Υπήκοος χώρας εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο οποίος καταθέτει αίτηση διεθνούς προστασίας σε κράτος – μέλος της Ε.Ε. και το κράτος θεωρεί ότι υπεύθυνο για την εξέταση της εν λόγω αιτήσεως είναι άλλο κράτος – μέλος, το πρώτο κράτος μπορεί να προβεί στην υποβολή «αιτήματος αναδοχής» προς το δεύτερο το αργότερο εντός τριών μηνών από την ημερομηνία που κατατέθηκε η αίτηση για διεθνή προστασία.
Τη σχετική απόφαση έλαβε η γενική εισαγγελέας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η οποία αναγνωρίζει ότι, μετά την παρέλευση τριμήνου, ο αιτών άσυλο έχει δικαίωμα να αρνηθεί τη μεταφορά του στην ευρωπαϊκή χώρα στην οποίως αρχικώς εισήλθε.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της γενικής εισαγγελέως, ο κανονισμός Δουβλίνο III, ήτοι η κρίσιμη εν προκειμένω ρύθμιση, δεν αποτελεί πλέον «αμιγώς διακρατικό μηχανισμό», η δε εφαρμογή των προθεσμιών έχει «ουσιαστικές συνέπειες τόσο για τους αιτούντες όσο και για τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη».
Η αναπτυξη των προτάσεων της γενικής εισαγγελέως, οι οποίες δεν δεσμεύουν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, έγιναν με αφορμή την υπόθεση υπηκόου της Ερυθραίας ο οποίος ζήτησε άσυλο στη Γερμανία. Οι γερμανικές αρχές ανακάλυψαν οτι είχε φθάσει στη Γερμανία, μέσω Ιταλίας, και συνεπώς θεώρησαν ότι το αίτημα ασύλου έπρεπε να υποβληθεί στις ιταλικές αρχές.
Ο αιτών άσυλο ισχυρίστηκε οτι είχε παρέλθει το τρίμηνο από την πρώτη υποβολή ασύλου στη Γερμανία και αρνήθηκε τη μεταφορά του στην Ιταλία.
naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
