Πριν από περίπου 18 μήνες, η ιδέα μιας συμμαχίας μεταξύ των Γάλλων συντηρητικών και του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού φάνταζε αδιανόητη. Πλέον δεν μπορούμε να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο με την ίδια ευκολία…
Ο τότε ηγέτης των Ρεπουμπλικάνων, Έρικ Σιότι, προκάλεσε τέτοιο κύμα οργής όταν την πρότεινε, που αναγκάστηκε κυριολεκτικά να «κλειδωθεί» στο γραφείο του, για να δώσει την εντύπωση ότι εξακολουθούσε να ασκεί τα καθήκοντά του.
Τελικά, ο Σιότι και οι σύμμαχοί του αποσπάστηκαν από το ιστορικό κόμμα των Ρεπουμπλικάνων – της παράταξης του Σαρλ ντε Γκολ και του Ζακ Σιράκ – δημιουργώντας δική τους φράξια σε συμμαχία με τον Εθνικό Συναγερμό.
Σήμερα, ωστόσο, η ένωση της γαλλικής δεξιάς, ακόμα και με τη συμμετοχή του Εθνικού Συναγερμού, δεν φαίνεται πλέον αδιανόητη ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027.
Η έννοια έχει ήδη όνομα: L’union des droites – Η ένωση της δεξιάς.
Ο ρόλος του Σαρκοζί – Αναταράξεις στους συντηρητικούς
Η συζήτηση επανέφερε στο προσκήνιο ο πρώην πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος, γράφοντας από τη φυλακή μετά την καταδίκη του για την χρηματοδότηση της εκστρατείας του το 2007, κάλεσε σε «ευρύτερο δυνατό πνεύμα ενότητας» στη δεξιά.
Σε δημόσια εκδήλωση για το βιβλίο του, δήλωσε ξεκάθαρα: «Δεν θα τα καταφέρουμε αν δεν υπάρχει ένωση».
Η τοποθέτηση αυτή σήκωσε αντιδράσεις στους παραδοσιακούς συντηρητικούς. Μπορεί οι πολιτικοί κληρονόμοι του ντε Γκολ να συνεργαστούν με ένα κόμμα, των ιδρυτών του οποίου περιλάμβανε ακόμα και ναζιστές συμμάχους;
Παραδοσιακά, η απάντηση ήταν ένα κατηγορηματικό «όχι». Ωστόσο, όλο και περισσότεροι συντηρητικοί αρχηγοί, αν όχι δημόσια, τουλάχιστον ιδιωτικά, αναγνωρίζουν ότι η πιθανότητα είναι υπαρκτή.
- Δείτε επίσης: Σαρκοζί: Οξείς χαρακτηρισμοί κατά Μακρόν και λόγια συμπάθειας για τη Λε Πεν στο βιβλίο του «Το ημερολόγιο ενός φυλακισμένου»
Μερικοί θεωρούν ότι η κίνηση του Σαρκοζί δεν είναι ιδεολογικά καθοδηγούμενη, αλλά προσωπική, ενδεχομένως για εκδίκηση κατά του Εμανουέλ Μακρόν ή για να εξασφαλίσει μια πιθανή χάρη από τον επόμενο πρόεδρο του Εθνικού Συναγερμού.
Η άνοδος του Εθνικού Συναγερμού και η αποδοχή του Μπαρντέλα
Η εικόνα του Εθνικού Συναγερμού έχει αλλάξει σημαντικά από την εποχή του Ζαν-Μαρί Λε Πέν.
Με τη Μαρίν Λε Πέν και τον Ζορντάν Μπαρντέλα, το κόμμα μετατράπηκε από περιθωριακό σε βασικό παίκτη της γαλλικής πολιτικής. Σήμερα διαθέτει περισσότερες έδρες στη Βουλή από οποιοδήποτε άλλο κόμμα, ενώ η φήμη του Μπαρντέλα ως προεδρικού υποψηφίου το καθιστά πιο αποδεκτό εταίρο για τους συντηρητικούς.
Παράλληλα, δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειονότητα των δεξιών ψηφοφόρων υποστηρίζει πλέον μια εκλογική συμφωνία μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων και του Εθνικού Συναγερμού. Μια έρευνα για το RTL έδειξε ότι τα δύο τρίτα των δεξιών ψηφοφόρων τάσσονται υπέρ μιας τέτοιας συμμαχίας.
Οι δημοτικές εκλογές ως πρόβα για την ένωση της δεξιάς
Οι επικείμενες δημοτικές εκλογές τον Μάρτιο θεωρούνται κρίσιμες για την αποδοχή μιας πιθανής ένωσης δεξιών κομμάτων.
Στη Ντιζόν, ο υποψήφιος της κεντροδεξιάς δέχεται επικρίσεις για την υποστήριξη που έλαβε από το ακροδεξιό κόμμα Reconquête, ενώ στη Μασσαλία οι συζητήσεις για πιθανή συμμαχία μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων και Εθνικού Συναγερμού γίνονται όλο και πιο έντονες, καθώς η διάσπαση των δεξιών δυνάμεων θα διευκολύνει την επανεκλογή του σοσιαλιστή δημάρχου Μπενουά Παγιάν.
Όπως σημειώνει υποστηρικτής του Σαρκοζί, οι δημοτικές εκλογές του Μαρτίου θα αποτελέσουν τον «Ρουβίκωνα» για το πόσο θα συνεργαστεί η δεξιά. «Θα υπάρξει πλήρης ανακατατάξη στις δημοτικές», καταλήγει.
Με πληροφορίες από Politico
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
