Μέχρι πριν από λίγους μήνες, ο Κιρ Στάρμερ παρουσιαζόταν ως ο Ευρωπαίος ηγέτης που είχε καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Ντόναλντ Τραμπ. Τα πράγματα όμως άλλαξαν απότομα.
Η προσωπική πρόσκληση του βασιλιά Καρόλου για επίσημη κρατική επίσκεψη, η εμπορική συμφωνία Λονδίνου – Ουάσιγκτον και οι συχνές επαφές των δύο ανδρών έδιναν την εικόνα μιας ασυνήθιστα στενής σχέσης. Ωστόσο, η φιλία αυτή αποδείχθηκε εύθραυστη.
Ο «γητευτής» του Τραμπ στην Ευρώπη
Ο Στάρμερ αφιέρωσε σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην προσπάθεια να οικοδομήσει μια λειτουργική σχέση με τον Αμερικανό πρόεδρο.
Η επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο τον Φεβρουάριο του 2025 και η παράδοση της πρόσκλησης του βασιλιά Καρόλου θεωρήθηκαν επιτυχία της βρετανικής διπλωματίας, ενώ οι δύο πλευρές κατάφεραν να καταλήξουν και σε εμπορική συμφωνία παρά τις πιέσεις που ασκούσε η Ουάσιγκτον μέσω δασμών.
Για ένα διάστημα, ο Στάρμερ φαινόταν να έχει πετύχει κάτι που δυσκόλευε πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες: να διατηρεί ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με τον Τραμπ χωρίς δημόσιες συγκρούσεις. Πολλοί έσπευσαν τότε να κάνουν λόγο για τον «γητευτή» του Τραμπ.
Η σύγκρουση για το Ιράν
Η εικόνα αυτή άρχισε να αλλάζει όταν η Βρετανία αρνήθηκε να συμμετάσχει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Ο Τραμπ δεν έκρυψε τη δυσαρέσκειά του και εξαπέλυσε επανειλημμένες επιθέσεις κατά του Βρετανού πρωθυπουργού. Τον χλεύασε δημοσίως, υποστήριξε ότι «δεν είναι Ουίνστον Τσόρτσιλ», αμφισβήτησε τη στρατιωτική ισχύ της Βρετανίας και άφησε αιχμές ακόμη και για τη λεγόμενη «ειδική σχέση» μεταξύ των δύο χωρών.
Από την πλευρά του, ο Στάρμερ αρνήθηκε να σύρει τη Βρετανία σε έναν πόλεμο που αντιμετωπιζόταν με επιφυλακτικότητα από μεγάλο μέρος της βρετανικής κοινής γνώμης.
Το τελευταίο χτύπημα
Η απόσταση μεταξύ των δύο ηγετών έγινε ακόμη πιο εμφανής τις τελευταίες ημέρες. Πριν ακόμη ο Στάρμερ ανακοινώσει επίσημα την παραίτησή του, ο Τραμπ προεξόφλησε δημόσια την αποχώρησή του μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποστηρίζοντας ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός «απέτυχε παταγωδώς» στη διαχείριση της μετανάστευσης και της ενεργειακής πολιτικής.
«Του εύχομαι καλή τύχη», κατέληγε το μήνυμα του Αμερικανού προέδρου, σε μία μάλλον μικρόψυχη κίνηση.
Η εξέλιξη αποτυπώνει ίσως το βασικό δίδαγμα της εποχής Τραμπ για τους Ευρωπαίους ηγέτες: ακόμη και οι πιο προσεκτικά καλλιεργημένες προσωπικές σχέσεις με τον Αμερικανό πρόεδρο παραμένουν εύθραυστες όταν τα στρατηγικά συμφέροντα των δύο πλευρών παύουν να ταυτίζονται.
Μείνετε συντονισμένοι για όλες τις εξελίξεις στο liveblog της Ναυτεμπορικής.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
