Με αφορμή την έκθεση «Αρκεί να το πιστέψεις» στη Sianti Gallery, μια πρωτοβουλία αφιερωμένη στη δύναμη της πίστης, της αποδοχής και της διαφορετικότητας, η Βασιλική Σιαντή, η επιμελήτρια της έκθεσης Ήρα Παπαποστόλου και η μητέρα του δεκατετράχρονου καλλιτέχνη Νικηφόρου μιλούν για τη δύναμη της τέχνης να ενώνει, να εμπνέει και να αγγίζει βαθιά [Βασ. Αλεξάνδρου 2 & Νηρηίδων 18, Αθήνα].
Η έκθεση -που θα διαρκέσει έως τις 6 Δεκεμβρίου, δεν είναι απλώς μια παρουσίαση έργων· είναι μια ιστορία πίστης, επιμονής και φωτός. Ο Νικηφόρος, ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού, ζωγραφίζει τον κόσμο όπως τον νιώθει -με ένστικτο, χρώμα και αλήθεια. Μέσα από τα έργα του, ο θεατής ταξιδεύει σε έναν εσωτερικό κόσμο όπου το συναίσθημα μεταμορφώνεται σε εικόνα και το χρώμα γίνεται γλώσσα επικοινωνίας.
Η Sianti Gallery δίνει φωνή σε μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική πορεία, αναδεικνύοντας τη δύναμη της τέχνης να υπερβαίνει τα όρια και να μας υπενθυμίζει πως η ομορφιά γεννιέται από την ψυχή. Η έκθεση αυτή είναι μια πρόσκληση να κοιτάξουμε τον κόσμο μέσα από το βλέμμα ενός παιδιού· βλέμμα καθαρό, ευαίσθητο και γεμάτο πίστη. Γιατί, όπως αποδεικνύει ο Νικηφόρος με κάθε του πινελιά, όταν πιστεύεις, όλα είναι δυνατά.
Κυρία Σιαντή πώς αποφασίσατε να οργανώσετε αυτή την έκθεση και τι σας έκανε να πιστέψετε ότι η ιστορία του Νικηφόρου άξιζε να ακουστεί μέσα από την τέχνη;
Βασιλική Σιαντή (Β.Σ.): «Από την πρώτη στιγμή που είδαμε τα έργα του Νικηφόρου, ένιωσα ότι δεν πρόκειται απλώς για ζωγραφική· πρόκειται για έναν τρόπο επικοινωνίας, για μια εσωτερική φωνή που ζητά να ακουστεί. Κάθε πίνακας είναι μια εξομολόγηση, ένα βλέμμα προς τον κόσμο μέσα από την καθαρότητα και την αλήθεια ενός παιδιού. Η ιδέα της έκθεσης γεννήθηκε από την ανάγκη να μοιραστούμε αυτή τη φωνή με το κοινό —να δώσουμε χώρο σε έναν νεαρό καλλιτέχνη να εκφράσει τη διαφορετικότητά του, να εμπνεύσει, και να μας θυμίσει τη δύναμη που κρύβει η πίστη στον εαυτό και στην τέχνη».
Τι σας συγκίνησε περισσότερο στην πορεία της προετοιμασίας, από την πρώτη γνωριμία με τον Νικηφόρο μέχρι τη στιγμή που είδατε τα έργα του να παίρνουν μορφή μέσα στον χώρο της γκαλερί;
Β.Σ.: «Η διαδικασία της προετοιμασίας μάς χάρισε πολλές μικρές στιγμές συγκίνησης και θαυμασμού —από την πρώτη γνωριμία με τον Νικηφόρο, όταν συνειδητοποιήσαμε πως “μιλάει” με το πινέλο του, μέχρι τη στιγμή που τα έργα του πήραν τη θέση τους στον χώρο της γκαλερί. Αυτό που με συγκίνησε περισσότερο ήταν η αλήθεια που πηγάζει από κάθε πινελιά· η καθαρότητα με την οποία προσεγγίζει τον κόσμο, χωρίς φίλτρα, χωρίς φόβο.
Καθώς προχωρούσε η προετοιμασία, νιώθαμε όλοι πως δεν οργανώναμε απλώς μια έκθεση, αλλά μια εμπειρία ζωής -ένα μήνυμα πίστης, αγάπης και αποδοχής που μας έκανε όλους καλύτερους».
Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να πάρει ο επισκέπτης φεύγοντας από την έκθεση;
Β.Σ.: «Θα ήθελα ο επισκέπτης να φύγει όχι μόνο έχοντας θαυμάσει τα έργα, αλλά με την αίσθηση ότι η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα —ανάμεσα σε κόσμους, εμπειρίες και διαφορετικότητες. Η ζωγραφική του Νικηφόρου δεν ζητά να την κατανοήσεις· σε καλεί να τη νιώσεις. Μιλά για την πίστη στον εαυτό, για τη δύναμη της αποδοχής και για το θάρρος να είσαι αληθινός.
Μέσα από τα μάτια του βλέπουμε πόσο απλό και συνάμα σπουδαίο είναι να πιστεύεις, να δημιουργείς και να επικοινωνείς με καθαρή καρδιά. Αν ο καθένας φύγει από την έκθεση λίγο πιο ανοιχτός, λίγο πιο ευαίσθητος, τότε έχουμε πετύχει κάτι ουσιαστικό».
Κυρία Τσεκούρα, πότε καταλάβατε πως η ζωγραφική είχε έναν ιδιαίτερο ρόλο στη ζωή του Νικηφόρου;
Παναγιώτα Τσεκούρα (Π.Τ.): «Τα παιδιά έχουν την τάση για εξερεύνηση και πειραματισμό. Η ενθάρρυνση είναι πολύ σημαντική για την ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρισμάτων κάθε παιδιού. Ο Νικηφόρος έπιασε μολύβια, μαρκαδόρους, χρώματα από την ηλικία των 2,5 ετών μεταφέροντας κάθε τι που του έκανε εντύπωση σε χαρτιά, σε τοίχους σε όλες τις επιφάνειες. Συχνά στεκόταν πάνω σε ένα μεγάλο χαρτί και σχημάτιζε κύκλους γύρω του. Επίσης, το ενδιαφέρον του για τα σύμβολα και τα λογότυπα άνοιξε έναν μεγάλο χώρο έκφρασης και δράσης».
Τι σημαίνει για εσάς να βλέπετε σήμερα τον Νικηφόρο να εκθέτει το έργο του σε μια γκαλερί;
Π.Τ.: «Η στιγμή αυτή είναι για μένα η αναγνώριση μιας ικανότητας που καλλιεργείται χρόνια – από τότε που ο Νικηφόρος ήταν μικρό παιδί. Τη βλέπω σαν ένα ταξίδι Οδυσσέα, με στάσεις και σταθμούς, όπως αυτή η έκθεση και άλλες που προηγήθηκαν ή θα ακολουθήσουν. Είναι μια πορεία γεμάτη καθημερινές προκλήσεις, όπου η επιμονή για συμμετοχή στην κανονικότητα —στο σχολείο, στην κοινωνική και οικογενειακή ζωή— γίνεται διαρκής αφορμή για έκφραση, αναζήτηση και ανακάλυψη του εαυτού του. Αυτό απαιτεί παρατήρηση, θάρρος, ευρηματικότητα και πάνω απ’ όλα πίστη.
Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη προς τη Sianti Gallery και τους ανθρώπους της —τον κύριο Φάνη Σιαντή, τη Βασιλική Σιαντή και τον Θοδωρή Σιαντή. Με ευαισθησία και σεβασμό άνοιξαν ένα θέμα που αφορά όχι μόνο την τέχνη, αλλά και την ανθρώπινη εξέλιξη. Αναδεικνύουν πως η ανάπτυξη ενός παιδιού είναι ένα συλλογικό έργο, που χρειάζεται ανθρώπους γύρω του -την οικογένεια, τους δασκάλους, τους φίλους, αλλά και όσους συναντά τυχαία στη ζωή, οι οποίοι, με τον τρόπο τους, του δίνουν πίστη και αποδοχή. Αυτή είναι, νομίζω, και η ουσία της ζωής».
Κυρία Παπαποστόλου, ποια ήταν η δική σας προσέγγιση στην επιμέλεια αυτής της τόσο ιδιαίτερης έκθεσης;
Ήρα Παπαποστόλου (Η.Π.): «Ο Νικηφόρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κανέναν καλλιτέχνη. Έχει ένα πηγαίο ταλέντο και το έργο του είναι αληθινό και αυθεντικό. Για μένα είναι αυτονόητο ότι η τέχνη μπορεί να γίνει εργαλείο αποδοχής και συμπερίληψης και πάντα πίστευα ότι τα παιδιά αν έχουν το κατάλληλο περιβάλλον -και ο Νικηφόρος το έχει: γνώρισα τη μητέρα του και είναι μια έξυπνη, μορφωμένη και δυναμική γυναίκα που μόνο να τον βοηθήσει μπορεί- μπορούν να είναι ο εαυτός τους και να κάνουν θαύματα.
Για να προσεγγίσω τον ίδιο και το έργο του επιστράτευσα την ενσυναίσθησή μου και όλη μου την ευαισθησία ενώ, παράλληλα, ξαναδιάβασα το βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα, ηθοποιού και σκηνοθέτη, διαγνωσμένου με αυτισμό, Hugo Horiot, “Ο αυτοκράτορας είμαι εγώ: ένα παιδί με αυτισμό αφηγείται”. Με τη συγκεκριμένη ανάγνωση προσπάθησα να μπω στην ψυχολογία ενός παιδιού με αυτισμό καθώς και σε αυτήν της μητέρας του. Θέλω να πιστεύω ότι ως ένα βαθμό τα κατάφερα, ώστε να αναδειχθεί με σεβασμό και αυθεντικότητα το μήνυμά του».
Πληροφορίες Έκθεσης
Τίτλος: «Αρκεί να το πιστέψεις»
Καλλιτέχνης: Νικηφόρος
Διάρκεια: Έως 6 Δεκεμβρίου 2025
Χώρος: Sianti Gallery, Βασιλέως Αλεξάνδρου 2 & Νηρηίδων 18, Αθήνα
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Πέμπτη -Παρασκευή 11:00–20:00
Τετάρτη 10.00-15.00 | Σάββατο 11:00–16:00
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
