Οι αναπτυσσόμενες χώρες επιδιώκουν βιομηχανική πολιτική πιο επιθετικά από τις πλούσιες χώρες, αλλά πολλές βασίζονται σε υπερβολικό βαθμό σε αμβλέα εργαλεία όπως δασμούς και επιδοτήσεις που είναι απίθανο να λειτουργήσουν, προειδοποίησε η Παγκόσμια Τράπεζα σε έκθεση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη.
Οι κυβερνήσεις υποστηρίζουν εδώ και καιρό τη βιομηχανική πολιτική, χρησιμοποιώντας κρατικά εργαλεία για να διαμορφώσουν την παραγωγή αντί να βασίζονται αποκλειστικά στις αγορές, δήλωσε ο επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Ιντερμίτ Γκιλ, σε πρόλογο.
«Πέρυσι, το 80% των οικονομολόγων χωρών της Παγκόσμιας Τράπεζας ανέφεραν ότι οι κυβερνήσεις-πελάτες ζήτησαν τις συμβουλές τους για το πώς να χρησιμοποιήσουν τη βιομηχανική πολιτική πιο αποτελεσματικά», έγραψε ο Γκιλ στην έκθεση για τις στρατηγικές σε 183 χώρες.
Η έκθεση διαπίστωσε ότι οι αναπτυσσόμενες οικονομίες εφαρμόζουν βιομηχανικές πολιτικές πιο εντατικά από τις χώρες υψηλού εισοδήματος, με τις χώρες χαμηλού εισοδήματος κατά μέσο όρο να στοχεύουν σε 13 κλάδους για ανάπτυξη, περισσότερους από διπλάσιους από τους πλουσιότερους, σύμφωνα με τους συγγραφείςΆνα Μαργαρίδα Φερνάντες και Τριστάν Ριντ.
Κλιμακώνονται οι εντάσεις στο παγκόσμιο εμπόριο
Η έκθεση έρχεται την ώρα που οι παγκόσμιες εμπορικές εντάσεις κλιμακώνονται, με τις κυβερνήσεις από τις ΗΠΑ έως την Κίνα να χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο προστατευτικά μέτρα για να προστατεύσουν τις στρατηγικές βιομηχανίες, πυροδοτώντας συζητήσεις σχετικά με τον καλύτερο τρόπο ενίσχυσης των θέσεων εργασίας, των εξαγωγών και της οικονομικής ανάπτυξης.
Σηματοδοτεί επίσης μια στροφή για τη θέση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η οποία διατυπώθηκε πριν από περίπου 30 χρόνια, η οποία έλεγε στις κυβερνήσεις ότι η βιομηχανική πολιτική ήταν συνήθως μια «δαπανηρή αποτυχία», δήλωσε ο Γκιλ.
«Αυτή η συμβουλή δεν έχει παλιώσει καλά – έχει την πρακτική αξία μιας δισκέτας σήμερα», δήλωσε ο Γκιλ.
Ωστόσο, υπογράμμισε ότι ενώ η βιομηχανική πολιτική μπορεί να είναι ένα βιώσιμο εργαλείο, η εφαρμογή της συχνά αποτυγχάνει.
«Οι κυβερνήσεις συνήθως καταφεύγουν σε αμβλέα εργαλεία, επιλέγοντας το ρόπαλο των σαρωτικών δασμών και των επιδοτήσεων αντί του νυστέρι των βιομηχανικών πάρκων και των προγραμμάτων ανάπτυξης δεξιοτήτων», είπε.
Οι οικονομίες χαμηλού εισοδήματος επιβάλλουν τους υψηλότερους μέσους δασμολογικούς συντελεστές στις εισαγωγές, ύψους 12%, σε σύγκριση με 5% στις χώρες υψηλού εισοδήματος, σύμφωνα με την έκθεση. Ενώ οι δασμοί μπορεί να προστατεύουν τις νεοσύστατες βιομηχανίες σε αγορές με ισχυρή κρατική ικανότητα και δημοσιονομική ευελιξία, πολλά φτωχότερα κράτη δεν διαθέτουν πόρους για να απορροφήσουν το σχετικό κόστος.
«Όλες οι χώρες θα ήταν σε καλύτερη θέση με μια πιο ρεαλιστική και ακριβή προσέγγιση», δήλωσε ο Γκιλ.
Παραδείγματα στοχευμένων, επιτυχημένων βιομηχανικών πολιτικών περιλάμβαναν τη Ρουμανία, η οποία ενίσχυσε τη βιομηχανία λογισμικού μέσω απαλλαγών από τον φόρο μισθοδοσίας, οι επενδύσεις της Βραζιλίας σε έρευνα προσαρμοσμένη στην τοπική γεωργία υποστήριξαν την ανάδειξή της ως γεωργικής δύναμης, και η εστίαση της Νότιας Κορέας τη δεκαετία του 1970 στις βαριές και χημικές βιομηχανίες συνέβαλε στη μακροπρόθεσμη αύξηση του ΑΕΠ.
Αντίθετα, οι επιδοτήσεις ευρείας βάσης ανήλθαν κατά μέσο όρο στο 4,2% του ΑΕΠ στις χώρες ανώτερου-μεσαίου εισοδήματος, το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί ποτέ, αντανακλώντας την αυξανόμενη εξάρτηση από δημοσιονομικά κίνητρα μεταξύ ορισμένων οικονομιών.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
