Έναν χρόνο μετά τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, τίποτα δεν είχε ακόμη κριθεί οριστικά για την τύχη της Ελλάδας. Η Επανάσταση είχε αλλάξει τους συσχετισμούς, όμως το ερώτημα που απασχολούσε τις ευρωπαϊκές αυλές παρέμενε ανοιχτό: θα προέκυπτε ένα ανεξάρτητο κράτος ή μια αυτόνομη, αλλά υποτελής, οντότητα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία;
Την ώρα που η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε εμπλακεί σε νέο πόλεμο με τη Ρωσία, η διπλωματία έπαιρνε τη σκυτάλη από τα πεδία των μαχών. Στο Λονδίνο, αλλά και στον Πόρο, όπου από τον Σεπτέμβριο του 1828 συνεδρίαζαν οι πρεσβευτές της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, διαμορφωνόταν σταδιακά ένα σχέδιο για το μέλλον της Ελλάδας.
Στις συζητήσεις αυτές δεν απουσίαζε η ελληνική πλευρά. Ο Ιωάννης Καποδίστριας, μέσα από υπομνήματα που απέστειλε στους πρεσβευτές, επιχείρησε να επηρεάσει τις αποφάσεις, διεκδικώντας ένα κράτος με σαφή γεωγραφικά και πολιτικά χαρακτηριστικά. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν στον Πόρο έδειχναν να λαμβάνουν υπόψη, έστω εν μέρει, τις ελληνικές θέσεις: εισηγούνταν ένα κράτος που θα εκτεινόταν νότια της γραμμής που συνέδεε τον Αμβρακικό με τον Παγασητικό κόλπο.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
