Η φωτογραφία δεν δείχνει κάτι εντυπωσιακό. Μια ομάδα παιδιών στέκεται ακίνητη, κοιτάζοντας το φακό. Δεν υπάρχει κίνηση, δεν υπάρχει δράμα με τη θεατρική έννοια. Και όμως, η λεζάντα την αλλάζει: «Μέρος ομάδας 42 ορφανών ελληνικών οικογενειών. Μάιος 1919, όλα με ψώρα. Φωτογραφία μετά το πρώτο μπάνιο και τη φαρμακευτική αγωγή».
Το βλέμμα μετατοπίζεται αμέσως. Αυτό που μοιάζει με απλή καταγραφή, γίνεται μαρτυρία. Το «μετά» –μετά το μπάνιο– υποδηλώνει σιωπηρά ό,τι προηγήθηκε. Και το «Μάιος 1919» τοποθετεί τη σκηνή σε μια στιγμή που δεν είναι ούτε πόλεμος, ούτε ειρήνη, αλλά κάτι ενδιάμεσο, ένα σχέδιο γενοκτονίας που έχει τεθεί σε κίνηση.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
