Σχεδόν δύο εβδομάδες χωρίς βομβιστικές επιθέσεις στην Τεχεράνη, η Μομπίνα Ρασουλιάν, μια 19χρονη φοιτήτρια, απολαμβάνει στο έπακρο την εκεχειρία στον πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Βγήκα έξω χωρίς άγχος, έκανα βόλτες, πήγα σε καφετέριες, εστιατόρια, εδώ κι εκεί», λέει η νεαρή Ιρανή, μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Ο Μπαμπάκ Σαμιέι, ένας 49χρονος μηχανικός, προσπαθεί επίσης να «επανέλθει στην ρουτίνα του όσο το δυνατόν περισσότερο». Ασκείται και πάλι κάνοντας τζόκινγκ και γιόγκα αφού «δεν είχε σταματήσει τα πάντα στις 40 ημέρες του πολέμου».
Ο Μπαμπάκ προσπαθεί να μην σκέφτεται πολύ τι θα ακολουθήσει.Θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις, αλλά «νομίζω ότι στο τέλος δεν θα επιτευχθεί συμφωνία και ο πόλεμος πιθανότατα θα ξαναρχίσει», προβλέπει.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε νέες ειρηνευτικές συνομιλίες στην Ισλαμαμπάντ, καθώς η εκεχειρία λήγει «το βράδυ της Τετάρτης, ώρα Ουάσιγκτον», απειλώντας να βομβαρδίσει το Ιράν εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία. Η Τεχεράνη, ωστόσο, δεν έχει ακόμη στείλει αντιπροσωπεία και αρνείται να διαπραγματευτεί υπό απειλή.
Στις καφετέριες της Τεχεράνης, οι οποίες εγκαταλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών από τους κατοίκους που αναζήτησαν καταφύγιο στις ακτές της Κασπίας, οι ταράτσες είναι γεμάτες. Η πελατεία είναι νέα και μοντέρνα. Τα σγουρά και βαμμένα μαλλιά εκτίθενται χωρίς αναστολές.
Το κόστος του πολέμου
Το βόρειο τμήμα της Τεχεράνης, όπου επικρατεί ένας πιο δυτικός τρόπος ζωής – δίνει την αίσθηση μιας όασης ηρεμίας στην χαοτική πρωτεύουσα των περισσότερων από 10 εκατομμυρίων κατοίκων.
Αλλά στο κέντρο της πόλης, τα ερειπωμένα κτίρια υπενθυμίζουν το βαρύτατο κόστος του πολέμου.
Ο 40χρονος Αμίρ περιγράφει την κατάσταση ως «πολύ στρατιωτικοποιημένη»: Υπάρχουν δεκάδες σημεία ελέγχου, ενώ υποστηρικτές της Ισλαμικής Δημοκρατίας «συγκεντρώνονται κάθε βράδυ στις πλατείες για να φωνάζουν συνθήματα κυματίζοντας σημαίες και όπλα», δήλωσε στους απεσταλμένους του Γαλλικού Πρακτορείου.
Πολλοί Ιρανοί ανησυχούν επίσης για την οικονομική ύφεση που επιδεινώθηκε από τον πόλεμο και τους περιορισμούς στην επικοινωνία που επιβλήθηκαν από τις αρχές. Η Λάλεχ, μια 27χρονη καθηγήτρια Αγγλικών που ζει στο Ισφαχάν, στο κεντρικό Ιράν, περιμένει απεγνωσμένα να αποκατασταθεί το διαδίκτυο, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την εργασία της.
«Δεν είμαστε… Βόρεια Κορέα»
«Ο αριθμός των απολύσεων σε μεγάλες και μικρές εταιρείες είναι πολύ υψηλός και ο πληθωρισμός είναι τρομερός», λέει. «Πολλοί έχουν αρχίσει να εργάζονται για τη Snapp! (μια διαδικτυακή υπηρεσία ταξί) και η πόλη είναι γεμάτη πλανόδιους πωλητές».
«Το διαδίκτυο έχει πέσει, όλοι χάνουν τη δουλειά τους», προσθέτει η Φαράχ Σάγκι, μια 60χρονη γυναίκα στην Τεχεράνη. Ελπίζει ότι θα διεξαχθούν ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ώστε «να μπορέσουμε να γνωρίζουμε τη μοίρα μας και να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια». Οπως λέει η Φαράχ, «δεν είμαστε η Βόρεια Κορέα, είμαστε το Ιράν. Έχουμε το αναφαίρετο δικαίωμα να ζήσουμε μια ζωή ελεύθερη».
Μείνετε συντονισμένοι για όλες τις εξελίξεις στο liveblog της Ναυτεμπορικής.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
