Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο και η αμερικανική εμπλοκή στη Βενεζουέλα παρουσιάστηκαν εξαρχής ως μια μάχη για τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο.
Όμως το πραγματικό πλεονέκτημα για τις ΗΠΑ μπορεί να μην κρύβεται τόσο στο μέγεθος των αποθεμάτων όσο στο είδος του πετρελαίου — και κυρίως στο ποιος μπορεί να το αξιοποιήσει.
Η Βενεζουέλα διαθέτει κυρίως πολύ βαρύ και «όξινο» αργό, ένα προϊόν δύσκολο και ακριβό στην εξόρυξη, αλλά δυνητικά ιδιαίτερα κερδοφόρο για όσους έχουν την κατάλληλη υποδομή. Και εδώ ακριβώς μπαίνουν στο παιχνίδι τα αμερικανικά διυλιστήρια του Κόλπου του Μεξικού.
Το συγκριτικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ
Το βαρύ αργό της Βενεζουέλας απαιτεί σύνθετα συστήματα άντλησης, αναβάθμισης και διύλισης. Πρόκειται για διαδικασίες με υψηλό κόστος, αλλά και με ένα κρίσιμο πλεονέκτημα: τα διυλιστήρια των ΗΠΑ —ιδίως σε Τέξας και Λουιζιάνα— είναι ήδη «χτισμένα» γι’ αυτό το είδος πετρελαίου.
Σύμφωνα με αναλυτές της αγοράς, σχεδόν το 70% της αμερικανικής διυλιστικής δυναμικότητας λειτουργεί αποδοτικότερα με βαρύτερα αργά. Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να απορροφήσουν το βενεζουελάνικο πετρέλαιο χωρίς τις τεράστιες επενδύσεις που θα απαιτούνταν αλλού.
Το κέρδος από το «discount»
Το βαρύ, όξινο αργό σχεδόν πάντα διαπραγματεύεται με σημαντική έκπτωση σε σχέση με τα ελαφρά και «γλυκά» αργά όπως το WTI ή το Brent. Για τα περισσότερα διυλιστήρια αυτό αποτελεί μειονέκτημα. Για τα αμερικανικά, όμως, η έκπτωση μπορεί να μετατραπεί σε καθαρό περιθώριο κέρδους.
Εταιρείες όπως η Valero Energy, η Phillips 66, η Marathon Petroleum και η Chevron έχουν επενδύσει επί χρόνια σε μονάδες σχεδιασμένες για βαριά καναδικά αργά. Το βενεζουελάνικο πετρέλαιο δεν είναι χημικά ταυτόσημο, αλλά —όπως λένε χαρακτηριστικά οι αναλυτές— «ομοιοκαταληκτεί»: ο εξοπλισμός και η τεχνογνωσία είναι σε μεγάλο βαθμό συμβατά.
Τα αποθέματα: 303 δισ. βαρέλια ή λιγότερα;
Η Βενεζουέλα επισήμως δηλώνει αποδεδειγμένα αποθέματα 303 δισ. βαρελιών. Ωστόσο, όλο και περισσότεροι ειδικοί αμφισβητούν αυτόν τον αριθμό. Εκτιμούν ότι μεγάλο μέρος αυτών των ποσοτήτων είναι εξαιρετικά δύσκολο ή οικονομικά ασύμφορο να αντληθεί.
Ακόμη κι αν μόνο ένα κλάσμα —για παράδειγμα 100 δισ. βαρέλια— αποδειχθεί τελικά αξιοποιήσιμο, αυτό δεν αλλάζει τη μεγάλη εικόνα: για τα αμερικανικά διυλιστήρια, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι το «πόσο», αλλά το «τι είδους» πετρέλαιο θα φτάσει στην αγορά.
Η άλλη όψη: κόστος και ρίσκο
Το βαρύ αργό δεν ρέει εύκολα. Χρειάζεται ανάμειξη με ελαφρύτερα πετρέλαια ή διαλύτες, γεγονός που αυξάνει το κόστος. Επιπλέον, η υποδομή της ίδιας της Βενεζουέλας βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης.
Τα πέντε μεγάλα διυλιστικά συγκροτήματα της χώρας λειτουργούν περίπου στο 10% της ονομαστικής τους δυναμικότητας. Για να φτάσουν έστω στο 80%, απαιτούνται επενδύσεις άνω των 10 δισ. δολαρίων. Χωρίς ισχυρές πολιτικές εγγυήσεις και μακροχρόνια ασφάλεια πρόσβασης στους πόρους, λίγες εταιρείες θα ρισκάρουν κεφάλαια και προσωπικό.
Οι «σιωπηλοί κερδισμένοι»
Τα τελευταία 20 χρόνια, η κατάρρευση της κρατικής PDVSA είχε έναν απρόσμενο ωφελημένο: τα αμερικανικά διυλιστήρια. Καθώς η Βενεζουέλα δεν μπορούσε να διυλίσει το πετρέλαιό της, η προστιθέμενη αξία μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ.
Αν δυτικές εταιρείες —με αμερικανική πολιτική κάλυψη— καταφέρουν να αναστήσουν την παραγωγή βενεζουελάνικου αργού, αυτό το πλεονέκτημα μπορεί να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο. Σε αυτή τη σκακιέρα, τα αμερικανικά διυλιστήρια ίσως αποδειχθούν οι πραγματικοί νικητές της νέας εποχής στη Βενεζουέλα — ανεξάρτητα από το αν τα μυθικά αποθέματα αποδειχθούν τελικά… λιγότερο μυθικά.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
