Με την «Ιθάκη» ο Αλέξης Τσίπρας κλείνει τους λογαριασμούς με το παρελθόν και δημιουργεί την εδραία βάση για το επόμενο βήμα ή άλμα στο μέλλον. Παράλληλα συστήνεται ξανά σε ένα παλιό κοινό και για πρώτη φορά σε ένα νέο κοινό που θα παίξει ρόλο στις εξελίξεις των επόμενων χρόνων.
Στις 760 σελίδες του μιλάει για όλα και για όλους, ένα προσωπικό χρονικό για την πιο κρίσιμη δεκαετία της Μεταπολίτευσης ενός από τους βασικούς πρωταγωνιστές της. Από τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν όλοι οι βασικοί πρωταγωνιστές της εποχής με καταγραφές από τις προσωπικές συζητήσεις ή και συγκρούσεις: Η Ανγκέλα Μέρκελ, ο Φρανσουά Ολάντ, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αλλά και ο Σόιμπλε, ο Ντάισελμπλουμ, η Κριστίν Λαγκάρντ, όπως και ο Πούτιν με το κρίσιμο ταξίδι προς αναζήτησή συμμαχιών. Αλλά και οι σύντροφοι του περνούν από τις σελίδες του βιβλίου, ενίοτε με αιχμηρά σχόλια, κυρίως ο Γιάνης Βαρουφάκης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Νίκος Παππάς (για το επίμαχο θέμα των καναλιών).
Το παρασκήνιο των κρίσιμων διαπραγματεύσεων και το δημοψήφισμα
Από την στιγμή που το θέμα της παραμονής στο ευρώ ήταν ανοικτό και η συζήτηση έντονη με φωνές υπέρ της αποχώρησης, εντός και εκτός κόμματος, τους κρίσιμους μήνες της διαπραγμάτευσης κλήθηκε να πάρει καθοριστικές αποφάσεις τις οποίες περιγράφει με δραματικό τρόπο μέσα από τις συνομιλίες του με όλους τους βασικούς παράγοντες: την Μέρκελ, τον Ολάντ, τον Γιούνκερ. Είναι από τα χαρακτηριστικά αποσπάσματα του βιβλίου η διαπραγμάτευση όπου έβγαλε το σακάκι του και προκάλεσε την αγανάκτηση και του Ιταλού πρωθυπουργού, Ρέντσι.
Φυσικά στέκεται εκτεταμένα στο δημοψήφισμα για το οποίο λέει ότι «ήταν δική του η απόφαση». Περιγράφει ανάγλυφα την νύχτα της απόφασης με την συναισθηματική φόρτιση του ιδίου και των πρωταγωνιστών. Ιδιαίτερη σημασία δίνει ο Αλέξης Τσιάρας στο να απαντήσει στις κατηγορίες ότι δήθεν το πρώτο εξάμηνο και η διαπραγμάτευσή του κόστισαν από 80 έως 100 δισ., μία παρανόηση στην οποία μέχρι και τώρα βασίζεται η εναντίον του προπαγάνδα.
Η αυτοκριτική και οι αναφορές στους πρώην συνοδοιπόρους του
Το βιβλίο έχει προσωπικό χαρακτήρα, καταγράφει μεν την αντικειμενική πραγματικότητα, αλλά είτε το θέλει είτε όχι δίνει τις συνθήκες μέσα στις οποίες κλήθηκε να πάρει προσωπικές αποφάσεις για το μέλλον της χώρας. Δίχως να φείδεται αυτοκριτικής η τελική γεύση είναι της δικαίωσης τουλάχιστον για τις στρατηγικού χαρακτήρα αποφάσεις. Κριτική όμως κάνει και για τους άλλους πρωταγωνιστές κυρίως τον Γιάνη Βαρουφάκη, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, την Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Η διαδοχή στον ΣΥΡΙΖΑ και τα «καρφιά» για τον Στ. Κασσελάκη
Ο αναγνώστης μένει με την εντύπωση ότι ενώ πάλεψε και τα έβγαλε πέρα με μεγάλα μεγέθη της ευρωπαϊκής σκηνής τελικά ηττήθηκε από τις μικροπρέπειες της εσωτερικής σκηνής του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια το γιατί δεν έκανε ειδικά μετά το 2019 την μεγάλη τομή στον ΣΥΡΙΖΑ που θα ήταν restart για την Αριστερά μένει αναπάντητο. Ο Αλέξης Τσίπρας μπαίνει στα εσωκομματικά και μιλά για τα παρασκήνια όταν άνοιξε το θέμα της ηγεσίας. Περιγράφει πως πρότεινε την προεδρία στην Έφη Αχτσιόγλου, η οποία αρνήθηκε και αργότερα στον Αλέξη Χαρίτση. Εμφανίζεται ωσάν να ήθελε να εξασφαλίσει την συνέχεια στο κόμμα και γι’ αυτό προσπάθησε να αποτρέψει την αποχώρηση των 10. Εκείνον που δεν «λυπάται» καθόλου στην κριτική του είναι τον Στέφανο Κασσελάκη τον οποίο χαρακτηρίζει «απολύτως ανάρμοστο για το κόμμα». Πρόσωπα για τα οποία κάνει αποτίμηση -όχι μόνο στη κρίσιμη περίοδο είναι ο Προκοπής Παυλόπουλος, ο Αλέκος Αλαβάνος.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
