Το γράφει ένας insider, σε μια βαθιά προσωπική ανάρτηση, με την οποία ανακοινώνει την παραίτησή του από το δικαστικό σώμα και δικάζει τη Θέμιδα. Ένοχη όπως κατηγορείται, καμιά προϊστάμενη αρχή δεν συγκινείται.
«Το τελευταίο καταφύγιο του πολίτη μετατρέπεται σε πεδίο άγονης αντιπαράθεσης, όπου μόνο από τύχη ή σύμπτωση μπορείς να βρεις το δίκιο σου».
Ε, λοιπόν, οι διπλωματικοί υπάλληλοι είναι τυχεροί. Το Ανώτατο Δικαστήριο με 4 αποφάσεις του έκρινε ότι οι μνημονιακές περικοπές που επιβλήθηκαν το 2012 στις αποδοχές τους παραβίασαν θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές (της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη).
Σύμφωνα με τους Συμβούλους της Επικρατείας, η Διοίκηση προ 13 και πλέον ετών εφάρμοσε ένα «εξισωτικό» αριθμητικό κριτήριο για την επίτευξη συγκεκριμένης μεσοσταθμικής μείωσης του μισθολογικού κόστους του Δημοσίου, χωρίς να συνεκτιμήσει τις ιδιαιτερότητες της υπηρεσιακής κατάστασης και των καθηκόντων των συγκεκριμένων κατηγοριών υπαλλήλων.
Άλλοι υπάλληλοι είναι άτυχοι, ακριβώς λόγω της ιδιαίτερης υπηρεσιακής τους κατάστασης. Του Αγίου Βαλεντίνου με αγάπη μπήκε η συζήτηση για τα δώρα στο μαύρο κιτάπι. Απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας έβαλε οριστικό τέλος στον 13ο και 14ο μισθό στους δημοσίους υπαλλήλους, κρίνοντας ότι η μη καταβολή τους δεν παραβιάζει ούτε το Σύνταγμα (αναλογικότητα και ισότητα κ.λπ.) ούτε το ευρωπαϊκό δίκαιο (Οδηγία 2022/2041/ΕΕ για «την ίση μεταχείριση των εργαζομένων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα»).
Περιορίζομαι στις δύο αποφάσεις του τελευταίου δεκαημέρου. Έχουν προηγηθεί άλλες, σε ένα πολιτικά φορτισμένο περιβάλλον και με οριακές δικαιικές σταθμίσεις.
Τι λένε στον μη ειδικό αυτές οι εξελίξεις; Η τύχη ή η ατυχία των επαγγελματικών ομάδων μπορεί να οφείλεται στο μέγεθός τους και μάλιστα να είναι αντιστρόφως ανάλογη αυτού. Οι ανώτατοι δικαστές δεν έβγαλαν τις αριθμομηχανές, δέχτηκαν τα στοιχεία που προσκόμισε το Δημόσιο για μόνιμη ετήσια δημοσιονομική επιβάρυνση 1,37 δισ. ευρώ από την επαναφορά των δώρων σε περίπου 700.000 υπαλλήλους και αποφάνθηκαν αρνητικά. Δεν είναι ώριμα τα δημοσιονομικά.
Δεν κατέχω νομικά, μα η διαφοροποιημένη δικαστική αντιμετώπιση με βάση το οικονομικό βάρος ή κριτήριο ένταξης ή μη σε «ειδικό μισθολόγιο», ίσως να μην παρίσταται επαρκώς δικαιολογημένη. Καταλείπει αμφιβολίες.
Το κακό είναι ότι αν ο πολίτης αρκεστεί στις αμφιβολίες, θα καταλήξει σε βεβαιότητες.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
