Η σάτιρα βασίζεται στην υπερβολή. Συνθηματολογικά λειτουργεί. Μέσα από ατάκες. Ένα κλείσιμο του ματιού.
Η κατάσταση διεθνώς είναι του γιατρού, αλλά αφού «δεν υπάρχει λόγος παραπάνω ανησυχίας», ας μείνουμε στην κωμωδία, που προξενεί δυσφορία. Η αμερικανική σατιρική τηλεοπτική εκπομπή Saturday Night Live, βάζει τον πρόεδρο Τραμπ (στον ρόλο ο James Austin Johnson) και τον υπουργό Πολέμου Χέγκσεθ (Colin Jost) να εξηγούν γιατί χτυπούν.
«Ευτυχισμένος ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος… σε όσους πανηγυρίζετε! Είμαι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο βραβευθείς με το βραβείο FIFA και άρπαγας του Νόμπελ Ειρήνης… (Κάνει ένα λογοπαίγνιο με το Board of Peace, το Συμβούλιο Ειρήνης, και δηλώνει ότι είναι bored of peace). Όπως όλοι γνωρίζετε το Ιράν απείχε μόλις δύο εβδομάδες από την ανάπτυξη ενός πυρηνικού όπλου περίπου τα τελευταία 15 χρόνια και γι’ αυτό έπρεπε να δράσουμε ΤΩΡΑ. Κάνουμε πόλεμο (και αποσπούμε και την προσοχή από την υπόθεση Έπστιν). Ξέρω ότι υποσχέθηκα ότι δεν θα κάνω πολέμους. Δικαιούμαι έναν. Έναν στο εξωτερικό και πιθανώς έναν εμφύλιο. Προς όλους τους MAGA ψηφοφόρους μου μπορεί να έχετε εκνευριστεί και να σκέφτεστε “Δεν το ψήφισα αυτό”. Λοιπόν, αυτό ακριβώς κάνατε… Δεν ξέρετε ποιος είμαι;».
Δεν ξέρω τι ξέρουν στις ΗΠΑ, βλέπω κάμποσους εδώ να ηδονίζονται με την παραβίαση των κανόνων και την επίδειξη ισχύος της «Επικής Οργής» των ΗΠΑ και του «Βρυχώμενου Λιονταριού» του Ισραήλ, που μόλις οκτώ μήνες πριν με το «Rising Lion» εξάλειψε «δύο υπαρξιακές απειλές, την πυρηνική και τη βαλλιστική», αλλά όχι ακριβώς και επιχειρεί ξανά.
Συμβαίνουν αυτά. Και θα συμβούν κι άλλα, από τη στιγμή που το Διεθνές Δίκαιο είναι φερετζές. Ήταν, με διορθώνουν. Πλέον, σκίστηκε.
Δεν είναι ώρα για κήρυγμα, υποτονθορίζει ο καγκελάριος. Συγγνώμη, λάθος. Η Άγρια Δύση έχει απασφαλίσει, το θρίλερ μόλις έχει αρχίσει. Έχει χαθεί και η μπάλα με τις αναλύσεις.
Όπως και την 1η Δεκεμβρίου 1978, όταν ο James A. Bill έγραψε σε ένα άρθρο για το Foreign Affairs με τίτλο «Το Ιράν και η Κρίση του ’78» ότι «η πιο πιθανή εναλλακτική λύση στον Σάχη θα ήταν μια αριστερή, προοδευτική ομάδα μεσαίων αξιωματικών του στρατού». Άλλες πιθανότητες, σύμφωνα με τον ειδικό, περιλάμβαναν «μια στρατιωτική χούντα, ένα φιλελεύθερο σύστημα βασισμένο σε δυτικά μοντέλα και μια κομμουνιστική κυβέρνηση».
Κλήρωσε το πέμπτο από τα τέσσερα. Η Ιστορία είχε άλλα σχέδια.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
