Η Εθνική Ισπανίας είναι μια ομάδα ευλογημένη: στα πόδια του Ντάνι Όλμο έχει βρει έναν καλλιτέχνη, έναν δημιουργό χώρου στο γήπεδο χάρη στην βελούδινη τεχνική του και τις τέλεια χρονισμένες πάσες του που θυμίζουν τις διάσημες γραμμές του Πάμπλο Πικάσο, οι οποίες δημιουργούσαν ρευστότητα και κίνηση στα σχέδιά του.
Αντιμετωπίζοντας την Αργεντινή την Κυριακή στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026, η «Ρόχα» θα στοχεύσει σε ένα δεύτερο αστέρι μετά το 2010. Στο Γιοχάνεσμπουργκ, μετά από μια συναρπαστική παράταση εναντίον της Ολλανδίας, ήταν ο Αντρές Ινιέστα που έγινε εθνικός ήρωας σκοράροντας το νικητήριο γκολ.
Εκείνη την εποχή ο Όλμο ήταν 12 ετών και ήδη μέλος της ακαδημίας νέων της Μασία (τα τμήματα υποδομής της Μπαρτσελόνα), η οποία ανέδειξε τόσα πολλά μελλοντικά αστέρια ξεκινώντας από τον Λιονέλ Μέσι, τον διάσημο αντίπαλο του Όλμο στο MetLife Stadium του Νιού Τζέρσεϊ.
Και θυμάται πολύ καλά τι ένιωσε παρακολουθώντας την επική πορεία της Ισπανίας. «Αυτές οι στιγμές έχουν χαραχτεί για πάντα στη μνήμη μου. Θυμάμαι τα πάντα, από τον πρώτο αγώνα μέχρι το γκολ του Ινιέστα στον τελικό (…) Σήμερα έχω την ευκαιρία να βρίσκομαι στο γήπεδο. Είναι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα», δήλωσε στη FIFA τον Νοέμβριο του 2025, μακριά από το να γνωρίζει ότι θα είχε την τιμή να παίξει σε έναν τελικό.
Η παρουσία της Ισπανίας δεν αποτελεί έκπληξη, ωστόσο, καθώς αυτή η ομάδα κυριαρχεί για τρία χρόνια, αναδεικνυόμενη πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2024, ένα χρόνο μετά την κατάκτηση του Nations League, διοργάνωσης που έχασε στα πέναλτι πέρυσι από την Πορτογαλία.
Ένας εξαιρετικός πλέι μέικερ
Ενώ η Ισπανία, η οποία βασίζεται σε μια συμπαγή κι ανθεκτική ομάδα, καυχιέται για τον Λαμίν Γιαμάλ και τον Ρόδρι, έναν αρχηγό που έχει ανακαλύψει ξανά τη μορφή του νικητή της Χρυσής Μπάλας του 2024, στον Όλμο διαθέτει έναν εξαιρετικό συντονιστή, «έναν μάστερ του παιχνιδιού ανάμεσα στις γραμμές», όπως τον περιέγραψε ο προπονητής του, Λουίς Ντε Λα Φουέντε.
Εναντίον της Γαλλίας στον ημιτελικό (2-0) οι επαφές του ήταν εκθαμβωτικές, όπως το ένα άγγιγμα στον Πέδρο Πόρο για το δεύτερο γκολ. Στο πρώτο ημίχρονο, η τέλεια χρονική στιγμή με το τακούνι του ανάμεσα σε δύο αμυντικούς και τον Γιαμάλ θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε ένα από τα καλύτερα γκολ του τουρνουά, αν ο Νταγιότ Ουπαμεκανό δεν είχε σώσει τους «Μπλε» από τον Φαμπιάν Ρουίθ.
Στο απόγειο της καριέρας του στα 28 του, ο Ντάνι Όλμο συχνά παρεμποδιζόταν από μια διαβόητα εύθραυστη σωματική διάπλαση, που τον εμπόδιζε να επιτύχει μεγαλύτερη διεθνή προβολή. «Η ζωή και η καριέρα μου ήταν έτσι. Πάντα πρέπει να αποδεικνύω την αξία μου, αλλά δεν είναι πρόβλημα, είναι μια απαίτηση που έχω από τον εαυτό μου», παραδέχτηκε πριν από τον προημιτελικό εναντίον του Βελγίου.
Σε αντίθεση με τους συμπαίκτες του έπρεπε να φύγει από την Ισπανία ως έφηβος για να χτίσει ένα μέλλον ως ποδοσφαιριστής, αφού συνειδητοποίησε το 2014 ότι οι πιθανότητές του να καθιερωθεί στην Μπάρτσα ήταν ελάχιστες.
Και αντί να ενταχθεί σε έναν άλλο μεγάλο σύλλογο στην ήπειρο, αυτός και η οικογένειά του επέλεξαν να μετακομίσουν στη Ντιναμό Ζάγκρεμπ, έναν σύλλογο φημισμένο για την ακαδημία νέων του, από την οποία αναδείχθηκε ο Λούκα Μόντριτς.
Ο Χορός
«Στην Κροατία, υπήρχε μια διαφορετική κουλτούρα. Στην Ισπανία, δουλεύαμε περισσότερο με την μπάλα. Ήμουν 16 ετών και προπονούμουν με παίκτες της Εθνικής ομάδας που είχαν παίξει σε Παγκόσμια Κύπελλα. Ήταν ένα μεγάλο βήμα για μένα. Με βοήθησε να προοδεύσω σωματικά και ψυχικά, επειδή το παιχνίδι ήταν πιο γρήγορο», εξήγησε στο παρελθόν.
Αφού έκανε όνομα στο Ζάγκρεμπ, ο Όλμο πέρασε τέσσερα χρόνια στην Μπουντεσλίγκα με την Λειψία. Σε όλο αυτό το διάστημα η Μπαρτσελόνα τον παρακολουθούσε στενά, προσπαθώντας να τον φέρει πίσω ήδη από το 2021, αλλά τα οικονομικά της προβλήματα ήταν εμπόδιο. Η μεταγραφή αναβλήθηκε, ωστόσο η επιστροφή του στην πατρίδα έγινε τελικά το 2024 μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όπου έλαμψε.
Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται υπό τις οδηγίες του Λουίς Ντε λα Φουέντε, καθώς ο τελευταίος ήταν ήδη επικεφαλής των πρωταθλητών Ευρώπης U19 το 2019. Όπως και ο Ινιέστα, ο Όλμο έχει γίνει αυτός ο φευγαλέος, ταλαντούχος παίκτης, ακόμα κι όταν περιβάλλεται από ένα πλήθος αντιπάλων στο γήπεδο.
Δύο σκηνές παιχνιδιού που αποτυπώνονται σε φωτογραφίες, το επιβεβαιώνουν. Στην πρώτη, που τραβήχτηκε την Τρίτη, ο Όλμο φαίνεται να περιβάλλεται από τέσσερις Γάλλους παίκτες.
Στη δεύτερη, ο Ινιέστα απεικονίζεται ανάμεσα σε πέντε Ιταλούς κατά τη διάρκεια του τελικού του Euro 2012.
Στο κέντρο αυτών των δύο σκηνών, ξαφνικά θυμάται κανείς μια πραγματική αναπαράσταση του «Χορού», του αριστουργήματος του Ματίς. Ή, το ποδόσφαιρο που έχει αναβαθμιστεί σε τέχνη.
Πηγή: AFP
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
