© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Ένας μύθος επιστρέφει μέσα από το μακρινό χθες για να φωτίσει το σήμερα· η «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Λυσάνδρας Αναστασοπούλου, θα κάνει πρεμιέρα την 1η Μαΐου -ημέρα γέννησης του μεγάλου ποιητή, στο Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και θα ανεβαίνει καθημερινά, έως τις 10 Μαΐου [Θόλου 5, Αθήνα].
Μια από τις πιο συγκλονιστικές ποιητικές φωνές του 20ού αιώνα αναμετριέται με τον αρχαίο μύθο και τον μεταμορφώνει σε σύγχρονο υπαρξιακό κάλεσμα. Η «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου δεν είναι απλώς μια αναβίωση της μυθολογικής μορφής· είναι μια βαθιά, ανθρώπινη εξομολόγηση για το φως και το σκοτάδι, την απώλεια και την επιστροφή, τη μνήμη και την αναγέννηση.
Αντλώντας από τον διαχρονικό μύθο της Περσεφόνη, ο Ρίτσος δημιουργεί ένα έργο που πάλλεται από συμβολισμούς και εσωτερική ένταση. Πιο επίκαιρο από ποτέ, σ’ έναν κόσμο μεταβατικό, γεμάτο αβεβαιότητα και αναζητήσεις ταυτότητας, το έργο υπενθυμίζει πως κάθε κάθοδος εμπεριέχει τη δυνατότητα της ανάστασης, πως κάθε σκοτάδι προετοιμάζει τον ερχομό της άνοιξης.
Μια παράσταση για τη ζωή που συνεχίζει εκεί που όλα μοιάζουν να τελειώνουν. Για τη φαινομενικά σκοτεινή αντίπερα όχθη του θανάτου, όπου το φως γεννιέται αλλιώς. Έρωτας και θάνατος -δίδυμα αδέλφια- αποδομούν το ανθρώπινο «Εγώ» και το αφήνουν γυμνό, δίνοντας υπόσταση στην ανυπαρξία και φωνή σε ό,τι δύσκολα ειπώνεται.
Η Λυσάνδρα Αναστασοπούλου μίλησε μαζί μας.
Να ξεκινήσουμε, με λίγα λόγια για εσάς;
«Θα έλεγα ότι είμαι ένας άνθρωπος που αναζητά. Η φιλοσοφική και πνευματική αναζήτηση για το τί είναι ο άνθρωπος και ποιος ο σκοπός του, με χαρακτηρίζει. Με γοητεύει ιδιαίτερα η δυνατότητα που έχει η ποίηση να αγγίζει ζητήματα που απασχολούν διαχρονικά τον άνθρωπο: την έννοια του χρόνου, της ζωής και του θανάτου. Με γοητεύουν, επίσης, ιδιαίτερα οι σύγχρονες επιστημονικές αναζητήσεις γύρω από τον χρόνο και την πραγματικότητα. Έτσι, θα έλεγα ότι βλέπω και το θέατρο όχι μόνο ως καλλιτεχνική έκφραση, αλλά και ως έναν χώρο βαθύτερης αναζήτησης· έναν τρόπο να προσεγγίσουμε τα μεγάλα ερωτήματα της ύπαρξης μέσα από την τέχνη».
Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στον χώρο του θεάτρου;
«Τι με οδήγησε στο θέατρο δεν ξέρω. Ίσως μία εσωτερική παρόρμηση. Αυτό που όμως μπορώ να περιγράψω καλύτερα, είναι τι με κράτησε στο θέατρο. Και δεν είναι άλλο από την ιερότητά του και τη μοναδική ιδιότητά του να οδηγεί στην κάθαρση και θεατή και ερμηνευτή· μέσα από, ίσως, άλλα μονοπάτια».
Τι σημαίνει για εσάς η «Περσεφόνη» προσωπικά;
«Για μένα, η Περσεφόνη είναι το σύμβολο της μετάβασης και της μεταμόρφωσης. Είναι η ψυχή που κατεβαίνει στο σκοτάδι, όχι για να χαθεί, αλλά για να γνωρίσει βαθύτερα τον εαυτό της και να επιστρέψει στο φως πιο συνειδητή. Η πορεία της μας θυμίζει ότι μέσα από την απώλεια, τον πόνο ή την κάθοδο μπορεί να γεννηθεί μια νέα δύναμη. Γι’ αυτό, η Περσεφόνη δεν είναι μόνο μια μυθολογική μορφή· είναι μια εσωτερική διαδρομή που όλοι, με κάποιον τρόπο, καλούμαστε να διανύσουμε».
Η Περσεφόνη παρουσιάζεται ως σύμβολο αντίστασης. Απέναντι σε τι αντιστέκεται η σύγχρονη γυναίκα μέσα από αυτό το έργο;
«Μέσα από τη διαδρομή της Περσεφόνης, η γυναίκα παρουσιάζεται ως φορέας μεταμόρφωσης, ως δύναμη που μπορεί να μετατρέψει την εμπειρία του σκοταδιού σε γνώση και επιστροφή στο φως. Η κοινωνία και ο σύγχρονος κόσμος μας επιβάλουν τόσα μα τόσα πρότυπα που μας κρατούν αποσυνδεδεμένες από την αληθινή μας φύση. Είναι προσωπικός αγώνας να δει κάθε γυναίκα τι την κρατάει μακριά από τον πυρήνα της ύπαρξής της και να αντισταθεί σ΄ αυτό. Προσωπικά αναζητώ την κατάσταση όπου η δύναμη συνυπάρχει με την ευαισθησία, ο πόνος της μεταμόρφωση με την δημιουργία και η δέσμευση με την ελευθερία».
Πώς συνδέεται το έργο με τον σημερινό κόσμο;
«Στην ποίηση του Ρίτσου, η “τέταρτη διάσταση” λειτουργεί σχεδόν μεταφυσικά: είναι ο χώρος όπου ο μύθος, η μνήμη, η ζωή και ο θάνατος συνυπάρχουν. Οι ήρωες των μονολόγων του βρίσκονται συχνά σε ένα οριακό σημείο, σαν να μιλούν από μια ενδιάμεση περιοχή ανάμεσα σε κόσμους. Η μορφή της Περσεφόνης εκφράζει, ακριβώς, αυτό το πέρασμα. Στον μύθο κατεβαίνει στον Άδη και επιστρέφει στον επάνω κόσμο, δημιουργώντας έναν κύκλο ζωής και θανάτου. Αν το δούμε συμβολικά, η διαδρομή της μοιάζει με μια κίνηση μέσα στον χρόνο –μέσα σε αυτή την “τέταρτη διάσταση” όπου τίποτα δεν χάνεται οριστικά, αλλά μετασχηματίζεται. Σήμερα, ακόμα και η κβαντική φυσική θέτει ερωτήματα για τη φύση της πραγματικότητας, του χρόνου και της ύπαρξης. Αυτή η σκέψη συναντά ποιητικά τη διαίσθηση του Ρίτσου: ότι ο θάνατος, ίσως, δεν είναι μια απόλυτη παύση, αλλά ένα πέρασμα σε μια άλλη κατάσταση ύπαρξης. Έτσι, η Περσεφόνη γίνεται κάτι περισσότερο από μυθολογικό πρόσωπο. Γίνεται μια φιγούρα που κινείται ανάμεσα σε διαστάσεις –ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, στη ζωή και τον θάνατο, στον ορατό και τον αόρατο κόσμο. Και, ίσως, αυτό είναι που κάνει το έργο τόσο διαχρονικό: μας καλεί να σκεφτούμε ότι η ύπαρξη είναι πολύ πιο πολυδιάστατη απ’ όσο αντιλαμβανόμαστε και ο θάνατος, ίσως, δεν είναι το τέλος, αλλά μία μετάβαση».
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να αφήσει στο κοινό η παράσταση;
«Αν υπάρχει ένα μήνυμα που θα ήθελα να κρατήσει το κοινό, είναι ότι αυτά που βλέπουμε, ίσως, να είναι μόνο ψευδαίσθηση. Ίσως υπάρχει μία “άλλη” αθέατη πλευρά που κρύβει περισσότερη αλήθεια απ’ ό,τι οι αισθήσεις μας μπορούν να φανερώσουν. Θα ήταν πραγματικά λυτρωτικό και απελευθερωτικό εάν ο άνθρωπος κατάφερνε κάποια στιγμή να λυτρωθεί από τoν φόβο θανάτου».
Ταυτότητα παράστασης
Η «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου
Σκηνοθεσία/Δραματουργία: Λυσάνδρα Αναστασοπούλου
Χορογραφίες: Ελένη Κόντζιλα & Αλέξιος Έντμαν
Μουσική σύνθεση: Γρηγόρης Πολύζος
Κουστούμια: Ειρήνη Χρανιώτη
Σκηνογραφία: Ιωάννης Καρράς
Αφήγηση: Άρης Πλιός
Σολίστ πιάνο: Νίκος Φλόκας
Άρπα: Λάζαρος Κατσίπης
Κιθάρα: Νίκος Αποστολόπουλος
Στον ρόλο της Περσεφόνης: Λυσάνδρα Αναστασοπούλου
Χορευτές: Ελένη Κόντζιλα & Αλέξιος Έντμαν
Εταιρεία παραγωγής: Weland
Πού: Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Θόλου 5 Αθήνα, (χάρτης)
Πρεμιέρα: 1 Μαΐου
Πότε: Κάθε μέρα από την 1η έως 10 Μαΐου στις 20.30
Εισιτήρια: 23€ Κανονικό, 18€ Φοιτητικό/ Ομαδικό 10+, 10€ Άνεργοι/Ατέλεια
Προπώληση: TICKET SERVICES, Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39, Αθήνα
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2107234567
Διάρκεια: 75΄
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
