Το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» – μία από τις πιο πολυσυζητημένες και επιδραστικές τηλεοπτικές παραγωγές της φετινής σεζόν – ολοκληρώνεται απόψε, με τους πρωταγωνιστές του δραματικού καλοκαιριού του 2015 να έχουν καταθέσει τη δική τους εκδοχή για όσα συνέβησαν πίσω από τις κλειστές πόρτες των Βρυξελλών.
Ανάμεσα σε δεκάδες μαρτυρίες και αποκαλύψεις, η ελληνική κοινότητα των social media ξεχώρισε περισσότερο από κάθε άλλη εκείνη του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Εύλογο, θα πει κανείς. Ήταν ένας από τους ανθρώπους που πάλεψαν πραγματικά να κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, όταν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έδειχνε ανοιχτά την πόρτα της εξόδου και αρκετές χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ αδυνατούσαν να κατανοήσουν γιατί έπρεπε χρηματοδοτούν αυτό που θεωρούσαν ελληνικό «βαρέλι χωρίς πάτο».
Γι’ αυτό ακριβώς προκαλεί εντύπωση ότι από όλα όσα είπε ο Γιούνκερ, εκείνο που κυριάρχησε στη δημόσια συζήτηση ήταν η επανάληψη μιας παλιάς του αιχμής: ότι «ο αριστερός Τσίπρας αρνήθηκε να φορολογήσει τους εφοπλιστές». Και προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση ότι η συγκεκριμένη αναφορά αναπαράχθηκε σχεδόν ως αυταπόδεικτη αλήθεια, χωρίς τον παραμικρό αντίλογο για το κατά πόσο αυτό που παρουσιάστηκε ως «μεγάλη χαμένη ευκαιρία» είχε πραγματικό οικονομικό νόημα. Τι θα βγάζαμε με μία τέτοια φορολόγηση; Μερικές δεκάδες εκατομμύρια;
Η ναυτιλία δεν είναι μια ακίνητη δραστηριότητα που λειτουργεί αποκλειστικά εντός των συνόρων ενός κράτους. Είναι ίσως ο πιο διεθνοποιημένος κλάδος της παγκόσμιας οικονομίας. Οι πλοιοκτήτες, οι σημαίες, οι εταιρικές δομές, οι χρηματοδοτήσεις και οι έδρες μετακινούνται ανά τον κόσμο. Όλες οι μεγάλες ναυτιλιακές δυνάμεις εφαρμόζουν ειδικά φορολογικά καθεστώτα αντί της κλασικής φορολόγησης των κερδών.
Εν τω μεταξύ την κριτική αυτή για «απροθυμία φορολόγησης των εφοπλιστών» δεν την ασκεί ένας πολιτικός που προέρχεται από μια χώρα γνωστή για τη φορολογική της αυστηρότητα. Την ασκεί ο άνθρωπος που κυβέρνησε επί σχεδόν δύο δεκαετίες το Λουξεμβούργο – έναν φορολογικό παράδεισο που βρέθηκε στο επίκεντρο διεθνών αποκαλύψεων για τις εξαιρετικά ευνοϊκές φορολογικές συμφωνίες που παρείχε σε πολυεθνικούς κολοσσούς.
Αλλά ακόμη και εάν αφήσουμε την ειρωνεία του πράγματος κατά μέρος. Η συγκεκριμένη «αποκάλυψη» χάνει εντελώς το μέτρο της εποχής. Το καλοκαίρι του 2015 ο Γιάνης παρέδιδε ναρκισιστικά μαθήματα οικονομικών στους δανειστές, η «Επιτροπή Αλήθειας» της Ζωής κήρυττε το χρέος «επαχθές και επονείδιστο», ο Λαφαζάνης έψαχνε το νομισματοκοπείο….
Ας μας συγχωρήσουν λοιπόν τόσο ο κ. Γιούνκερ όσο και οι εγχώριοι θαυμαστές αυτής της «αποκάλυψης». Αλλά η συζήτηση για το ποιος ήθελε να φορολογήσει τους εφοπλιστές δεν είναι απλώς δευτερεύουσα. Είναι άνευ νοήματος. Κοινώς, ανόητη.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
