Επί 30 χρόνια τη Βόρεια Ιρλανδία στοίχειωνε το φάντασμα των Ταραχών, γνωστών στη βρετανική πολιτική σκηνή ως «The Troubles».
Δύο ήταν τα δύο στρατόπεδα που περί τα τέλη του 1960 άρχισαν να διαμορφώνονται:
Από τη μία οι καθολικοί Ιρλανδοί εθνικιστές που επιδίωκαν την ένωση με την Ιρλανδία και από την άλλη οι πιστοί στο Στέμμα, κυρίως προτεστάντες, «ενωτικοί» (loyalists) που ήθελαν να παραμείνουν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η μακρά σύγκρουση κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 3.600 ανθρώπου τραυματίζοντας άλλους 47.000.
Απομεινάρια εκείνων των παρατάξεων έχουν και σήμερα επιβιώσει προκαλώντας περιστασιακά επεισόδια. Όμως η Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής (ή Συμφωνία του Μπέλφαστ το 1988) έθεσε σε μεγάλο βαθμό τέλος στις εχθροπραξίες.
Από χθες, για πολλούς βορειοιρλανδούς, τα βίαια επεισόδια επανέφεραν στη μνήμη τους τη σκοτεινή εκείνη περίοδο.
Βία πάνω στη βία
«Είδα σε αυτούς τους δρόμους, βία πάνω στη βία. Νομίζω ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη αναρχία», δηλώνει ο Μεθοδιστή ιερέας, Μπράιαν Άντερσον.
Ο ίδιος εκτιμά ότι η αύξηση του αριθμού των μεταναστών έχει δημιουργήσει πιέσεις στην αγορά εργασίας και στη στέγαση.
«Υπάρχουν ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν και χρειαζόμαστε τους πολιτικούς μας να παρέμβουν και να βοηθήσουν. Αλλά δεν μπορεί, δεν μπορεί να το κάνουμε μέσω της βίας», είπε. «Αυτό μας γυρίζει πίσω στις παλιές εποχές και δεν θέλουμε να επιστρέψουμε εκεί».
Τα τελευταία χρόνια, η θρησκευτική και πολιτική βία που σημάδεψε την περιοχή, αντικαθίσταται σταδιακά από αυξανόμενα περιστατικά ρατσισμού.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, το 97% του πληθυσμού της Βόρειας Ιρλανδίας είναι λευκοί, όμως η μετανάστευση έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και μαζί της έχει ενταθεί και η εχθρότητα απέναντι στους μετανάστες.
10η πόλη υποδοχής μεταναστών
Όσο για το Μπέλφαστ; Φιλοξενεί τον μεγαλύτερο αριθμό αιτούντων άσυλο στη Βόρεια Ιρλανδία, σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών.
Τον Μάρτιο του 2026, 1.607 αιτούντες άσυλο λάμβαναν υποστήριξη (στέγαση, επιδόματα, διατροφή κλπ) στην πόλη, αριθμός που αντιστοιχεί σε έναν αιτούντα άσυλο για κάθε 200 κατοίκους.
Το Μπέλφαστ είχε το 10ο υψηλότερο ποσοστό αιτούντων άσυλο μεταξύ 363 τοπικών αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου.
Οι περισσότεροι ζούσαν σε καταλύματα με δυνατότητα προετοιμασίας γευμάτων, ή σε πολυκατοικίες.
Τα στατιστικά
Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της αστυνομίας, στη Βόρειο Ιρλανδία καταγράφεται αύξηση των εγκλημάτων και των περιστατικών βίας με «κίνητρο φυλετικού μίσους».
Εως τον Μάρτιο του 2026, είχαν αναφρεθεί 2.367 περιστατικά με «φυλετικά αίτια» στους αστυνομικούς. Την προηγούμενη χρονιά τα ανάλογα περιστατικά ήταν 1.806.
Ως «περιστατικό» λογίζεται οποιαδήποτε αναφορά ή συμβάν που περιέρχεται στην προσοχή της αστυνομίας και απαιτεί καταγραφή, ανεξάρτητα από το αν τελικά χαρακτηρίζεται ως αδίκημα.
Κατά την ίδια περίοδο καταγράφηκαν 1.507 εγκλήματα «με κίνητρο το μίσος» λόγω φυλής, αυξημένα κατά 320 από τα 1.187 καταγεγραμμένα εγκλήματα του προηγουμένου έτους.
Ο κόσμος είναι θυμωμένος
Κοιτάζοντας το καμένο κουφάρι του σπιτιού του στο Μπέλφαστ, ο Τζέιμι Κόρι δηλώνει: «Στεκόμουν ακριβώς μπροστά του και έβλεπα ολόκληρο το σπίτι μου να καίγεται, αργά και σταθερά, και αυτό ήταν. Και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι’ αυτό», δήλωσε ο 33χρονος στο Reuters.
«Δεν θα ξεπεράσω ποτέ αυτό το συναίσθημα», είπε.
Το ακίνητο του Κόρι ήταν ένα από εκείνα που ενεπλάκησαν στο χαοτικό σκηνικό.
Την επομένη των επεισοδίων, στον ίδιο δρόμο επικρατούσε ένα αλλόκοτο σκηνικό: Γιρλάντες με βρετανικές σημαίες κυμάτιζαν στους τοίχους δίπλα σε απανθρακωμένα παράθυρα και πόρτες και κατεστραμμένα αυτοκίνητα.
Ο ίδιος θα πει: «Είναι άνθρωποι που είναι θυμωμένοι και ξεσπούν. Καταλαβαίνεις γιατί. Ένας δικό μας άνθρωπος ουσιαστικά σφαγιάστηκε στη μέση του δρόμου».
Κλείστηκα με τα παιδιά μου στο σπίτι
Και υπάρχει και η άλλη όψη: «Φοβάμαι ότι ίσως εγώ να είμαι ο επόμενος που θα δεχθεί επίθεση στον δρόμο», λέει ο ο 48χρονος Ανσέλμ Σίμα, ο οποίος μετακόμισε στη Βόρεια Ιρλανδία από το Δημοκρατία του Κονγκό το 2013 και ζει στον διπλανό δρόμο του Κόρι εδώ και σχεδόν μία δεκαετία.
«Δεν μπόρεσα να πάω τον γιο μου στο σχολείο, γιατί δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε να φτάσουμε εκεί με ασφάλεια. Έτσι έχουμε κλειστεί μέσα στο σπίτι με τη σύζυγό μου και τα τρία παιδιά μας».
Αμέσως μετά το πρώτο σοκ και ενώ παραδοσιακά συντηρητικά μέσα της Μ. Βρετανίας (The Times, the Telegraph) φιλοξενούσαν ως πρώτη είδηση την «απόπειρα αποκεφαλισμού μέσα στον δρόμο» ακολούθησε ένα κύμα διαδικτυακού μίσους κατά συλλήβδην των μεταναστών
Σήμερα η βρετανική ρυθμιστική αρχή επικοινωνιών, η Ofcom, κάλεσε τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, μεταξύ αυτών και το X, να λάβουν μέτρα κατά της διαδικτυακής υποκίνησης μίσους και βίας, υπό τον φόβο νέων επεισοδίων. Και ανέφερε ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι τμήμα της αναταραχής υποκινήθηκε μέσω διαδικτύου.
— Alice Smith (@TheAliceSmith) June 9, 2026
Μασκ, ο εμπρηστής
Ο Έλον Μασκ για παράδειγμα κοινοποίησε μία ανάρτηση του ακροδεξιού ακτιβιστή Stephen Yaxley-Lennon, γνωστού ως Tommy Robinson, η οποία καλούσε σε πανεθνικές διαδηλώσεις.
Κοινοποίησε επίσης ξεχωριστές αναρτήσεις των δεξιών Βρετανών πολιτικών Rupert Lowe και Matt Goodwin, καθώς και έναν κατάλογο με 70 τοποθεσίες για αιφνιδιαστικές διαδηλώσεις («flash protests»), με τον ίδιο να σχολιάζει ότι «μόνο με ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΕΣ και ΔΥΝΑΤΕΣ διαμαρτυρίες θα υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή!!».
Και συνεχίζει έως και αυτην την ωρα (9 το βράδυ Τετάρτης) γράφοντας:
Murderous migrants beheading innocent people in their home town is what’s making people angry, not “social media”!
— Elon Musk (@elonmusk) June 10, 2026
»Οι δολοφόνοι μετανάστες που αποκεφαλίζουν αθώους ανθρώπους στην πόλη τους είναι αυτό που θυμώνει τους ανθρώπους, όχι τα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης»!
Με πληροφορίες από Reuters, FT, BBC
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
