Ένα ποντίκι γνωστό σε όλο τον κόσμο διαχρονικά και μαζικά. Ένα ποντίκι που δεν είναι άλλο από τον Μίκυ Μάους. Με τα παραπάνω λόγια θέλησε ο δημιουργός του, Γουόλτ Ντίσνεϊ, να τονίσει την δύναμη του επιχειρηματικού όραματος ή ακόμα καλύτερα το κυνήγι ενός ονείρου που μετατράπηκε σε μία ολόκληρη αυτοκρατορία που διαπερνά τα σύνορα της χώρας και της εποχής του.
Γιατί ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις μας ποιος δεν γνωρίζει τον Μίκυ Μάους; Ποιος από τις παλιότερες γένιες δεν αγόρασε σε κάποιο περίπτερο κάποιο τεύχος από το πασίγνωστο ποντίκι; Και ποιος δεν πήγε σινεμά μαζί με τα παιδιά του για να δει κάποια από τις πασίγνωστες ταινίες του Ντίσνεϋ; Ή ακόμα καλύτερα δεν είδε στα μάτια των παιδιών του την έκσταση και τον θαυμασμό αν κατάφερε να τα πάει στην Ευροντίσνεϋ για να γνωρίσουν από κόντα τους διάσημους ήρωες;
Η μαγεία της κάθε ιστορίας, η δημιουργικότητα της εξιστόρησης και η ανθρώπινη παρουσία που καθιστά κάθε φιγούρα του Ντίσνεϊ μοναδική και ανεπανάληπτη αποτελούν το μυστικό της επιτυχίας του. Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ ήξερε ακριβώς τι ήθελε και το πέτυχε. Ξεπέρασε τα όρια της απλής διασκέδασης και δημιούργησε έναν φανταστικό χώρο χωρίς χρόνο και τόπο που κάθε επιθυμία γίνεται πραγματικότητα και κάθε νοσταλγία αντικατοπτρίζει τις ενδόμυχες ανθρώπινες πτυχές.
Μεθοδικός, απαιτητικός, διορατικός και τολμηρός μετέτρεψε το όνειρο του σε αυτό που πλέον όλοι μας γνωρίζουμε: μια κερδοφόρα και παγκόσμια επιχείρηση. Αυτό ήταν και το όνειρο του Γιαν. Να δημιουργήσει την δική του εταιρεία στον χώρο των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων.
Λάτρης της πολλαπλότητας, έχοντας ζήσει σε πολλές διαφορετικές χώρες και δουλέψει σε μεγάλες και πολυτελείς ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ήθελε να δημιουργήσει έναν καινούργιο τρόπο προσέγγισης στον τομέα του τουρισμού και της γαστρονομίας.
Από το όραμα στην πράξη
Τουλάχιστον αυτά ήταν τα λόγια του όταν μου τηλεφωνήσε κάποιο χειμωνιάτικο πρωϊνό πριν από κάμποσο καιρό. Τότε ήταν ακόμα διευθυντής ενός από τα καλύτερα και γνωστότερα ξενοδοχεία της Βιέννης και οραματιζόνταν μία εταιρεία που θα του έδινε την ευκαιρία να υλοποιήσει τα όνειρα του. Το όραμα υπήρχε, έπρεπε όμως να γίνει πιο συγκεκριμένο και να πάρει τις διαστάσεις που θα του επέτρεπαν να το υλοποιήσει με τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας.
Αυτός ήταν και ο βασικός στόχος του business coaching που αποφασίσαμε να κάνουμε. Σε μία πρώτη προσέγγιση αποφασίσαμε να αναλύσουμε λίγο παραπάνω το όραμα του. Ήθελε να δημιουργήσει καινούργια ξενοδοχεία ή να μετατρέψει τα υπάρχοντα σε έναν χώρο που ο πελάτης θα αισθάνεται σαν το σπίτι του και παράλληλα σε ένα ιδανικό μέρος που θα του προξενούσε την νοσταλγία να ξανάρθει.
Σαν λάτρης της Ελλάδας, είχε επισκεφτεί πολλές φορές την χώρας μας και παρουσίαζε σαν σημείο αναφοράς την υποδοχή των Ελλήνων στους ξένους. Του ανέφερα τον ιερό θεσμό της φιλοξενίας, γνωστή από την αρχαιότητα και κυρίως μέσα από τα κείμενα του Ομήρου, που κατά κυριολεξία σημαίνει «αγάπη για τους ξένους».
Η εγκάρδια και γενναιόδωρη υποδοχή και περιποίηση των ταξιδιωτών θεωρούνταν αναπόσπαστο μέρος της ζωής και συμπεριφέρονταν μάλιστα στον ξένο με μεγάλη ευγένεια. Η αποδοχή δε ενός ξένου για φιλοξενία λέγοταν ήδη στους ομηρικούς χρόνους «ξενοδοχείν». Αυτό έδωσε μία νέα διάσταση στο όραμα του Γιαν και στην έννοια του hospitality που ανέφερε σαν βασικό κομμάτι της ιδέας του.
Η μέθοδος του Ντίσνεϊ
Σε μία δεύτερη προσέγγιση διαλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε την μέθοδο του Γουόλτ Ντίσνεϊ για να εμπλουτίσουμε το όραμά του. Τον ονειροπόλο, διαδέχτηκε ο ρεαλίστης και τον ρεαλιστή ο κριτικός. Ο πρώτος άφησε ελεύθερη την φαντασία του να ονειρευτεί το αδύνατο, ο δεύτερος ασχολήθηκε με την πιθανή υλοποίηση των ιδεών και ο τρίτος εξέτασε τους κινδύνους και τις αδυναμίες του οράματος.
Τι θα ήθελα να κάνω; Ποιά είναι τα όνειρα μου; Πώς μπορώ να τα υλοποιήσω; Τι χρειάζομαι για να περάσω από την θεωρία στην πράξη; Ποιοί πόροι είναι απαραίτητοι και ποιοί ήδη υπάρχουν; Τι κινδύνους κρύβει η επιχείρηση; Ποιές είναι οι ευκαιρίες; Τι πρέπει να αλλάξει; Ποιό είναι το κόστος, τόσο υλικό όσο και ανθρώπινο;
Αυτές ήταν μόνο μερικές από τις ερωτήσεις που καλούταν να απαντήσει ο Γιαν στους τρεις ρόλους που έπαιρνε διαδοχικά. Όταν πλέον το όραμά του πήρε τις απαραίτητες διαστάσεις που του επέτρεπαν να πιστέψει στην επιτυχία της υλοποίησης του πέρασε πλέον στην κλασική οργάνωση όπως business plan, χρηματοδότηση και όλες τις υπόλοιπες πτύχες που χρειάζονται για να ανοίξει κάποιος την δική του επιχείρηση.
Το μόνο που του χρειαζόταν πλέον ήταν να ακολουθήσει αυτό που είχε κάποτε πει ο Μπιλ Γκαϊτς: «Για να έχεις μεγάλες επιτυχίες, πρέπει να πάρεις μεγάλα ρίσκα». Αυτό έκανε και ο Γιαν με ενθουσιασμό και αυταπάρνηση και δέκα χρόνια μετά γιόρτασε μία επιτυχημένη και γνωστή εταιρεία στον χώρο της, την ΗΑΜ, που μάλιστα κέρδισε πολλά βραβεία για τις πρωτότυπες ιδέες της και τα πρωτοπορίακα της projects στον τουριστικό τομέα.
Έτσι απέδειξε τα λόγια του Στηβ Τζομπς: « Οι άνθρωποι που είναι αρκετά τρελοί ώστε να σκέφτονται πως θα αλλάξουν τον κόσμο είναι και αυτοί που θα το καταφέρουν».
*Ψυχολόγος και σύμβουλος επιχειρήσεων στην Βιέννη
www.psyllou.com
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
