Πόσες και πόσες σελίδες δεν γράφηκαν γι’ αυτήν, την αρχόντισσα των ορέων, το καύχημα της Χαλδίας, την ασημοστολισμένη κόρη του Πόντου, την Αργυρούπολη! Την πόλη που γέννησε μεγάλους λογίους, την πόλη που αγάπησε τα γράμματα, αυτήν που μετέτρεψε τον πλούτο που έβγαζε από τα σπλάχνα της1 σε παράδες που έχτιζαν σχολεία και δομές για τα ελληνόπουλα του Πόντου.
Κάθε Κυριακή χτυπούσαν οι καμπάνες του Αη Γιώργη και των άλλων εκκλησιών της και ταπεινοί λευίτες σαν τον παπα-δάσκαλο Θωμά Σταμπουλίδη τελούσαν τα Θεία μυστήρια και κατηχούσαν το εκκλησίασμα με λόγους πατριωτικούς. Αργυρούπολη ή Κιμισχανά των προγόνων, η πόλη των ανθρώπων του πνεύματος!
Σύμφωνα με τον Γεώργιο Δομνηνό, συγγραφέα του έργου Γεωγραφία του Πόντου μετά παραρτήματος πινάκων ο οποίος επικαλείται τις επίσημες δημογραφικές πηγές της εποχής (Σελιναμέ Βιλαετίου 1311-1894)2, η πόλη της Αργυρούπολης στα τέλη του 19ου αιώνα είχε 29.341 κατοίκους οι οποίοι διέμεναν σε 5.398 οικίες (μέσος όρος 5,5 άτομα ανά οικία). Από αυτούς οι Έλληνες ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη κοινότητα με 5.579 άτομα. Ακολουθούσαν οι Γρηγοριανοί Αρμένιοι με 1.146 άτομα ενώ η μεγαλύτερη κοινότητα αντιστοιχούσε στους Μωαμεθανούς που μετρούσαν σύμφωνα με την καταγραφή του οθωμανικού κράτους σε 22.616 άτομα.
Διαβάστε τη συνέχεια στο pontosnews.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
