Ο Δημήτριος Ξενίδης ζούσε στον οικισμό Ντερέκιοϊ, κτισμένο σε ρεματιά (dere), σε υψόμετρο 900μ. και σε απόσταση 20χλμ. νοτιοδυτικά του Βεζίρκöπρü και 94 χλμ. νοτιοδυτικά της Σαμψούντας. Ο οικισμός είχε Έλληνες κατοίκους και Έλληνα μουχτάρη. Εκκλησιαστικά υπαγόταν στη μητρόπολη Αμάσειας.
Οι κάτοικοι του οικισμού, περίπου 700 άτομα, κατάγονταν από τη Σινώπη και ήταν τουρκόφωνοι. Η περιοχή διέθετε πετρόκτιστη εκκλησία, την Κοίμηση της Θεοτόκου, και τριτάξιο μονοθέσιο δημοτικό σχολείο. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία (σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, ρεβίθια, φασόλια, ντομάτες, μήλα, βερίκοκα, καρύδια) και την κτηνοτροφία (βούτυρο, τυριά, γιαούρτια). Μετά την Ανταλλαγή εγκαταστάθηκαν στον Κούκο Κατερίνης.
Η μαρτυρία που ακολουθεί περιλαμβάνεται στο Αρχείο Προφορικής Παράδοσης του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, της μεγαλύτερης και παλαιότερης συλλογής προφορικής ιστορίας στην Ελλάδα και από τις σημαντικότερες της Ευρώπης.
Διαβάστε περισσότερα στο pontosnews.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
