Skip to main content

Γιατί ναυάγησε το ευρωπαϊκό μαχητικό αεροσκάφος SCAF και γελάει ο Τραμπ

«O Ντόναλντ Τραμπ έχει λόγους να χαμογελάει ειρωνικά, βλέποντας στο Παρίσι όπως και στο Βερολίνο, οι αντεγκλήσεις να εκφράζονται πλέον ανοιχτά», λένε πικρόχολα, Ευρωπαίοι διπλωμάτες

Προσθέστε την «Ν» ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Το «θαύμα» δεν συνέβη… Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς θα βάλει αύριο και το τελευταίο «καρφί στο φέρετρο» του Γαλλο-γερμανικού προγράμματος SCAF (Future Combat Air System) για την κατασκευή ενός ευρωπαϊκού μαχητικού αεροσκάφους, που θα μπορούσε  να ανταγωνιστεί το αμερικανικό F-35.

Ο Μερτς αναμένεται, στα αυριανά εγκαίνια της Αεροπορικής Έκθεσης του Βερολίνου (ILA), να βάλει και τυπικά τέλος στο φιλόδοξο αυτό πρόγραμμα. που είχε ξεκινήσει πριν εννιά χρόνια.

Παρά την πολιτική βούληση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να διατηρήσει αυτό το πρόγραμμα πάση θυσία, ο Φρίντριχ Μερτς πρόκειται να το αποσύρει, κάνοντας λόγο για βαθιές διαφωνίες μεταξύ των Ευρωπαίων κατασκευαστών, κυρίως της Airbus και της  Dassault Aviation.

Ο Γερμανός καγκελάριος είχε υποστηρίξει νωρίτερα άλλωστε, ότι η χώρα του δεν χρειάζεται τα ίδια αεροσκάφη με τη Γαλλία.

«Οι Γάλλοι χρειάζονται, στην επόμενη γενιά μαχητικών αεροσκαφών, ένα αεροσκάφος ικανό να μεταφέρει πυρηνικά όπλα και να επιχειρεί από αεροπλανοφόρο. Αυτό δεν είναι αυτό που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή στον γερμανικό στρατό», είχε τονίσει πρόσφατα ο Μερτς.

Γαλλο-γερμανικές εντάσεις

Το  πρόγραμμα SCAF ξεκίνησε το 2017 από τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και την τότε Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, και στο οποίο προσχώρησε η Ισπανία δύο χρόνια αργότερα. Πρόκειται για ένα σύστημα που περιλαμβάνει όχι μόνο ένα αεροσκάφος αλλά  και drones, συνδεδεμένα μεταξύ τους μέσω ενός καινοτόμου συστήματος ψηφιακής επικοινωνίας, ενός «νέφους μάχης».

Η Γερμανία είχε υποσχεθεί να αποφασίσει για το μέλλον της συμμετοχής της στο έργο πριν από το τέλος του 2025, αλλά έκτοτε το ανέβαλλε συνεχώς.

Το πρόγραμμα είχε να αντιμετωπίσει τις εντάσεις μεταξύ των κατασκευαστών, καθώς η γαλλική εταιρεία Dassault, που έχει οριστεί ως κύριος ανάδοχος, απαιτούσε μεγαλύτερη αυτονομία στην παραγωγή της, κάτι που ενοχλησε τη Γερμανία και την Ισπανία, που εκπροσωπούνται από την Airbus.

Η SCAF στόχευε να αντικαταστήσει τα γαλλικά Rafale και τα γερμανικά και ισπανικά Eurofighters έως το 2040, σε ένα πλαίσιο ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού σε απάντηση στις αυξημένες εντάσεις με τη Ρωσία.

Εξανεμίστηκε η εμπιστοσύνη

Η Dassault Aviation – για τη Γαλλία – είχε οριστεί κύριος ανάδοχος για την κατασκευή του μαχητικού, χωρίς, ωστόσο, να έχει κρίσιμο δικαίωμα ψήφου, καθώς το έργο μοιραζόταν με τη Γερμανία και την Ισπανία, που εκπροσωπούνταν αντίστοιχα από την Airbus και την Indra. Από την πλευρά της, η Airbus, η οποία δεν ήθελε να γίνει υπεργολάβος της Dassault Aviation, απαίτησε σεβασμό των αρχικών συμφωνιών που υπεγράφησαν από όλα τα μέρη.

Ο επικεφαλής της Airbus Defence & Space, Μίκαελ Σέλχορν τόνισε μάλιστα ότι «η εμπιστοσύνη έχει εξανεμιστεί. Αυτό ισχύει για εμάς στην Airbus, αλλά και για τη Γερμανία και την Ισπανία ».

Αυτές οι διαφωνίες οδήγησαν την Dassault και την Airbus να αποσυρθούν αμοιβαία από αυτό το έργο των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ.

«Στην πραγματικότητα, η αποτυχία του προγράμματος SCAF δείχνει τις διαιρέσεις μας ως Ευρώπη», λένε παράγοντες της αγοράς. «Βιομηχανικές διαιρέσεις, στρατιωτικές διαφωνίες  και πολιτικές αντιπαλότητες. Το Παρίσι και το Βερολίνο δεν μοιράζονται το ίδιο όραμα για την αεράμυνα της ΕΕ», προσθέτουν στρατιωτικοί αναλυτές. «Η εμπιστοσύνη είναι κάτι παραπάνω από εύθραυστη μεταξύ των δύο ευρωπαϊκών γιγάντων. Οι κατηγορίες για κακή πίστη αφθονούν, τροφοδοτούμενες από τους λομπίστες του κλάδου», προσθέτουν

Γελάει ο Τραμπ

Μετά από αυτές τις εξελίξεις, «ο Ντόναλντ Τραμπ έχει λόγους να χαμογελάει ειρωνικά, βλέποντας στο Παρίσι όπως και στο Βερολίνο, οι αντεγκλήσεις να εκφράζονται πλέον ανοιχτά», λένε πικρόχολα, Ευρωπαίοι διπλωμάτες.  «Ακόμη και μεγάλα συμβολικά έργα όπως το SCAF έχουν γίνει πεδία μάχης αμοιβαίας δυσπιστίας, με το Βερολίνο να ευνοεί πλέον τις έτοιμες αμερικανικές αγορές, σε βάρος της ηπειρωτικής συνοχής».

Μέρα με την ημέρα, διαλύονται οι ψευδαισθήσεις της ενωμένης Ευρώπης και αποκαλύπτονται οι γεωγραφικές και πολιτισμικές αλήθειες της Γηραιάς ηπείρου:  Η Γερμανία δεν σκέφτεται όπως η Γαλλία, και ποτέ δεν θα το κάνει, όχι επειδή είναι εχθρική προς το Παρίσι, αλλά επειδή είναι η Γερμανία: μια βιομηχανική δύναμη προσανατολισμένη στις εξαγωγές, της οποίας η ευημερία βασίζεται στις παγκόσμιες αγορές, τη σταθερότητα του εμπορίου και την Ατλαντική συμμαχία. Και αυτή τη στιγμή η γερμανική οικονομία παραπαίει.

Ο μύθος της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης

Η Γαλλία παραμένει μια πολιτική και στρατιωτική δύναμη με παγκόσμιες φιλοδοξίες, αλλά είναι επίσης σε παρακμή. Η καθεμία χώρα ενεργεί ως έθνος, επειδή η καθεμία είναι χωριστό έθνος, άλλωστε.

«Υπάρχει όμως κάτι ακόμη πιο σοβαρό από αυτή τη στρατηγική απόκλιση: η απουσία αυτού χωρίς το οποίο καμία διαρκής πολιτική δομή δεν μπορεί πραγματικά να αντέξει – το αίσθημα του κοινού ανήκειν», λένε βετεράνοι διπλωμάτες και εξηγούν: « Οι αγορές δημιουργούν ανταλλαγές, οι κανονισμοί παράγουν πρότυπα, αλλά δεν δημιουργούν έναν λαό».

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.