Η προσφυγική μνήμη δεν ζει μόνο στα μεγάλα γεγονότα και στις επίσημες σελίδες της Ιστορίας. Ζει στις λέξεις που έμειναν όπως ειπώθηκαν, στις μικρές φράσεις που κουβαλούν έναν τόπο, στα παρατσούκλια που έγιναν ταυτότητα, στις εικόνες ενός σπιτιού με αργαλειό και μιας γιαγιάς που έκανε το σταυρό της και «δόξαζε τον Θεό».
Ο Κοσμάς Τσίναλης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός και συγγραφέας, ποντιακής και μικρασιατικής καταγωγής, από την Άψαλο Αλμωπίας, καταγράφει μια τέτοια μικροϊστορία:
Η Μαρία Ελευθεριάδου, το γένος Παχίδου, γεννήθηκε στο Ερέν του Χατζή Οσμάν και γι’ αυτό την λέγανε και «Ερενλίσσα». Το Ερέν ήταν ένας από τους τέσσερις οικισμούς του Χατζή Οσμάν. Η λέξη Ερέν στα τουρκικά σημαίνει πλέκω.
Οι άλλοι τρεις οικισμοί ήταν το Χαπούσπουγαρ (Βρύση καρπουζιού), Γούρχαμαν (40 αλώνια) και Σαρούσου (Ξανθό νερό).
Διαβάστε περισσότερα στο pontosnews.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.












