Ο Αχμέντ από την Ιντλίμπ έπινε αμέριμνα καφέ με έναν φίλο του στην παραλία Μπόνταϊ, όταν άκουσε τους πυροβολισμούς. Την επόμενη στιγμή, οδήγησε την ανθρώπινη συνθήκη στα όριά της, αναδεικνύοντας τις δυνατότητές της. Την επόμενη στιγμή όρμησε, για να σώσει έστω και μία ζωή.
Χειρουργήθηκε ήδη μία φορά και αναμένεται άλλες δύο φορές σε επεμβάσεις να υποβληθεί.
Αυστραλός πολίτης συριακής καταγωγής. Οι γονείς του επανενώθηκαν μαζί του στο Σίδνεϊ μόλις πριν από λίγους μήνες, καθώς εκείνος είχε μεταναστεύσει στην Αυστραλία το 2006. Πατέρας δύο μικρών κοριτσιών, πρώην αστυνομικός. Είχε εκπαιδευτεί για να ανταποκριθεί σε μια κρίση, θα πεις, αλλά αυτό δεν είναι ικανή συνθήκη υπέρβασης.
Άνθρωπος χωμάτινος, καθημερινός, που πιθανώς να τον προσπερνούσαν στον δρόμο, υπερέβη τον φόβο. Μουσουλμάνος μετανάστης. Προς τι ο υπερτονισμός του θρησκεύματός του;
Το έγκλημα δεν έχει καταγωγή. Ούτε και η αυτοθυσία. Η Λουμπάλα Αλμίντι Αλκαχίλ, της Ένωσης Αυστραλών για τη Συρία, φωτίζει μία άλλη γωνία. «Ως μουσουλμάνοι, κάθε φορά που γίνεται μια επίθεση λέμε στον εαυτό μας, “ωχ όχι, οι άνθρωποι θα πουν ότι οι μουσουλμάνοι είναι κακοί”. Φοβόμαστε να βγούμε από τα σπίτια μας μήπως μας κατηγορήσουν. Αλλά είμαστε πολύ ειρηνικοί άνθρωποι. Αυτό που συνέβη το αποδεικνύει».
Αυτό που συνέβη, επιβεβαιώνει ότι πάντα υπάρχει μια ρωγμή. Από εκεί είναι που μπαίνει φως. Άλλοι το λεν ηρωισμό, άλλοι ανθρωπιά, άλλοι πρεπιά.
Οι Αυστραλοί βρήκαν τον ήρωά τους, διεθνείς ηγέτες του απέδωσαν τα εύσημά τους. Είναι αρκετό να είναι κανείς άνθρωπος, για να κάνει κάτι. Ένας άνθρωπος της ευθύνης, του καθήκοντος ή καλύτερα της επιθυμίας.
Κανείς δεν δεσμεύεται από το καθήκον, παρά μόνο αν το επιθυμεί. Ο Αχμέντ το επιθυμούσε. «Ήταν θέμα συνείδησης», είπε ένας οικείος του. Εξ ου και η ιδιαίτερη ποιότητα της συγκίνησης που γέννησε. Σε έναν κόσμο που μετρά τι κέρδισες.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
