«Η Ιθάκη δεν είναι ένας προορισμός, είναι ένα ταξίδι αέναο», αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας για το υπό έκδοση βιβλίο του με τον ομώνυμο τίτλο, στην πλατφόρμα «BookVoice-the podcast».
Στην συζήτηση με τον ηθοποιό Αιμίλιο Χειλάκη που ανέγνωσε την ηχογραφημένη έκδοση και τον Σπήλιο Λαμπρόπουλο αναφέρει: «Αυτό το βιβλίο έχει ένα χαρακτήρα χρέους απέναντι στην ιστορία, αλλά έχει και ένα χαρακτήρα κάθαρσης, αυτογνωσίας, επαναπροσέγγισης της αλήθειας και των γεγονότων».
Συμπυκνώνοντας υπογραμμίζει:
- Το βιβλίο μου έχει μια ιδιαιτερότητα. Και η ιδιαιτερότητα είναι ότι κανείς πρώην πρωθυπουργός δεν γράφει σε ενεστώτα χρόνο. Όλοι γράφουν σε παρελθόντα χρόνο. Κάνω την αυτοκριτική μου, αλλά κάνω και κριτική.
- Δεν έχω αφήσει τίποτα εκτός… ομολογώ ότι από την πρώτη γραφή μέχρι την τελευταία έχει υπάρξει επεξεργασία, κυρίως όχι με το βλέμμα στο μέλλον, με το βλέμμα στην προσπάθεια να είμαι όσο πιο αντικειμενικός και όσο το δυνατόν λιγότερο άδικος, γατί δεν μπορεί να μην είσαι καθόλου άδικος απέναντι στους ανθρώπους και στα γεγονότα. Γι’ αυτό το λόγο έχω το βιβλίο, γράφτηκε και μία και δεύτερη και τρίτη φορά, ενώ υπήρξε μία προσπάθεια από τον Ιούλη μέχρι σήμερα. Το είδα αρκετές φορές ώστε κάθε λέξη να με αντιπροσωπεύει και να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αλήθεια.
- Για μένα όλη αυτή η διαδικασία της συγγραφής είχε ένα χαρακτήρα λύτρωσης, κάθαρσης. Άρα ψυχοθεραπευτικό θα έλεγε κανείς, αυτογνωσίας. Και ναι, όντως το κομμάτι της αφήγησης, όταν μπαίνει και σε διαλόγους και σε προσπάθεια μεταφοράς στο κείμενο, ας πούμε του βιώματος, έχει μια γοητεία.
- Όταν αποφάσισα να παραιτηθώ (από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ), είχα στο μυαλό μου ότι έρχεται η στιγμή που πρέπει να μιλήσω. Διότι προσέξτε τώρα έχουν μιλήσει όλοι γι’ αυτές τις δραματικές, γι’ αυτή τη δραματική περίοδο της ελληνικής σύγχρονης ελληνικής ιστορίας έχουν μιλήσει πάρα πολλοί ξένοι και Έλληνες. Αλλά δεν έχει μιλήσει ο πρωταγωνιστής των γεγονότων.
- Η Ιθάκη δεν είναι ένας προορισμός, είναι ένα ταξίδι αέναο. Και αυτό αφορά τον καθένα από εμάς. Γιατί όλοι μας βιώνουμε τις δικές μας Οδύσσειες και έχουμε τις δικές μας Ιθάκες. Αλλά έχει να κάνει και με την πολιτική. Έχει να κάνει με την Αριστερά, έχει να κάνει με την κοινωνία, έχει να κάνει με τους κοινωνικούς αγώνες, την εξέλιξη του κόσμου. Δεν σταματάει, αυτό δεν σταματάει ποτέ…
“Το πρώτο του κομμάτι, το μικρότερο κομμάτι από τα δώδεκα κεφάλαια, έχει έναν αυτοβιογραφικό χαρακτήρα, δηλαδή περιγράφω το πώς κατάλαβα την πολιτική από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τα πράγματα γύρω μου, μέχρι όταν άλλαξε η ζωή μου, έγινα υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας και έτσι η… pic.twitter.com/dyvpN9qcv9
— Αλέξης Τσίπρας – Alexis Tsipras (@atsipras) November 11, 2025
Υπό αυτή την έννοια έχει και μια φιλοσοφική αξία ο τίτλος που επέλεξα. Τον επέλεξα βέβαια εδώ και ένα εξάμηνο, έχοντας δομήσει το βιβλίο και έχοντας συνειδητοποιήσει τελικά πως υπάρχει ένα αλληγορικό πεδίο όλων όσων ζήσαμε σαν περιπέτεια συλλογική και η περιπέτεια που έχει ο κάθε άνθρωπος παλεύοντας, διεκδικώντας, ελπίζοντας, κάνοντας όνειρα και κατακτώντας κάποια από αυτά.
Κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας
Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει ακόμη ότι δεν πρόκειται μόνο για ένα βιβλίο αλλά για ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του τόπου και προσθέτει για την κρίσιμη περίοδο: «Αναλάβαμε την ευθύνη να ξελασπώσουμε το μέλλον ενός λαού που άλλοι είχαν λασπώσει. Οι στιγμές είχαν μία τραγικότητα και είχαν αγωνία για τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Όλο αυτό ήταν κτήμα της καθημερινότητας, γιατί οι διαπραγματεύσεις δεν έγιναν πίσω από κλειστές κάμερες. Για την δραματική εκείνη περίοδο έχουν μιλήσει πάρα πολλοί αλλά όχι ο βασικός πρωταγωνιστής. Είναι ένα χρέος απέναντι στον εαυτό μου αλλά και απέναντι στην ιστορία. Έπρεπε να βυθιστώ σε μία θάλασσα στοιχείων για να αποτυπώσω τα πραγματικά δεδομένα. Και να είναι μία κατάθεση ψυχής».
Λέει ακόμη ο πρώην πρωθυπουργός: «Δεν υπάρχει η απόλυτη αλήθεια. Υπάρχει η υποκειμενική προσέγγιση του κάθε προσώπου απέναντι σε ένα ιστορικό γεγονός και ιδίως όταν είσαι πρωταγωνιστής της ιστορίας προφανώς καταθέτεις τη δική σου ματιά. Εγώ προσπαθώ να το κάνω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ, με την έννοια ότι κάνω και την αυτοκριτική μου. Έχω την ικανή πια απόσταση του χρόνου, ώστε να δω με μια πιο ώριμη ματιά όλα όσα γίνανε».
Περιγράφει, όπως αναφέρει «κρίσιμες στιγμές. Δηλαδή αφηγούμαι την πρώτη, τη νύχτα της νίκης της εκλογικής, το 2015. Αφηγούμαι τη δύσκολη απόφαση του δημοψηφίσματος. Αφηγούμαι τη 17ωρη διαπραγμάτευση και τα συναισθήματα. Αφηγούμαι την Ιθάκη, το πώς νιώσαμε και πώς αισθανθήκαμε εκείνες τις στιγμές. Και πώς αισθάνθηκα εκείνες τις στιγμές και το πώς βγήκα να μιλήσω για το τέλος αυτής της περιπέτειας, που δεν είναι όμως το τέλος. Είναι η αρχή νέων περιπετειών. Το δωδέκατο κεφάλαιο αφορά το όραμά μου για τη χώρα και την Αριστερά».
Για τα χρόνια της διακυβέρνησης σημειώνει ότι οι δυσκολίες δεν ήταν μόνο στην οικονομία: «Τρία χρόνια για να υλοποιηθεί αυτή η συμφωνία, όπου οι κακοί της ιστορίας επανέρχονταν στον αρχικό τους σχεδιασμό. Το Grexit δεν το γλιτώσαμε το ‘15 το γλιτώσαμε και το ’15, το γλιτώσαμε το ’16, το γλιτώσαμε και το ‘17. Και παράλληλα σε ένα δεύτερο κεφάλαιο, σε αυτή την ενότητα που περιγράφω και την Οδύσσεια των άλλων, γιατί υπήρχε και άλλη μια Οδύσσεια που εξελίσσονταν, που ήταν των ανθρώπων που ερχόντουσαν κυνηγημένοι από τους πολέμους στις χώρες τους, από την φτώχεια, την ανέχεια. Μιλάω για το προσφυγικό, τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που έσκασε στη δική μας αυλή. Μετά έρχεται η Ιθάκη και η τέταρτη ενότητα έχει τίτλο Μετά την Ιθάκη. Τι έγινε μετά την Ιθάκη, όπου επίσης έχει πολύ δύσκολα κεφάλαια, έχει την τραγωδία στο Μάτι, έχει τη συμφωνία των Πρεσπών και τις συγκρούσεις. Δεν υπήρξαν συγκρούσεις και κοινωνική ένταση τα τρία χρόνια υλοποίησης δύσκολων οικονομικών αποφάσεων. Αλλά υπήρχαν συγκρούσεις για το ταυτοτικό αυτό θέμα. Κατά τη γνώμη μου, που έδωσε μια προοπτική σημαντική για τη χώρα. Σήκωσε τη χώρα αυτή η επιλογή με πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος όμως. Μιλώ για την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών. Μιλώ για την υπόθεση Νοβάρτις. Δύσκολα θέματα. Και φτάνω στην εκλογική ήττα και στην επόμενη μέρα. Υπάρχει ένα κεφάλαιο που είναι η χαμένη ευκαιρία για τη χώρα και για την Αριστερά. Οι δικές μου αδυναμίες, οι αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ, η δική μου αυτοκριτική σε όλη την περίοδο αυτή, αλλά και η κριτική. Και φτάνω μέχρι το 2024.
Αιμίλιος Χειλάκης: Θυμός
Ο ηθοποιός Αιμίλιος Χειλάκης ανέφερε; «Διαβάζοντας κάποια πράγματα μέσα από το βιβλίο μου ξαναγεννήθηκε ο ίδιος θυμός που είχα τις στιγμές που συνέβαιναν τα πράγματα. Και διάβαζα λοιπόν αυτές τις στιγμές που εμένα με είχαν θυμώσει τότε σαν Έλληνα πολίτη, από την οπτική του ανθρώπου που τις ζούσε εκείνη τη στιγμή.
Δηλαδή δεν διαβάζεις κάποιον που σου λέει άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα ο Ρέντσι και είπε αυτό. Είναι ότι εγώ εκείνη τη στιγμή που πάθαινα αυτό βγήκε ο Ρέντσι και είπε «Ορίστε, πάρτε το δικό μου σακάκι εφόσον κυνηγάτε, να πάρετε να τον γδύσετε αυτόν τον άνθρωπο, θέλοντας να του πάρετε ότι έχει και δεν έχει σαν Έλληνα πολίτη. “Η Ιθάκη” μπορεί στο τέλος της να έχει να έχει μια προτροπή και όχι απλά μια εικασία ότι υπάρχει το μέλλον, ότι το μέλλον ανήκει στα χέρια μας, εμείς θα το διαχειριστούμε. Έχει και τη στιγμή ότι εγώ τα έχω ζήσει, έχω περάσει το Γολγοθά. Λέει πολύ ωραία σε κάποια στιγμή στο βιβλίο, ανέβαινα το Γολγοθά ήθελα να πιστέψω ότι δεν θα φθάσω στη σταύρωση. Και ήταν πάρα πολύ ωραίο αυτό το σημείο. Και εκείνη τη στιγμή δεν ήταν, δεν είναι κάτι που λες, α ωραία, το λέει ο Πρόεδρος, είναι αστείο. Είναι μια στιγμή που την έχουμε ζήσει. Έχεις νιώσει εκείνη τη στιγμή σαν Έλληνας ότι ανεβαίνεις έναν Γολγοθά».
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
