Πάμε πάλι από την αρχή στον πόλεμο στον Κόλπο; Οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν χθες το βράδυ νέο κύμα επιθέσεων εναντίον στόχων στο Ιράν, μετά την κατάρριψη ενός ελικοπτέρου Apache.
Η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση (CENTCOM) διευκρίνισε μάλιστα ότι οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν υπό την άμεση καθοδήγηση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Και όλα αυτά την ώρα, που η συμφωνία με το Ιράν είναι πάντα «επικείμενη»-σύμφωνα με τον Τραμπ, αλλά ποτέ δεν έρχεται.
Πόσες φορές έχουμε ακούσει τους τελευταίους δύο μήνες τον Αμερικανό πρόεδρο να λέει ότι «η συμφωνία με το Ιράν είναι επικείμενη»; Και πόσες φορές έχει ακυρωθεί; Μέχρι σήμερα, 37 φορές, σύμφωνα με μέτρηση του CNN. Στις 6 Απριλίου, ήταν η πρώτη φορά που ο Τραμπ δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις ήταν «σε καλό δρόμο», αλλά ότι χρειάζονταν δύο εβδομάδες για «να οριστικοποιηθεί και να ολοκληρωθεί η συμφωνία». Τότε μάλιστα ο Αμερικανός πρόεδρος αυτοεπαινέθηκε, δηλώνοντας: «Είναι τιμή μου να βλέπω αυτό το μακροχρόνιο πρόβλημα τόσο κοντά στην επίλυσή του». Εκτοτε ακολούθησαν οι εξής δηλώσεις Τραμπ: «Νομίζω ότι σχεδόν τελείωσε (15 Απριλίου)», «Όλα θα συμβούν γρήγορα (20 Απριλίου)», «Έχω αναστείλει τις επιθέσεις επειδή είμαστε κοντά σε μια συμφωνία (18 Μαΐου)», «Θα τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο πολύ γρήγορα (19 Μαΐου), «Είναι πρόθυμοι να μας δώσουν τα πάντα (7 Ιουνίου)», «Θα είναι μια ολοκληρωτική νίκη. Θα συμβεί πολύ σύντομα και οι τιμές του πετρελαίου θα καταρρεύσουν (προχθές)».
Το φιάσκο του Νίξον
Οι τριάντα επτά παραλλαγές αυτής της «επικείμενης συμφωνίας», που δεν προέκυψε, έδωσαν στους New York Times το δικαίωμα να κάνουν λόγο για τη δοκιμασμένη «Θεωρία του Τρελού» (Μadman theory) – την αγαπημένη τακτική του Ρίτσαρντ Νίξον- η οποία έχει στόχο να αποπροσανατολίζει τους αντιπάλους του και αποσπά την προσοχή του κοινού από το «Τέλμα» μιας αμερικανικής αποτυχίας. Ο Ρίτσαρντ Νίξον επινόησε τον όρο το καλοκαίρι του 1968 και φέρεται να ψιθύρισε στον αρχηγό του προσωπικού του σαν εμπορικό μυστικό: «Την αποκαλώ Θεωρία του Τρελού».
Πάνω από 50 χρόνια αργότερα, ο πρόεδρος Τραμπ έχει υιοθετήσει πλήρως αυτή τη στρατηγική στην παγκόσμια σκηνή με ένα ζήλο που θα έκανε τον Νίξον να κοκκινίσει. Το ιστορικό της γεωπολιτικής εκδοχής είναι μια καταδικαστική αποτυχία σε όλα τα μέτωπα και τώρα ο Τραμπ έχει κολλήσει σε τέλμα.
Πρόκειται για το ίδιο τέλμα στο οποίο βρέθηκαν οι Λίντον Μπ. Τζόνσον και ο Ρίτσαρντ Νίξον στον πόλεμο του Βιετνάμ, και ο Τζορτζ Μπους τζούνιορ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Μεγαλώνει η δυσαρέσκεια
Σε αυτό τον «βάλτο» κινδυνεύει πλέον να βυθιστεί και ο Τραμπ. Με την αμερικανική οικονομία να υποφέρει ήδη από τις επιπτώσεις του πολέμου- ο πληθωρισμός στο 4%- και η λαϊκή δυσαρέσκεια να απειλεί τους Ρεπουμπλικάνους, ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου για την ανανέωση του Κογκρέσου.
Οι συγκεχυμένες τοποθετήσεις του Ντόναλντ Τραμπ αποτυπώνουν το πρόβλημά του. Πώς να ξεφύγει το συντομότερο δυνατό αλώβητος- ακόμη και νικητής- από τα βαλτόνερα του Κόλπου.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανησυχούν: φοβούνται ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρρευση ολόκληρου του συστήματος, προκαλώντας βαθιά ζημιά στην παγκόσμια οικονομία και ιδιαίτερα στην αμερικανική. Ο κίνδυνος για αυτούς είναι ότι θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια ήττα για την αμερικανική στρατηγική.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
