© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Το έργο «Το Καταφύγιο» (Σκιές του Κάτω Κόσμου) της Τζένιφερ Χέιλι, ένα εφιαλτικό ταξίδι στο μέλλον της επιθυμίας και της ηθικής ανεβαίνει σε μετάφραση και σκηνοθεσία Χρίστου Λύγκα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από τον θεατρικό Οργανισμό Πρώτες Ύλες. Η αποψινή πρεμιέρα και οι πρώτες παραστάσεις θα δοθούν στο Θέατρο Art 63 [3ης Σεπτεμβρίου 63, Αθήνα], ενώ από τις 7 Απριλίου η παράσταση θα ανεβαίνει στο θέατρο Πρόβα [Ηπείρου 39, Αθήνα].
Τι συμβαίνει όταν η τεχνολογία ξεπερνά τη φαντασία και η ηθική χάνει το σώμα της;
Το βραβευμένο έργο της Τζένιφερ Χέιλι, έρχεται να αναμετρηθεί με τις πιο μύχιες σκέψεις μας, παρουσιάζοντας ένα μέλλον που μοιάζει τρομακτικά οικείο.
Είναι έγκλημα η κακοποίηση ενός ψηφιακού ειδώλου;
Μπορεί η φαντασία να δικαστεί; Ή μήπως ο ψηφιακός κόσμος είναι το τελευταίο καταφύγιο μιας «σπασμένης» ανθρωπότητας που προσπαθεί να δαμάσει τα τέρατά της μέσα σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον;
Με αισθητική που ακροβατεί ανάμεσα στην κλινική ψυχρότητα ενός αστυνομικού θρίλερ και την ονειρική, σχεδόν απόκοσμη ομορφιά μιας άλλης εποχής, το «Καταφύγιο» προκαλεί το κοινό να πάρει θέση. Μέσα από συνεχείς ανατροπές και αποκαλύψεις για την πραγματική ταυτότητα των ηρώων, το έργο εξερευνά τη μοναξιά, την απώλεια και τον κίνδυνο της οριστικής αποξένωσης.
Το «Καταφύγιο» μας καλεί να αναρωτηθούμε για το μέλλον των ανθρώπινων σχέσεων στην ψηφιακή εποχή, να κοιτάξουμε κατάματα τον καθρέφτη της οθόνης μας και να αναρωτηθούμε: Αν μπορούσες να κάνεις τα πάντα χωρίς να τιμωρηθείς, ποιος θα επέλεγες να είσαι;
Ο Χρίστος Λύγκας -που μετέφρασε και σκηνοθετεί το έργο αλλά και ερμηνεύει, μίλησε μαζί μας.
Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στο «Καταφύγιο»;
«Με κέρδισε η προφητική του φύση. Ζούμε ήδη σε μια εποχή όπου το όριο ανάμεσα στην οθόνη και την πραγματικότητα έχει θολώσει. Το έργο της Χέιλι δεν είναι απλώς επιστημονική φαντασία· είναι μια ανατομία της ανθρώπινης μοναξιάς. Επιλέξαμε το “Καταφύγιο” γιατί προκαλεί το κοινό να αναμετρηθεί με τις δικές του κρυφές επιθυμίες και τον φόβο για ένα μέλλον, όπου το σώμα μας θα είναι περιττό».
Καθώς το έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την υπόθεση;
«Βρισκόμαστε σε ένα κοντινό μέλλον, όπου το διαδίκτυο έχει εξελιχθεί στο “Nether”, έναν απόλυτα αισθητηριακό, εικονικό κόσμο. Η ιστορία ξεκινά με μια ανάκριση: ένας ντετέκτιβ ερευνά το “Καταφύγιο”, έναν εικονικό κήπο της βικτωριανής εποχής που δημιούργησε ένας άντρας με το όνομα Σιμς. Εκεί, οι χρήστες μπορούν να ικανοποιήσουν τις πιο σκοτεινές, τους επιθυμίες πάνω σε ψηφιακά είδωλα. Είναι ένα αστυνομικό θρίλερ που μετατρέπεται, γρήγορα, σε υπαρξιακό δράμα».
Αν μπορούσατε να συνοψίσετε το βασικό ερώτημα που θέτει το «Καταφύγιο» στο κοινό, ποιο θα ήταν;
«“Υπάρχει έγκλημα χωρίς θύμα;”. Αν μια πράξη εκτονώνεται στο κενό της ψηφιακής νοημοσύνης, χωρίς να πονάει ένα πραγματικό σώμα, παραμένει ανήθικη; Το έργο μας ρωτά, αν η φαντασία μας πρέπει να έχει αστυνόμευση».
Πώς προσεγγίσατε σκηνοθετικά το ηθικό δίλημμα για το αν είναι έγκλημα κάτι που συμβαίνει ψηφιακά;
«Απέφυγα τη διδακτική στάση. Σκηνοθετικά, αντιμετώπισα το δίλημμα μέσω της αντίστιξης. Δεν δείχνουμε τη φρίκη, αλλά την ομορφιά και την αθωότητα που επικαλείται ο θύτης. Θέλω ο θεατής να νιώσει την αποπλάνηση της λογικής του Σιμς, ώστε η σύγκρουση μέσα του να είναι πραγματική. Δεν δίνουμε απαντήσεις, αλλά στήνουμε έναν καθρέφτη, όπου η ηθική του καθενός δοκιμάζεται στην πράξη».
Ο κόσμος του «Nether» είναι γοητευτικός και τρομακτικός. Πώς μεταφράζεται αυτό σκηνικά και αισθητικά;
«Χρησιμοποιήσαμε μια αισθητική “ψυχρής τεχνολογίας” για τον πραγματικό κόσμο —μέταλλο, καθρέφτες, κενό— και μια “υπερκορεσμένη θαλπωρή” για το Καταφύγιο. Στη σκηνή, η μετάβαση γίνεται μέσω του φωτισμού και του ήχου: το Nether είναι ένας χώρος που “αναπνέει”, γεμάτος ήχους φύσης και ζεστά χρώματα, που όμως μοιάζουν “πολύ τέλεια για να είναι αληθινά”. Αυτή η τελειότητα είναι που δημιουργεί τον τρόμο».
Τι ελπίζετε να πάρει μαζί του το κοινό φεύγοντας από την παράσταση;
«Θα ήθελα να φύγουν με μια ανησυχία, για το τι σημαίνει “ανθρώπινη επαφή”. Σε έναν κόσμο που μας προσφέρει το τέλειο ψηφιακό υποκατάστατο, ελπίζω το κοινό να ξαναεκτιμήσει τη σημασία του φυσικού σώματος, των ορίων και της ευθύνης που έχουμε απέναντι στον άλλον, ακόμα και μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της ανωνυμίας».
Οι συντελεστές αφιερώνουν τη παράσταση «στη μνήμη της σπουδαίας μεταφράστριας και φίλης Χριστίνας Μπάμπου Παγκουρέλη».
Συντελεστές Παράστασης
Συγγραφέας: Jennifer Haley
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Χρίστος Λύγκας
Εικαστικά: Λάσκαρης Βαλαβάνης
Μουσική: Καλλιόπη Μητροπούλου
Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Τριβουλίδης
Φωτογραφία – Φωτισμοί: Νάσια Στουραΐτη
Βοηθός Σκηνοθέτη- Δραματουργός: Αιμιλιανή Αβραάμ
Βίντεο: Ευάγγελος Κάλοου
Δημόσιες Σχέσεις: Χρύσα Ματσαγκάνη
Γραφιστικά: Γιώργος Κτενίδης
Παίζουν
Στέφανος Μαντζανάς- Δούκας
Κώστας Κάτσενος
Χρίστος Λύγκας
Στέλλα Καράπτη
Γιώργος Κυριακόπουλος
Πληροφορίες Παράστασης
Παραστάσεις: έως Τετάρτη 22 Απριλίου
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
ΘΕΑΤΡΟ ΑRT 63
3ης Σεπτεμβρίου 63, Αθήνα
30, 31, Μαρτίου και 1,2 Απριλίου
ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΟΒΑ
Ηπείρου 39, Αθήνα
7, 8, 9, 14, 15, 16, 20, 21, 22 Aπριλίου
Ώρα Έναρξης: 21:00
Διάρκεια παράστασης : 90 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων
Κανονικό : 12€
Μειωμένο (Φοιτητικό, Ατέλειες) : 5€
Δωρεάν είσοδος για άτομα άνω των 65
Τηλ. κρατήσεων: 2103615087
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/to-katafygio-tis-jennifer-haley/?lang=el
Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
