Και τώρα τι; Η «τάξη» θα αντικαταστήσει την «αταξία» στη Μέση Ανατολή; Η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν και η εξόντωση του Αλί Χαμενεΐ θα επισφραγίσουν την επιτυχία των στόχων του προέδρου Τραμπ και του πρωθυπουργού Νετανιάχου; Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν θα καταργηθεί πλήρως; Η πολεμική μηχανή των μουλάδων θα αποδυναμωθεί;
Και κυρίως: Θα αλλάξει το καθεστώς στην Τεχεράνη;
Ο Τραμπ -υπό την πίεση των νεοσυντηρητικών γερακιών στην Ουάσιγκτον και του Νετανιάχου στο Ισραήλ- έριξε μια επικίνδυνη «ζαριά».
Θέλει να είναι ο απελευθερωτής του ιρανικού λαού και ο ηγέτης της υπερδύναμης, που δεν πρέπει να αμφισβητείται.
Τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων του Ιράν είναι επίσης τεράστια και ο έλεγχός τους, έστω και έμμεσα από τις ΗΠΑ, θα σήμαινε ότι θα υπήρχε ένας σημαντικός μοχλός πίεσης, ειδικά προς την Κίνα, η οποία εξαρτάται από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής.
Ο Νετανιάχου, από την άλλη πλευρά, προσπαθεί εδώ και 30 χρόνια να απαλλαγεί από τον πιο άβολο και ενδεχομένως πιο επικίνδυνο γείτονά του, ουσιαστικά επανασχεδιάζοντας τον περιφερειακό χάρτη δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.
Η Τεχεράνη προσπαθεί ήδη να επεκτείνει τη σύγκρουση σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής.
Η ηθική και νομική αξιολόγηση της αμερικανο-ισραηλινής «προληπτικής» επίθεσης, ωστόσο, δεν μπορεί να αγνοηθεί. Συνιστά ένα πολύ σοβαρό επεισόδιο στην τρέχουσα επικίνδυνη τάση υποτίμησης της διαπραγμάτευσης, της διπλωματίας και του διεθνούς δικαίου ως εργαλείων για την επίλυση συγκρούσεων.
Χωρίς αμφιβολία, το καθεστώς των μουλάδων είναι αιμοσταγές, ενάντια στον λαό του πρώτα και κύρια.
Νομιμοποιεί όμως ο αγώνας για το καλό και τη δικαιοσύνη την παραβίαση του διεθνούς δικαίου;
Σε κάθε περίπτωση, ο βομβαρδισμός του Ιράν και ο «αποκεφαλισμός» του Χαμενεΐ και κάποιων ηγετικών στελεχών δεν εγγυώνται την πτώση του ισλαμικού καθεστώτος. Γιατί το καθεστώς δεν είναι προσωποπαγές, αλλά μισό αιώνα στην εξουσία, έχει αποκτήσει ρίζες, με εκατομμύρια ωφελημένους υποστηρικτές.
Οι διάδοχοι του Χαμενεΐ θα μπορούσαν να ξεκινήσουν μια διαδικασία ανοίγματος στις απαιτήσεις του Τραμπ, για να σταματήσουν τις επιθέσεις, αλλά όχι για να αλλάξουν σημαντικά την ουσία του καθεστώτος.
Η Μέση Ανατολή έχει, δεκαετίες τώρα, μια «θηλιά» γύρω από τον λαιμό της. Οι Ισραηλινοί και ο Τραμπ θέλουν να βάλουν τη «θηλιά» στους μουλάδες, αλλά δεν ξέρουν πραγματικά αν θα τα καταφέρουν ή πόσο καιρό θα χρειαστεί.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
