Skip to main content

Η «Ερενλίσσα» που δεν ξεχάστηκε: Μια γιαγιά, ένα χωριό και η πατρίδα που έμεινε μέσα στη γλώσσα

Η μάνα του Κοσμά Τσίναλη, Άφρω, στην αργαλειό της. Με παρέα τη θεία της Μαρία Ελευθεριάδου, στις αρχές της δεκαετίας του 1970 (φωτ.: Αρχείο Κοσμά Τσίναλη)

Μια μικροϊστορία προσφυγιάς από τον Κοσμά Τσίναλη – Από το Χατζή Οσμάν της Νικομήδειας μέχρι την καθημερινότητα που κράτησε ζωντανή τη μνήμη

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Η προσφυγική μνήμη δεν ζει μόνο στα μεγάλα γεγονότα και στις επίσημες σελίδες της Ιστορίας. Ζει στις λέξεις που έμειναν όπως ειπώθηκαν, στις μικρές φράσεις που κουβαλούν έναν τόπο, στα παρατσούκλια που έγιναν ταυτότητα, στις εικόνες ενός σπιτιού με αργαλειό και μιας γιαγιάς που έκανε το σταυρό της και «δόξαζε τον Θεό».

Ο Κοσμάς Τσίναλης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός και συγγραφέας, ποντιακής και μικρασιατικής καταγωγής, από την Άψαλο Αλμωπίας, καταγράφει μια τέτοια μικροϊστορία:

Η Μαρία Ελευθεριάδου, το γένος Παχίδου, γεννήθηκε στο Ερέν του Χατζή Οσμάν και γι’ αυτό την λέγανε και «Ερενλίσσα». Το Ερέν ήταν ένας από τους τέσσερις οικισμούς του Χατζή Οσμάν. Η λέξη Ερέν στα τουρκικά σημαίνει πλέκω.

Οι άλλοι τρεις οικισμοί ήταν το Χαπούσπουγαρ (Βρύση καρπουζιού), Γούρχαμαν (40 αλώνια) και Σαρούσου (Ξανθό νερό).

Διαβάστε περισσότερα στο pontosnews.gr

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.