Οι δημόσιες τοποθετήσεις της Καρυστιανού για τις αμβλώσεις δεν ήταν απλώς μια άποψη σε ένα ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα.
Ήταν, στην πράξη, μια πολιτική αυτοτοποθέτηση. Και μάλιστα σαφής. Με αυτές τις δηλώσεις, η Καρυστιανού προσδιόρισε πού βρίσκεται στο πολιτικό τόξο: στο συντηρητικό φάσμα, με πολιτισμικούς και αξιακούς όρους που δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας.
Αυτό θα αποτυπωθεί κάποια στιγμή και δημοσκοπικά. Μέχρι σήμερα, η δυναμική της στηριζόταν σε μια ευρεία, ετερόκλητη δεξαμενή: πολίτες θυμωμένους με το πολιτικό σύστημα, απογοητευμένους από τη διαχείριση κρίσεων, ανθρώπους που δεν αυτοπροσδιορίζονταν απαραίτητα ιδεολογικά. Όσο όμως ξεδιπλώνεται μια πιο σαφής ατζέντα αξιών, αυτή η δεξαμενή αναδιατάσσεται.
Η Καρυστιανού, μετά τις δηλώσεις της, παύει να αποτελεί σοβαρή απειλή για κόμματα του κεντροαριστερού και αριστερού χώρου. Οι ψηφοφόροι αυτών των κομμάτων έχουν σαφείς, παγιωμένες θέσεις σε ζητήματα όπως οι αμβλώσεις— και οι αποστάσεις εδώ είναι πλέον ορατές.
Αντίθετα, η απειλή μετατοπίζεται δεξιότερα. Η Καρυστιανού γίνεται πολύ πιο ανταγωνιστική για σχηματισμούς όπως η Ελληνική Λύση και ιδίως η Νίκη. Στην περίπτωση της δεύτερης, μάλιστα, δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι θα μπορούσε να την«εξαϋλώσει», απορροφώντας μεγάλο μέρος ενός συντηρητικού, θρησκευτικά ευαίσθητου ακροατηρίου που αναζητά πολιτική εκπροσώπηση με πιο σύγχρονη επικοινωνιακή μορφή.
Παράλληλα, οι θέσεις αυτές ενδέχεται να λειτουργούν θετικά για ένα κομμάτι των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας — όχι απαραίτητα για τον σκληρό πυρήνα, αλλά για εκείνους που κινούνται αξιακά δεξιότερα από την κυβερνητική γραμμή και αισθάνονται ότι σε ζητήματα «ηθικής τάξης» δεν εκπροσωπούνται επαρκώς.
Δεν είναι τυχαίο ότι, παρακολουθώντας τη ρητορική της, διακρίνει κανείς στοιχεία μιας ατζέντας που θυμίζει το μοντέλο Τσάρλι Κερκ: έμφαση στις «παραδοσιακές αξίες», αντιπαράθεση με τον προοδευτισμό όχι ως πολιτική, αλλά ως πολιτισμική απειλή.
Ο δολοφονημένος Κερκ – ανεξάρτητα από το πώς παρουσιάστηκε στα ελληνικά μέσα – στην αμερικανική κοινή γνώμη (ακόμη και στους πολιτικούς του αντιπάλους) ήταν μία συμπαθής φυσιογνωμία. Είχε άνεση λόγου και επιχειρηματολογίας και την πολύτιμη ικανότητα της πειθούς. Ήταν ο άνθρωπος που «πέρασε» τη συντηρητική ατζέντα στους νέους. Μένει να φανεί εάν επιδιώκει και μπορεί η Καρυστιανού να πετύχει κάτι αντίστοιχο. Σε καθε περίπτωση παύει να είναι «απροσδιόριστη».
Και αυτή η σαφήνεια μπορεί να μεν να της κοστίσει προς τα αριστερά — αλλά να της ανοίξει δρόμους δεξιότερα. Το ερώτημα δεν είναι αν αλλάζει κοινό. Το ερώτημα είναι πόσο συνειδητά το κάνει.
Οι ξένοι αγοράζουν τράπεζες σαν… τρελοί
Με εντατικό ρυθμό συνεχίζονται οι αγορές ελληνικών μετοχών από τους ξένους επενδυτές, οι οποίοι σπεύδουν να προεξοφλήσουν τα θετικά δεδομένα που διαμορφώνονται για την εγχώρια αγορά. Δεν είναι τυχαίο ότι ο μέσος ημερήσιος τζίρος του 2026 ήδη διαμορφώνεται σε περισσότερα από 402 εκατ. ευρώ, θέτοντας τις βάσεις για την υπέρβαση της περσινής επίδοσης των 218,9 εκατ. ευρώ.
Το μεγαλύτερο μερίδιο του ενδιαφέροντος συνεχίζει να εστιάζει στον τραπεζικό κλάδο, για τον οποίο αφενός κυκλοφορούν διάφορα σενάρια για πιθανές μετοχικές ανακατατάξεις, αφετέρου αναμένεται μία σειρά νέων εξαγορών μέσα στο νέο έτος, στην προσπάθεια των διοικήσεων να διαφοροποιήσουν τις πηγές κερδοφορίας.
Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, το οποίο υποστηρίζεται από το θετικό αφήγημα της οικονομίας, ο μέσος τζίρος του 2026 καθορίζεται στα 37,9 εκατ. ευρώ για τη Eurobank, στα 48,6 εκατ. ευρώ για την Εθνική, στα 66,7 εκατ. ευρώ για την Τρ. Πειραιώς και στα 123,1 εκατ. ευρώ για την Alpha Bank, η οποία επωφελήθηκε κι από τα διαδοχικά πακέτα της UniCredit. Το άθροισμα των «4» φθάνει σε τουλάχιστον 276 εκατ. ευρώ, δηλαδή στο 68,5% επί της συνολικής συναλλακτικής αξίας του Χ.Α.
Δίπλα στις παραδοσιακές χρηματοπιστωτικές δυνάμεις έρχονται να προστεθούν και μετοχές, οι οποίες αυτήν την περίοδο τίθενται στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα για τους τίτλους των ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και Jumbo, οι οποίοι βλέπουν τον μέσο ημερήσιο τζίρο να ξεπερνά τα 9,4 και 13,1 εκατ. ευρώ, αντίστοιχα.
Από εκεί και πέρα, ο ΟΠΑΠ παρουσιάζει συναλλακτική αξία 13,8 εκατ. ευρώ σε ημερήσιο επίπεδο, ενώ έπονται η ΔΕΗ με 11,6 εκατ. ευρώ, η Metlen με 8,9 εκατ. ευρώ, η Titan Cement με 7,8 εκατ. ευρώ, η Τρ. Κύπρου με 7,5 εκατ. ευρώ, ο ΟΤΕ με 5,9 εκατ. ευρώ, η Motor Oil με 5,2 εκατ. ευρώ κ.α.
Τι ακούγεται για τον MSCI
Στις 10 Φεβρουαρίου θα γίνουν γνωστές οι αλλαγές στους δείκτες του MSCI και τα σενάρια για τις ελληνικές μετοχές έχουν ήδη αρχίσει να παίρνουν φωτιά. Μετά την πρόσφατη αποχώρηση της Metlen, o MSCI Standard & Greece έχει μείνει με οκτώ μετοχές.
Οι αναλυτές δεν αποκλείουν στο προσεχές rebalancing να υπάρξει κάποια προσθήκη. Στους βασικούς υποψήφιους συγκαταλέγονται διάφορα ονόματα. Όμως, τις περισσότερες πιθανότητες φαίνεται να έχουν οι Motor Oil, Τρ. Κύπρου, Titan Cement και ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Φυσικά, ό,τι και να λέει η αγορά, η τελική απόφαση ανήκει αποκλειστικά στους ανθρώπους του MSCI.
Χρέος, ποντίκια και φάκες
Τετράποδους… επισκέπτες έχουν εντοπίσει οι εργαζόμενοι του ΚΕΑΟ στο κτίριο επί της οδού Μενάνδρου. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια περιμετρικά της αρμόδιας υπηρεσίας μάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο για την εμφάνιση των ποντικών. Μάλιστα, έχουν επιστρατευθεί μέχρι και φάκες!
Έχουν γίνει αναφορές προς τη Διοίκηση, ώστε να πραγματοποιηθεί μυοκτονία. Είπαμε ότι στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών γίνεται εξαιρετική δουλειά για να εντοπιστούν οι οφειλέτες. Αντιλαμβανόμαστε ότι πολλές φορές επιστρατεύονται διάφορα μέσα (όπως αναγκαστικά μέτρα είσπραξης). Ελπίζουμε μόνο η εμφάνιση ποντικών να μη δίνει… τροφή για περίεργες ιδέες για να μειωθεί το χρέος.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
