© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Η παράσταση «Άμλετ» του Ανδρέα Φλουράκη -μια ελεύθερη διασκευή από το ομώνυμο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ανεβαίνει στο Θέατρο Ελέρ Ελένη Ερήμου, σε σκηνοθεσία Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη [Φρυνίχου 10, Αθήνα].

Με αναφορές στη σημερινή κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα, η μεταγραφή φωτίζει τα διαχρονικά ερωτήματα του έργου: την αλήθεια και το ψέμα, την ευθύνη και τη συνενοχή, την προσωπική ηθική απέναντι στο δράμα του συνανθρώπου, τη λογική και την τρέλα. Ο Άμλετ του Φλουράκη παλεύει μέσα σε έναν κόσμο όπου η εξουσία εξαγοράζει συνειδήσεις και οι φανταστικές φιγούρες μπερδεύονται με τις ενοχές των ζωντανών
Η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη μίλησε μαζί μας.
Τι ήταν αυτό που σας τράβηξε στον Άμλετ και σας έκανε να θέλετε να τον ξαναδιαβάσετε μέσα από μια τόσο σύγχρονη, ανατρεπτική ματιά;
«Η εμμονική αναζήτηση του ομώνυμου χαρακτήρα για αλήθεια και για απονομή δικαιοσύνης είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό, το οποίο με οδήγησε στο να ξαναδιαβάσω το κλασικό κείμενο και να αναρωτηθώ πάνω στα κεντρικά θέματα του έργου. Η αγάπη μου για τον Σαίξπηρ είναι δεδομένη και μετά την ενασχόλησή μου με τον Ριχάρδο, ένιωθα ότι ήθελα να συνεχίσω να εξερευνώ τον συγγραφέα. Όλα τα τελευταία περιστατικά που συμβαίνουν στη χώρα μας και μένουν ατιμώρητα μαζί με τη γενικότερη αμφισβήτηση θεσμών, με οδήγησαν στον Άμλετ».

Πώς δουλέψατε πάνω στην ισορροπία ανάμεσα στο κλασικό κείμενο και στη σύγχρονη μεταγραφή του Ανδρέα Φλουράκη; Πού επιλέξατε να μείνετε πιστή και πού να απομακρυνθείτε;
«Στην πραγματικότητα, το έργο του Ανδρέα Φλουράκη είναι ένα νέο θεατρικό κείμενο, στο οποίο έχουν κρατηθεί η δομή, οι κεντρικοί χαρακτήρες του σαιξπηρικού Άμλετ και ο μονόλογος του ομώνυμου ήρωα. Η κεντρική ιστορία παραμένει κυρίαρχη αλλά, παράλληλα, διανθίζεται με την επίκαιρη ιστορία μιας γυναίκας, η οποία χάνει τα παιδιά της όταν πέφτει η γέφυρα, για την οποία είναι υπεύθυνη η εταιρεία του μπαμπά του Άμλετ. Η υπόθεση δεν διαδραματίζεται στα ανάκτορα της Δανίας αλλά στα γραφεία μιας πολυεθνικής εταιρείας».

Ποια στοιχεία του σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος, σας φάνηκαν πιο συγγενικά με τη βία και τις μηχανορραφίες της σαιξπηρικής αυλής;
«Δυστυχώς, η κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι σήμερα, στον ιδιωτικό κυρίως τομέα, είναι τραγική. Οι συνθήκες εργασίας, τα αυξημένα ωράρια, ο άκρατος ανταγωνισμός έχουν ένα τόσο βίαιο αποτύπωμα στην κοινωνία, που σχεδόν οι μηχανορραφίες στον Σαίξπηρ ωχριούν. Αν προσθέσουμε σε αυτό και την όλο και μεγαλύτερη προσπάθεια ελέγχου μεγάλων εταιρειών στο δημόσιο, με στόχο το όλο και αυξανόμενο κέρδος τους εις βάρος του εργαζόμενου, τότε το τοπίο φαντάζει δυστοπικό».

Στη δική σας ανάγνωση, τι σημαίνει «εξουσία» σήμερα; Και πώς την ενσαρκώνει το νέο περιβάλλον της παράστασης;
«Η εξουσία παγκοσμίως ασκείται από μεγάλα κέντρα ελέγχου, πολυεθνικές εταιρείες, επενδυτικούς οργανισμούς, κ.ά. τα οποία ελέγχουν την οικονομική κατάσταση του πλανήτη, προς όφελος των πλουσίων. Δεν ελέγχονται, δεν ακολουθούν νόμους, μπλέκονται σε τεράστια σκάνδαλα και δεν τιμωρούνται, γιατί κάποιοι έχουν όφελος από αυτό, συνήθως οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις των αντίστοιχων χωρών. Η παράσταση θεματολογικά και σκηνοθετικά καυτηριάζει αυτά τα ζητήματα».

Το έργο αγγίζει την αλήθεια, την ευθύνη, τη συνενοχή. Ποιο από αυτά τα θέματα, σας απασχόλησε περισσότερο στη σκηνοθεσία;
«Η σκηνοθεσία έδωσε έμφαση πιο πολύ στο θέμα της ανάληψης ή μη της ευθύνης. Ζούμε σε μια κοινωνία, στην οποία είτε φταίει ο άλλος, είτε προτάσσεται το θέμα της ατομικής ευθύνης. Πουθενά δεν ακούμε την έννοια του συνόλου. Προφανώς, δεν συμφέρει οι πολίτες να λειτουργούν συλλογικά, να αφουγκράζονται τον συνάνθρωπο, να μοιράζονται την ευθύνη. Και έτσι διαιρεμένοι, είναι ανήμποροι να αντιμετωπίσουν μεγάλες προκλήσεις. Ο Άμλετ βρίσκεται μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση. Καλείται να αντιμετωπίσει τη δολοφονία του πατέρα του αλλά και την ευθύνη της εταιρείας του για την κατάρρευση μιας γέφυρας, που είχαν κατασκευάσει. Θα καταφέρει ο Άμλετ να αναλάβει την ευθύνη και να αποκαλύψει τους υπαίτιους τόσο για τον θάνατο του πατέρα του, όσο και για την πτώση της γέφυρας ή θα συνεχίσει τη ζωή του, ζώντας υπό την ενοχή της συγκάλυψης;»

Πείτε μας κάτι ακόμα για τη συνομιλία του δικού σας Άμλετ με τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα του σήμερα;
«Θα ήθελα να προτάξω μερικές λέξεις, που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα της Ελλάδας: έλλειψη απονομής δικαιοσύνης, συγκάλυψη, κοροϊδία, σκάνδαλα, παράνομες χρηματοδοτήσεις, κρίση θεσμών, έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών στο πολιτικό σύστημα, βία – να πω και άλλα;»
Πιστεύετε, δηλαδή, ότι ο θεατής μπορεί να δει στην παράσταση αναλογίες με πραγματικές υποθέσεις διαφθοράς, συγκάλυψης ή εταιρικής αδιαφάνειας;
«Πολλές και φανερές».

Αν έπρεπε να συνοψίσετε αυτή την παράσταση σε μια φράση που να μιλάει για το σήμερα, ποια θα ήταν;
«Να ζει κανείς ή να μη ζει;» αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα».
Πώς θέλετε να φύγει ο θεατής από την αίθουσα;
«Πραγματικά προβληματισμένος για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας· και, κυρίως, ανήσυχος για το κατά πόσο αντιδρούμε επαρκώς σε όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια».

Ταυτότητα Παράστασης
Ελεύθερη διασκευή: Ανδρέας Φλουράκης, από το ομώνυμο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ
Σκηνοθέτιδα: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Σκηνικά-Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Πρωτότυπη Μουσική: Κώστας Νικολόπουλος
Επιμέλεια Κίνησης: Φαίδρα Νταϊόγλου
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρομάχη Κωστογιαννοπούλου
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μαΐδης (φώτο promo), Αλέξανδρος Βρεττάκος (φώτο παράστασης)
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Συμπαραγωγή Δη.Πε.Θε. Κοζάνης και Δη.Πε.Θε. Σερρών, σε συνεργασία με την AnimaTheater
Ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Κάππας, Καλλιρρόη Μυριαγκού, Χρήστος Διαμαντούδης, Κωνσταντίνα Λάλλου, Σίμος Κωστάκογλου, Δημήτρης Κουστολίδης, Χαράλαμπος Παυλίδης, Αντωνία Γκούβη
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/amlet-tou-andrea-flouraki/
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.












