Ο θάνατος του Αλέξανδρου Τζώνη, την 1η Μαρτίου στο Παρίσι σε ηλικία 89 ετών, φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια ιστορία που για δεκαετίες έμενε στο περιθώριο: τις παράγκες της προσφυγιάς.
Ο σημαντικός αρχιτέκτονας και στοχαστής αφιέρωσε πάνω από μισό αιώνα, μαζί με τη σύντροφό του Liane Lefaivre, στη μελέτη αυτού του «αθέατου» κόσμου – των πρόχειρων καταλυμάτων όπου δεν στεγάστηκε μόνο η φτώχεια, αλλά το τραύμα, η μνήμη και η επίμονη προσπάθεια μιας ολόκληρης κοινωνίας να σταθεί ξανά στα πόδια της.
Η άφιξη περίπου 1,5 εκατομμυρίου προσφύγων μετά το 1922 δεν ήταν απλώς μια πληθυσμιακή μεταβολή. Ήταν μια ριζική ανατροπή. Ένα μικρό, εξαντλημένο κράτος κλήθηκε να εντάξει ανθρώπους που είχαν χάσει τα πάντα – πατρίδα, περιουσία, κοινωνική θέση. Και έπρεπε, πρώτα απ’ όλα, να τους στεγάσει.
Διαβάστε περισσότερα στο pontosnews
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
