχι αξιοθαύμαστη) «σταθερότητα» και εμμονή στο Πηλοφόρι στο Μυστρί.

Μέχρι ποιο σημείο του ορίζοντα μπόρεσε να δει η εξουσία, διαχρονικά από τον Ανδρεα Παπανδρέου και μετά;

Το Ελληνικό κατευθύνθηκε στo Real Estate. οικόπεδο, σκαλωσιές. μπετα, και μια ογκώδης κατασκευή απομιμησης Ντουμπαι. Η Ελλάδα προσφέρει το Ανθρώπινο Μέτρο, όχι τον όγκο που χάνεται ο Άνθρωπος.

Οι Σύνεδροι θα έρχονταν για το Ανθρώπινο μέτρο, για να οδηγήσουν στην Ποσειδώνος  βλέποντας το ηλιοβασίλεμα, διαχεόμενοι άμεσα στον Κοινωνικό Ιστό των Νοτίων προαστείων,  αλλά και στην Αττική….στα Νησιά του Σαρωνικού….

Όμως «το πηλοφόρι το Μυστρί», που τραγουδάει ακόμα η φίλη μου η Ελένη Ροδά, είναι σίγουρο κέρδος για τον επιχειρηματία, ιδίως όταν εχει την δυνατότητα του pay as you go (προπώληση διαμερισμάτων) και παράλληλες διευθετήσεις όπως displacement του τοπικού πληθυσμού. Στην πολεοδομία η Εμπειρία είναι ένα υποβαθμισμένο κοινωνικό γκέτο να απομακρύνεται, για να εγκατασταθεί στην θέση του ενας αναβαθμισμένος κοινωνικός; Ιστός. Στην περίπτωση του «όγκου» του Ελληνικού έχουμε ένα συγκεκριμένης ταυτοτητας γκέτο, που στήνεται πάνω στο displacement του Ελληνικού Κοινωνικού ιστού.

Πάντως στο να διατηρούμε την οικοδομή ως σημαντικό στοιχείο του ΑΕΠ…..αποτελεί μια «σταθερότητα» σε ένα μη παραγωγικό μίγμα οικονομίας.

Η Αλλεργία στην Δημόσια Επένδυση

Σε εποχές όπου ο Δυτικός γεωπολιτικός σκοπός επιτυγχάνετο με την επιδίωξη Πολιτικής Σταθερότητας, μεσα από την Ανάπτυξη με Κοινωνική Δικαιοσύνη, το Κράτος αναλάμβανε με Κευνσιανικό Χρήμα να ανοίξει κοινωνικοοικονομικούς ορίζοντες που δεν προσεφέραν άμεσα κέρδος. Η σημερινή Ιδεοληψία του Θατσερισμού-Μερκελισμου κατά την οποία δεν υπάρχουν κοινωνίες, αλλά μόνο ¨μονομάχοι που αλληλοσκοτώνονται στο Κολοσσαίο, και η εμμονή ότι όλα είναι ιδιωτική επιχείρηση με δραστηριότητα που αν δεν εχει εξασφαλισμένο κέρδος ας μην υπάρχει, ευνουχίζουν από ιδεοληψία και μόνο, κάθε προοπτική, κάθε όραμα, κάθε προσπάθεια,
Για την Ελλάδα, υποδομές για μεγάλα συνέδρια θα μπορούσαν να γίνουν μόνο από το Κράτος και μόνο με Κευνσιανικό Χρήμα (που δεν είναι δανεικά) όπως το ταμείο ανάκαμψης.

Αλλά για να γίνουν αυτά, κάποιος πρέπει να αγαπάει την Ελλάδα και τους Ελληνες, και κάποιος πρέπει να αντιλαμβάνεται την ζωή ως προοπτική, ως συνέχεια μεταξύ γενεών, ως δημιουργία και όχι ως εκποίηση του Πατρικού, η ακόμα χειρότερα ως πώληση περιουσίας που δεν είναι δική του.

Αν κάτι δεν αλλάξει, εκείνο το όμορφο τραγούδι που λέει… «εμείς από τους πρόποδες της γης…κατακτητές της κορυφής….», θα μείνει με «σταθερότητα»  στους πρόποδες ….

*Ο Ανδρέας Αθηναίος είναι Καθηγητής Πανεπιστημίου – American Association of University Professors (1977) – Αριστείο Ακαδημαϊκής Διδασκαλίας Η.Π.Α. (1987) και πρώην Νομάρχης.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.