Πόσο ακόμα διαχείριση και φόροι;

Πριν χαρούμε τη μείωση των 10 λεπτών στη βενζίνη που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός -έπειτα από συμφωνία με τα διυλιστήρια-, ο πόλεμος την εξανέμισε σε χρόνο- ρεκόρ.

Ποιος θυμάται τώρα το fuel pass ή τη μείωση τιμών στο πετρέλαιο ή στα λιπάσματα για τους αγρότες, όταν οι εξελίξεις είναι τόσο γρήγορες; Κανείς, γι’ αυτό και η κυβέρνηση αρχίζει και πυκνώνει τις εξαγγελίες (μέχρι και επίσπευση της ετήσιας αύξησης στον κατώτατο μπορεί να δούμε) με τον χρόνο των εκλογών να πιέζεται προς τα μπροστά, καθώς με τέτοιες συνθήκες το βάρος στην οικονομία αυξάνεται και σύντομα θα καταστεί αδύνατη κάθε είδους διαχείριση.

Όσον αφορά την τιμή των καυσίμων, το μόνο που θα μπορούσε να ανακουφίσει και να φανεί στους πολίτες -και αυριανούς ψηφοφόρους- είναι η μείωση των φόρων, που η κυβέρνηση αποκλείει κατηγορηματικά για να μη χαθούν έσοδα. Βέβαια, ποτέ μη λες ποτέ καθώς οι εκλογές είναι ακραία δοκιμασία και η πιθανότητα -που γίνεται βεβαιότητα αν υπάρξει κόμμα Σαμαρά– για απώλεια της αυτοδυναμίας, αλλά και των εργαλείων για να επιτευχθεί αυτή, θα μπορούσε να τους κάνει σε ένα ακραίο σενάριο να υιοθετήσουν ακόμα και τη μείωση των φόρων…

Αλλά και στην περίπτωση αυτή τίποτα δεν θα διασφάλιζε το να προσποριστούν όφελος, καθώς η ενσωματωμένη ακρίβεια σε όλες τις τιμές προϊόντων και υπηρεσιών δυσκολεύει την προσέγγιση των ψηφοφόρων. Υπάρχει κλίμα ακρίβειας και πεποίθηση ότι δεν αλλάζει κι αυτό δεν το πολεμάς εύκολα! Πέρα από τους κυβερνητικούς τακτικισμούς, υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα που σχετίζεται με τους φόρους κατανάλωσης, όπως ΦΠΑ και ΕΦΚ (σε σειρά από προϊόντα), οι οποίοι είναι το 37,8% των φορολογικών εσόδων, όταν στην Ε.Ε. είναι 26%. Κοινώς, η έμμεση φορολογία στην Ελλάδα θερίζει κι αν πούμε ότι την κρατάμε ψηλά για να φορολογούμε τους πλούσιους που τρώνε πολλά μακαρόνια, γινόμαστε καταγέλαστοι και φαιδροί.

Αν στα παραπάνω προσθέσεις τις επιβαρύνσεις από τους φόρους στην εργασία (για εργαζόμενους και εργοδότες) το πράγμα γίνεται ασφυκτικό και το ερώτημα είναι πού θέλουμε να το φτάσουμε! Και καλά η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα τα φτιάξει στην τρίτη θητεία -με όση αξία έχει μια τέτοια διαβεβαίωση-, τα άλλα κόμματα, άραγε, σκέφτονται τις μειώσεις φόρων ή βολεύονται όλοι από τον τραχανά που είχε απλώσει η Ν.Δ., που συνδύασε πληθωρισμό με φόρους για να έχει πλεονάσματα, ώστε να ξεχαστούν οι μεταρρυθμίσεις;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Anthropic: Προσλαμβάνει ειδικούς για να αποτρέψει το τέλος του κόσμου…που φοβάται ότι μπορεί να προκαλέσει η ίδια

Το ζήτημα είναι υπαρξιακό για την Ελλάδα. Με ένα τεράστιο χρέος και με ένα παραγωγικό κενό ερεβώδες, διατηρούμε ένα σκληρό φορολογικό σύστημα που είναι αντικίνητρο στην ανάπτυξη, στις επενδύσεις και στην αύξηση των εισοδημάτων. Πόσο ακόμα διαχείριση που δεν οδηγεί και πουθενά;