Skip to main content

Οι ΗΠΑ απορρίπτουν πλήρως το NZF του ΙΜΟ

Από αριστερά, οι Βασίλης Κικίλιας, Μαρίνα Χατζημανώλη, Chris Bonett και Marco M. Sylvester στο πάνελ που συμμετείχαν κατά τη διάρκεια του 16ου ελληνικού ναυτιλιακού συνεδρίου της Capital Link

Ζητούν κοινή λογική και να αποφασίσει η ίδια η ναυτιλιακή βιομηχανία σχετικά με το θέμα της απανθρακοποίησης

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Ξεκάθαρη θέση για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας και το λεγόμενο Net-Zero Framework (NZF) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO) έλαβε ο Marco M. Sylvester, Deputy Assistant Secretary for Transportation Affairs του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Συμμετέχοντας στο πάνελ των υπουργών, στο πλαίσιο του 16ου ελληνικού ναυτιλιακού συνεδρίου της Capital Link, μαζί με τον υπουργό Ναυτιλίας Βασίλη Κικίλια, την υφυπουργό Ναυτιλίας της Κύπρου Μαρίνα Χατζημανώλη και τον υπουργό Μεταφορών της Μάλτας Chris Bonett, ο κ. Sylvester ήταν σαφής: «Χρειάζεται κοινή λογική», ανέφερε αναφορικά με το NZF, ενώ διαχώρισε και τη θέση του αναφορικά με τον ΙΜΟ.

Μάλιστα, ενώ και οι υπουργοί των τριών ευρωπαϊκών χωρών -που αντιπροσωπεύουν τη μεγάλη πλειονότητα του ευρωπαϊκού στόλου- συμφώνησαν πως, αν και χρειάζεται αλλαγή πλεύσης, αυτό θα πρέπει να γίνει μέσω του ΙΜΟ, ο Αμερικανός εκπρόσωπος έσπευσε να διευκρινίσει: «Η θέση των ΗΠΑ για τον ΙΜΟ είναι ότι πρέπει να διατηρήσει τον χαρακτήρα του».

«Απειλή για τον ΙΜΟ»

Ειδικότερα, ο κ. Sylvester ξεκαθάρισε πως αυτό που συχνά παραβλέπεται είναι ότι η αντίθεση των ΗΠΑ στο NZF δεν συνιστά αποχώρηση από τη διεθνή συνεργασία.

«Αντιθέτως, θεωρούμε ότι το NZF αποτελεί απειλή για τον IMO, καθώς θα άλλαζε ριζικά τον ρόλο και την αποστολή του, μετατρέποντάς τον από έναν τεχνικό ρυθμιστικό οργανισμό ασφάλειας και προστασίας σε έναν παγκόσμιο ρυθμιστή της κλιματικής πολιτικής. Αυτό δεν συνάδει ούτε με την αποστολή του IMO ούτε με τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών», τόνισε.

Όσον αφορά την πορεία προς τα εμπρός, ο Αμερικανός αξιωματούχος σημείωσε ότι οι ΗΠΑ βλέπουν ουσιαστικά δύο εναλλακτικές: «Η πρώτη είναι να ανακυκλώσουμε τις συγκρούσεις και τις διαφωνίες του περασμένου Οκτωβρίου, κάτι που δεν ωφέλησε κανέναν. Η δεύτερη είναι να
αφήσουμε πίσω μας ένα πλαίσιο που εμποδίζει την πρόοδο. Μόνο αν το αντιμετωπίσουμε κριτικά και το παραμερίσουμε, μπορεί να αρχίσει ένας ουσιαστικός και παραγωγικός διάλογος».

Παράλληλα, οι ΗΠΑ προτείνουν κάποιες αλλαγές που θα διασφαλίζουν ότι τα κράτη παραμένουν υπόλογα απέναντι στους πολίτες τους.

Η ρητή αποδοχή των κανονισμών θα απαιτεί την επίσημη επικύρωσή τους από τα κράτη, γεγονός που αποκλείει τη δυνατότητα οι κυβερνήσεις να ισχυρίζονται ότι τους επιβλήθηκαν ρυθμίσεις από τον IMO.

Τέλος, ο κ. Sylvester κάλεσε τη ναυτιλιακή βιομηχανία να αναλάβει ηγετικό ρόλο και να δηλώσει ξεκάθαρα τι είναι πρακτικά εφαρμόσιμο. «Οι στόχοι καθαρών μηδενικών εκπομπών θα επιβαρύνουν τελικά τους καταναλωτές, αλλά πρωτίστως επιβαρύνουν τη βιομηχανία. Επομένως, η ιδέα ότι η ναυτιλιακή βιομηχανία δεν θα πρέπει να έχει λόγο σε αποφάσεις που την αφορούν άμεσα, δεν είναι ρεαλιστική», ανέφερε.

Η ελληνική πλευρά

Ξεκάθαρος, πάντως, ως προς τη θέση της Ελλάδας ήταν ο Βασίλης Κικίλιας. Ο υπουργός Ναυτιλίας υπογράμμισε ότι «όταν επιβάλλεις φόρους στη ναυτιλία, αυτές περνούν από το πλοίο στον ναυλωτή και από εκεί στον καταναλωτή. Και αυτό επειδή υπάρχουν φιλοδοξίες για να χρησιμοποιήσουμε “πράσινα” καύσιμα που δεν υπάρχουν σήμερα, και σε υποδομές που επίσης δεν υπάρχουν σήμερα».

Όπως τόνισε ο υπουργός, «περίπου το 80% με 90% του παγκόσμιου εμπορίου μεταφέρεται διά θαλάσσης. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα κρίνουν αν θα αντιμετωπίσουμε ή όχι ένα εκτεταμένο πρόβλημα, ιδίως σε ό,τι αφορά τη φορολογία και τη μετάβαση στο παγκόσμιο ενεργειακό πλαίσιο. Κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι όλα αυτά αποτελούν μια λογική εξέλιξη.

Από την άλλη πλευρά, όμως, αυτό που πραγματικά συμβαίνει -και δυστυχώς το ζούμε- είναι ότι απαιτείται από τα πλοία να στραφούν σε νέα καύσιμα ή σε καύσιμα που σήμερα αντιπροσωπεύουν μόλις το 0,5% της παγκόσμιας διαθεσιμότητας.

Γίνεται λόγος για επενδύσεις δισεκατομμυρίων στην Ευρώπη και για ετήσια κόστη της τάξης των 100 έως 300 δισ. ευρώ. Θα αναλάβουν οι πλοιοκτήτες αυτό το βάρος; Δεν το πιστεύω. Το κόστος αυτό θα μετακυλιστεί στα ναύλα και, τελικά, στον τελικό καταναλωτή».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «η ελληνική κυβέρνηση και ο Έλληνας πρωθυπουργός προσπάθησαν από νωρίς να κάνουν σαφές πως οι πολιτικές μας έχουν άμεσες επιπτώσεις στη συχνότητα και την ένταση αυτών των φαινομένων. Εκεί ακριβώς διαμορφώνεται η στάση μας.

Οφείλουμε να στηρίξουμε τις προσπάθειες για μια παγκόσμια προσέγγιση. Ναι, επιδιώκουμε μια πιο “πράσινη” πορεία. Δεν μπορούμε, όμως, να βλάψουμε τις κοινωνίες μας. Θέλουμε έναν καθαρότερο πλανήτη, αλλά θέλουμε και κοινωνίες και ανθρώπους που να μπορούν να επιβιώσουν και να ευημερήσουν».

«Απαιτείται ρεαλισμός»

Από την πλευρά της, η κ. Χατζημανώλη υπογράμμισε ότι πρέπει «να είμαστε ρεαλιστές. Ξεκινήσαμε να νομοθετήσουμε για τη ναυτιλία, χωρίς να το γνωρίζει η ναυτιλία».

Η υφυπουργός Ναυτιλίας της Κύπρου ζήτησε από όλα τα κράτη-μέλη του ΙΜΟ να συγκρατηθούν και να ακούσουν τη ναυτιλιακή βιομηχανία, ώστε, όπως είπε, «να είμαστε έτοιμοι να ηγηθούμε όταν θα έρθει η στιγμή».

Tέλος, ο κ. Bonett έθεσε και το μεγάλο ζήτημα της ενότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Η Ένωση πρέπει να ξαναγίνει Ένωση», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.