Σε μια εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στη στρατιωτική πίεση, την ενεργειακή ασφάλεια και την ανάγκη αποφυγής γενικευμένης ανάφλεξης κινείται πλέον η κρίση στα Στενά του Ορμούζ, με την επικεφαλής αναλύτρια της Signal Ocean, Μαρία Μπερτζελέτου, να εκτιμά ότι το βασικό σενάριο για τις εξελίξεις δεν έχει αλλάξει και παραμένει μια σχετικά βραχυπρόθεσμη περίοδος έντασης, η οποία από την αρχή της κρίσης εκτείνεται περίπου στις 45 ημέρες και στη συνέχεια οδηγεί σε νέα φάση διαπραγματεύσεων.
Το βασικό αυτό σενάριο αποκλιμάκωσης αποκτά μεγαλύτερο βάρος υπό το φως των τελευταίων δηλώσεων του Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες παραπέμπουν σε μια ευρύτερη συνεννόηση με την Κίνα για τα Στενά του Ορμούζ.
Μέσα από ανάρτησή του στο Truth Social, ο πρόεδρος των ΗΠΑ μίλησε για «μόνιμο άνοιγμα» της κρίσιμης θαλάσσιας αρτηρίας, σημειώνοντας ότι η Κίνα είναι «πολύ ευχαριστημένη» με αυτή την εξέλιξη και ότι η κίνηση γίνεται «για χάρη όλου του κόσμου».
Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι το Πεκίνο έχει συμφωνήσει να μη στέλνει όπλα στο Ιράν. Αλλά και η Κίνα κάνει ένα βήμα μπροστά, με τον υπουργό Εξωτερικών της χώρας Γουάνγκ Γι να προτρέπει τον Ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί να εργαστεί για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Ο Γουάνγκ πρόσθεσε ακόμα ότι υπάρχει ευρύ διεθνές ενδιαφέρον για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας και ότι η Κίνα είναι πρόθυμη να συνεχίσει τις προσπάθειες για την άμβλυνση των εντάσεων και την προώθηση βελτιωμένων σχέσεων μεταξύ των χωρών της περιοχής.
Πάντως, μέχρι χθες το βράδυ δεν υπήρξε κάποια επίσημη ανακοίνωση για επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, καθώς και από την πλευρά του Ιράν για αποδοχή της κινεζικής πρότασης.
Ο ναυτικός αποκλεισμός
Σύμφωνα με την ανάλυση της Signal Ocean, η νέα φάση της κρίσης που ξεκίνησε στις 13 Απριλίου, όταν επιβλήθηκε επιλεκτικός ναυτικός αποκλεισμός για τα πλοία τα οποία ταξιδεύουν από και προς ιρανικά λιμάνια,
αποτελεί μια στοχευμένη επιχείρηση πίεσης προς την Τεχεράνη.
Η ναυσιπλοΐα προς λιμάνια της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κουβέιτ και του Κατάρ παραμένει θεωρητικά επιτρεπτή, στοιχείο που διαφοροποιεί ουσιαστικά τη σημερινή κατάσταση από ένα σενάριο απόλυτης διακοπής της κυκλοφορίας στον Περσικό Κόλπο.
Η Ουάσιγκτον, σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, υποχώρησε από το ενδεχόμενο ενός συνολικού αποκλεισμού ακριβώς για να αποφύγει μια ευρύτερη πολεμική ανάφλεξη.
Οι δύο βασικοί στόχοι είναι σαφείς: αφενός να πιεστεί οικονομικά το Ιράν, ιδίως μέσω των εξαγωγών πετρελαίου, και αφετέρου να περιοριστεί όσο γίνεται η διαταραχή στο ευρύτερο περιφερειακό και παγκόσμιο εμπόριο.
Η Signal Ocean υπογραμμίζει ότι η ουσία της κρίσης δεν βρίσκεται μόνο στο επιχειρησιακό σκέλος, αλλά και στη στρατηγική γλώσσα που χρησιμοποιούν οι δύο πλευρές.
Η αμερικανική πλευρά παρουσιάζει τον αποκλεισμό ως μέτρο ασφάλειας και αναλογική απάντηση απέναντι στην ιρανική απειλή, ενώ η Τεχεράνη κάνει λόγο για «πειρατεία» και προειδοποιεί ότι, εάν αποκλειστεί πλήρως η ιρανική ναυτιλία, δεν αποκλείεται να επιχειρήσει να μπλοκάρει συνολικά τη θαλάσσια κυκλοφορία στον Περσικό Κόλπο, στη Θάλασσα του Ομάν και ακόμη και στην Ερυθρά Θάλασσα.
Ωστόσο, η εταιρεία θεωρεί ότι το αρχικό της σενάριο φαίνεται να επιβεβαιώνεται. Δηλαδή, βρισκόμαστε πιθανώς κοντά στο σημείο όπου τα περιθώρια πίεσης αρχίζουν να εξαντλούνται και ανοίγει ξανά ο δρόμος για διπλωματική αποκλιμάκωση.
Η αγορά φαίνεται να εισέρχεται στο καθοριστικό στάδιο, και το επόμενο διάστημα -ειδικά το προσεχές Σαββατοκύριακο- θεωρείται κρίσιμο για το αν θα διαμορφωθεί η γέφυρα προς νέες επαφές.
Οι πέντε «συνήγοροι» απεμπλοκής
Σύμφωνα με τη Signal Ocean, υπάρχουν πέντε βασικοί λόγοι που στηρίζουν το σενάριο αποκλιμάκωσης:
1. Οι εναλλακτικές διαδρομές ήδη δοκιμάζονται στα όριά τους. Το Yanbu και γενικότερα η Ερυθρά Θάλασσα λειτουργούν ως βαλβίδα αποσυμπίεσης για τις σαουδαραβικές ροές, αλλά η δυνατότητα υποκατάστασης φορτίων παραμένει περιορισμένη.
2. Λαμβάνεται υπόψη ότι τα φορτία και οι ροές από την ανατολική ακτή των ΗΠΑ δεν είναι απεριόριστα. Παρά τις φήμες για μαζική μετατόπιση tankers προς τα αμερικανικά φορτία, τα δεδομένα της εταιρείας δείχνουν ότι η καθιερωμένη ροή VLCCs προς αυτή την κατεύθυνση είναι μικρότερη από όσο αρχικά υπέθετε η αγορά.
3. Η Κίνα έχει ισχυρότατο οικονομικό κίνητρο να πιέσει προς αποκλιμάκωση. Περίπου το 90% των ιρανικών
εξαγωγών πετρελαίου φαίνεται να κατευθύνεται στην κινεζική αγορά.
4. Η Ινδία πιέζεται επίσης έντονα, ως μεγάλος εισαγωγέας ενέργειας, χωρίς όμως να έχει συμφέρον στρατιωτικής εμπλοκής. Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με τα ίδια δεδομένα, η ενίσχυσητης εμπορικής και πολιτικής συνεννόησης Ινδίας-ΗΠΑ λειτουργεί και ως έμμεσος δίαυλος αποκλιμάκωσης.
5. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο πετρέλαιο, με τη Signal Ocean να επισημαίνει ότι εντείνονται οι ανησυχίες για λιπάσματα, εφοδιαστικές αλυσίδες τροφίμων και ευρύτερες πληθωριστικές πιέσεις.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
