Skip to main content

Το τουρκικό «παιχνίδι» των Eurofighter, η νέα συμφωνία Γκιουλέρ – Χίλεϊ και η «απάντηση» της Αθήνας

Τι υπέγραψαν οι δύο υπουργοί Άμυνας - Πώς οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ανακατεύουν ξανά την τράπουλα

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Η συμφωνία Τουρκίας-Βρετανίας για Eurofighter δεν γίνεται σε «ανέφελους» ουρανούς. Αντίθετα, λαμβάνει χώρα ενώ οι εντάσεις και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή παίρνουν επικίνδυνη έκταση.

Η Τουρκία, έχοντας ενεργό ρόλο σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη, επιδιώκει να διασφαλίσει ότι μπορεί να επιβληθεί στο πεδίο της αεροπορικής ισχύος έναντι περιφερειακών αντιπάλων. Παράλληλα, οι σχέσεις της με χώρες όπως Ιράν και Σαουδική Αραβία δοκιμάζονται σε έναν πολύ πυκνό γεωπολιτικό χάρτη, όπου κάθε στρατιωτική επένδυση μεταφράζεται και σε πολιτική βαρύτητα.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, επισκέφθηκε το Ηνωμένο Βασίλειο όπου συναντήθηκε με τον Βρετανό ομόλογό του Τζον Χίλεϊ με στόχο να προχωρήσει η συμφωνία για τα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter ένα βήμα παραπέρα.

Συμφωνία εκπαίδευσης και υποστήριξης

Όπως αναφέρουν πηγές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, Τουρκία – Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν την περασμένη εβδομάδα νέα συμφωνία εκπαίδευσης και υποστήριξης για τα Eurofighter Typhoon, ανοίγοντας τον δρόμο για την παραλαβή 20 αεροσκαφών που είχαν συμφωνηθεί πέρυσι.

Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί την προσπάθεια της Άγκυρας να εκσυγχρονίσει την Πολεμική Αεροπορία της μετά τον αποκλεισμό της από το πρόγραμμα των F-35 το 2019 λόγω της αγοράς των ρωσικών S-400.

Τι περιλαμβάνει η συμφωνία

Η τελετή υπογραφής πραγματοποιήθηκε μετά από διμερείς διαπραγματεύσεις και ανταλλαγή τεχνικών λεπτομερειών. Η συμφωνία περιλαμβάνει όχι μόνο εκπαίδευση δέκα πιλότων και περίπου 100 τεχνικών της τουρκικής αεροπορίας, αλλά και μακροχρόνια υποστήριξη συντήρησης, παροχή προσομοιωτών και ενσωμάτωση συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου.

Βρετανικές εταιρείες όπως η BAE Systems, η Rolls-Royce και η Leonardo θα διασφαλίσουν την παράδοση των ανταλλακτικών και των υποδομών συντήρησης, με εκτιμώμενο οικονομικό όφελος για τη βρετανική οικονομία περίπου 20.000 θέσεις εργασίας.

Υπενθυμίζεται ότι η σύμβαση για την προμήθεια 20 αεροσκαφών, εξοπλισμού και πυρομαχικών στο πλαίσιο του προγράμματος Eurofighter Typhoon είχε υπογραφεί τον Οκτώβριο του 2025.

REUTERS/Borja Suarez

Η Τουρκία έχει ήδη υπογράψει από τις 23 Ιουλίου 2025 μνημόνιο με το Ηνωμένο Βασίλειο για την αγορά αεροσκαφών Eurofighter, με το Λονδίνο να είναι ο ένας εκ των βασικών υποστηρικτών της Τουρκίας για την άρση δεύτερων γερμανικών…. σκέψεων στην πώληση των  συγκεκριμένων «όπλων».

Αρμόδιες πηγές αναφέρουν στη «Ν», ότι μπορεί η Τουρκία να επιθυμεί να αποκτήσει συνολικά 40 Eurofighter, αλλά φαίνεται πως οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ανακατεύουν ξανά την τράπουλα και ενδεχομένως να απομακρύνεται προς ώρας από αυτό το σενάριο. Τούτο διότι πριν από τον πόλεμο των ΗΠΑ – Ισραήλ με το Ιράν, η Άγκυρα βρισκόταν κοντά σε συμφωνία με το Κατάρ και το Ομάν για την αγορά 12 μεταχειρισμένων Eurofighter.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι η ελληνική Πολεμική Αεροπορία ήδη βρίσκεται σε τροχιά εκσυγχρονισμού και ενίσχυσης του στόλου της, με στόχο τη διατήρηση της αποτρεπτικής ικανότητας και υπέροχής. Στο πλαίσιο αυτό παρακολουθεί μεν στενά τις εξελίξεις αλλά δεν ετεροκαθορίζεται από την πολιτική τρίτων κρατών στους εξοπλισμούς.

«Τα Eurofighter προσθέτουν νέες δυνατότητες στην Τουρκία, αλλά τα F‑35 δίνουν στην Ελλάδα τεχνολογική υπεροχή stealth και δυνατότητα σύνδεσης με τα συστήματα του ΝΑΤΟ», σημειώνουν χαρακτηριστικά.

Σε έναν ασταθή γεωπολιτικό χάρτη οι αντίστοιχες κινήσεις ενός κράτους δεν αποτελούν απλά αγορές εξοπλισμών, είναι σημεία ισχύος, ισορροπίας και προοπτικής. Έτσι, ειδικοί εκτιμούν ότι η επόμενη δεκαετία θα δείξει πόσο θα επηρεάσουν οι επενδύσεις αυτές την περιφερειακή ισορροπία και ποιος θα έχει το πάνω χέρι στον αέρα.

Η ισχύς της ΠΑ από Rafale σε F‑35 και F‑16 Viper

Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία βρίσκεται σε μία από τις πιο σημαντικές φάσεις επανεξοπλισμού και εκσυγχρονισμού στην ιστορία της, όπως άλλωστε αποφάσισε και το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ), προ ημερών. Μία φάση που δεν αφορά μόνο νέες αγορές αεροσκαφών, αλλά και την στρατηγική θέση της χώρας απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Ο βασικός κορμός της ελληνικής αεροπορικής ισχύος στηριζόταν στα πρώτα F-4, στα F‑16, και στα γαλλικά Mirage 2000, με περιορισμένη τεχνολογική αναβάθμιση.

Shutterstock

Πλέον, ο Στόλος «γυρίζει σελίδα». Η Ελλάδα απέκτησε έναν Στόλο 24 μαχητικών Rafale, με πλήρη οπλικό εξοπλισμό και εκπαίδευση, ενδυναμώνοντας απότομα τις δυνατότητες αέρα‑αέρα και αέρα‑εδάφους. Παράλληλα, εγκρίθηκε προ μηνών ένα σημαντικό συμβόλαιο υποστήριξης που διασφαλίζει υψηλό βαθμό διαθεσιμότητας και τεχνικής συντήρησης για τα επόμενα χρόνια.

Τα F‑16 αποτέλεσαν για δεκαετίες τον κύριο κορμό της ελληνικής αεροπορικής δύναμης έτσι η Ελλάδα αποφάσισε να επενδύσει στον εκσυγχρονισμό ενός μεγάλου μέρους του στόλου της, μετατρέποντας παλαιότερες εκδόσεις σε F‑16 Viper (F‑16 Block 52+).

Ήδη ο Στόλος απαριθμεί 50 F-16 σε διαμόρφωση Viper, τα οποία έχουν παραδοθεί από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ).

Την ίδια στιγμή το ΚΥΣΕΑ έλαβε υπ όψιν τις σχετικές εισηγήσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και έδωσε το «πράσινο φως» και για τον εκσυγχρονισμό και των F-16 Block 50.

Η επόμενη γενιά

Το πιο φιλόδοξο εξοπλιστικό πρόγραμμα αλλά και αυτό που θα αποτελέσει «όπλο» αιχμής για την ΠΑ είναι η απόκτηση 20+20 μαχητικών αεροσκαφών 5ης γενιάς F-35, που επιθυμεί διακαώς η Άγκυρα και φέρνουν stealth τεχνολογία και πλήρη δικτυοκεντρική λειτουργία. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, οι παραδόσεις των πρώτων ελληνικών F‑35 αναμένονται στα τέλη της δεκαετίας, με το πρώτο να εντάσσεται στον Στόλο το 2028.

Rafale, F‑16Viper, Eurofighter και F‑35

Τα Rafale και τα Eurofighter Typhoon είναι μαχητικά αεροσκάφη 4,5ης γενιάς, όμως έχουν διαφορετική φιλοσοφία.

Το Rafale είναι πολλαπλών ρόλων, ισχυρό τόσο στο αέρα όσο και στο έδαφος, με εκτεταμένο οπλοστάσιο ακριβείας (Meteor, SCALP, AASM) και ισχυρό ραντάρ AESA.

Η ευελιξία του το καθιστά ιδανικό για αποστολές σε περιορισμένα γεωγραφικά πεδία όπως το Αιγαίο.

Το Eurofighter Typhoon είναι σχεδιασμένο κυρίως για υπεροχή αέρα, με μεγαλύτερη εστίαση σε αναχαίτιση και αερομαχία BVR, αλλά λιγότερο ευέλικτο σε σύνθετες αποστολές χαμηλής ανίχνευσης. Το οπλικό του φορτίο είναι αντίστοιχο (Meteor, SCALP), αλλά η έμφαση στην αεροπορική υπεροχή δίνει πλεονέκτημα σε μεγάλες μάχες αέρα‑αέρα και υψηλά ύψη.

F‑16Viper vs Eurofighter Typhoon:

Το F‑16 Viper προσφέρουν στην Ελλάδα αξιοπιστία και πλήρη κάλυψη, ενώ τα Typhoon προσφέρουν «βαρύ όπλο» για συγκεκριμένες υψηλής έντασης αποστολές.

F‑35 vs Eurofighter Typhoon:

Το F‑35 είναι αεροσκάφος 5ης γενιάς stealth, που αλλάζει τους κανόνες σύγκρουσης.

Με χαμηλή ανιχνευσιμότητα, sensor fusion, ISR και πλήρη δικτυοκεντρική λειτουργία, τα F‑35 μπορούν να λειτουργήσουν ακόμα και ως «κόμβοι μάχης», παρέχοντας κρίσιμες πληροφορίες σε όλα τα ελληνικά μαχητικά.

Τα Typhoon παραμένουν ορατά στα ραντάρ, ακόμα και με σύγχρονα ηλεκτρονικά μέτρα, και ενώ έχουν ισχυρή υπεροχή αέρα, δεν μπορούν να επιτεθούν σε ενισχυμένα συστήματα αεράμυνας χωρίς υψηλό ρίσκο.

Αυτό σημαίνει πως το F‑35 προσφέρει στην Ελλάδα πλεονέκτημα πρώτου πλήγματος, επιτήρησης και πλήρους ελέγχου του πεδίου μάχης, ενώ τα Typhoon δίνουν στην Τουρκία ισχύ σε «παραδοσιακή» αεροπορική αναχαίτιση.

Τα «λεφτά»

Ως προς το κόστος, Rafale και Eurofighter κοστίζουν πολύ παραπάνω στη συντήρησή τους όπως πολύ παραπάνω κοστίζει και η μία ώρα πτήσης τους (περί τα 30.000 ευρώ).

Το Rafale με πλήρες οπλικό πακέτο κοστίζει περίπου 130 με 150 εκατ. ευρώ ανά μονάδα, ενώ τα F‑16Viper 30 με 40 εκατ. ευρώ ανά αναβαθμισμένο αεροσκάφος.

Το F‑35 κοστίζει περίπου 90 με 100 εκατ. ευρώ ανά μονάδα, ενώ το Eurofighter Typhoon για την Τουρκία φτάνει κοντά στα 110 με 120 εκατ. ευρώ ανά μονάδα.

Ειδικοί σημειώνουν ότι, η αναμέτρηση στον αέρα δεν αφορά πλέον μόνο αριθμούς, αλλά τεχνολογία, εκπαίδευση και τακτική ετοιμότητα. Οι κινήσεις της Τουρκίας με τα Eurofighter και της Ελλάδας με τα F-35 δημιουργούν ένα νέο δίπολο ισχύος, με την ισορροπία να κρίνεται όχι από τα αεροσκάφη που διαθέτει η κάθε πλευρά, αλλά από τον τρόπο που θα τα εντάξει σε ένα σύγχρονο, δικτυοκεντρικό επιχειρησιακό περιβάλλον.

Παράλληλα, η πρόοδος της χώρας στέλνει γεωπολιτικά μηνύματα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.