Μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων ετών πραγματοποίησαν αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο, φέρνοντας στο φως μια εξαιρετικά καλοδιατηρημένη πόλη της ύστερης ρωμαϊκής και πρωτοβυζαντινής περιόδου στην όαση Ντάχλα, στη δυτική έρημο της χώρας.
Την ίδια ώρα, οι ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Μαρίνα ελ-Αλαμέιν, κοντά στην Αλεξάνδρεια, αποκάλυψαν 18 νέους αρχαίους τάφους και σημαντικά ταφικά ευρήματα.
Σύμφωνα με το υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, η ανακάλυψη της πόλης προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την καθημερινή ζωή, την πολεοδομική οργάνωση και την οικονομική δραστηριότητα της περιοχής κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ., όταν η Αίγυπτος αποτελούσε τμήμα της ανατολικής ρωμαϊκής επικράτειας.
Ο οικισμός διαθέτει οργανωμένο πολεοδομικό σχέδιο, με δρόμους που εκτείνονται από βορρά προς νότο και διασταυρώνονται με οδούς ανατολής – δύσης, σχηματίζοντας πλατείες και δημόσιους χώρους. Στην κορυφή του δεσπόζουν τα ερείπια μιας επιβλητικής βασιλικής του 4ου αιώνα, ενώ έχουν εντοπιστεί και δύο παρατηρητήρια που φαίνεται πως προστάτευαν τα όρια της πόλης.
Οι ανασκαφές αποκάλυψαν ακόμη ένα ισχυρά οχυρωμένο συγκρότημα με παχιά αμυντικά τείχη, καθώς και κατοικίες με ευρύχωρες αίθουσες υποδοχής και χαρακτηριστικές θολωτές οροφές. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η οικία του διακόνου Τισού, η οποία χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα και εκτιμάται ότι λειτούργησε ως χώρος χριστιανικής λατρείας πριν από την ανέγερση της βασιλικής.
Τα κινητά ευρήματα περιλαμβάνουν φούρνους αρτοποιίας, κουζίνες, εργαλεία άλεσης, κεραμικά αγγεία, χάλκινα και χρυσά νομίσματα, καθώς και περίπου 200 όστρακα με επιγραφές. Τα θραύσματα αυτά χρησιμοποιούνταν ως υλικό γραφής και καταγράφουν εμπορικές συναλλαγές, αλληλογραφία και πολύτιμες πληροφορίες για την καθημερινότητα των κατοίκων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα χρυσά νομίσματα που χρονολογούνται στη βασιλεία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β΄ (337-361 μ.Χ.), αλλά και τα χάλκινα νομίσματα με πορτρέτα αυτοκρατόρων, λατινικές επιγραφές και πρώιμα χριστιανικά σύμβολα.
Λόγω της μοναδικής αυτής αρχαιολογικής αξίας, η όαση Ντάχλα, που βρίσκεται στην επαρχία της Νέας Κοιλάδας, περιλαμβάνεται ήδη στον προσωρινό κατάλογο της UNESCO για ένταξη στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Εξίσου σημαντικά είναι και τα ευρήματα από τη Μαρίνα ελ-Αλαμέιν, περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Αλεξάνδρειας. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν 18 νέους τάφους, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των ταφικών μνημείων της περιοχής στους 48. Πρόκειται για 11 λαξευτούς στο βράχο τάφους, με μέσο βάθος οκτώ μέτρων, και επτά επιφανειακούς τάφους κατασκευασμένους από ασβεστόλιθο.
Στον χώρο βρέθηκαν επίσης αμφορείς, λυχνάρια, πιάτα, βωμοί, λεκάνες από ασβεστόλιθο και μια εντυπωσιακή γρανιτένια σαρκοφάγος μήκους 2,5 μέτρων, στο εσωτερικό της οποίας εντοπίστηκαν ανθρώπινα οστά που εξετάζονται από ειδικούς. Δίπλα της αποκαλύφθηκαν τα κατάλοιπα ενός γύψινου αγάλματος Σφίγγας.
Ανάμεσα στα πιο ξεχωριστά ευρήματα συγκαταλέγονται τέσσερα χρυσά ελάσματα που είχαν τοποθετηθεί στο στόμα ορισμένων νεκρών, στο πλαίσιο του ταφικού εθίμου της «χρυσής γλώσσας».
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, η πρακτική αυτή συνδεόταν με τις θρησκευτικές αντιλήψεις της ύστερης αρχαιότητας και συμβόλιζε την ικανότητα του νεκρού να επικοινωνήσει με τις θεότητες στον άλλο κόσμο.
Η Μαρίνα ελ-Αλαμέιν ανακαλύφθηκε το 1986 και θεωρείται ότι ταυτίζεται με την αρχαία ελληνορωμαϊκή λιμενική πόλη Λευκάσπις, η οποία ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη στα ρωμαϊκά χρόνια και παρέμεινε σημαντικό εμπορικό και ναυτικό κέντρο έως τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
