Το Πεκίνο, έχει αποδείξει ότι μπορεί να δίνει και να παίρνει ταυτόχρονα. Αυτό ακριβώς είδαμε και στον τρόπο που διαχειρίστηκε το πρόσφατο σοκ με το πετρέλαιο στο Στενό του Ορμούζ. Κόβοντας απότομα τις εισαγωγές αργού, έδωσε μια σημαντική ανάσα στη διεθνή αγορά. Λειτούργησε σαν ένα «αόρατο χέρι» που κράτησε τις τιμές χαμηλά, εμποδίζοντάς τις να εκτιναχθούν στα 200 δολάρια το βαρέλι. Το μεγάλο ερώτημα τώρα είναι: αυτή η υποχώρηση της ζήτησης ήρθε για να μείνει ή είναι κάτι προσωρινό;
Οι μελλοντικές αγορές πετρελαίου της Κίνας θα μπορούσαν να καθορίσουν την τιμή του πετρελαίου για χρόνια και να έχουν επιπτώσεις στον πληθωρισμό, τα επιτόκια και την οικονομία
Παρόλο που ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν βρίσκεται πλέον σε ύφεση, το Πεκίνο δεν δείχνει να βιάζεται να αγοράσει ξανά τον μαύρο χρυσό στις παλιές, μεγάλες ποσότητες. Πολλοί αναλυτές θεωρούν δεδομένο ότι η Κίνα θα επιστρέψει σύντομα στους κανονικούς της ρυθμούς, όμως η πραγματικότητα μάλλον δεν είναι τόσο απλή.
Ο «άρχοντας» του πετρελαίου
Το σίγουρο είναι ότι οι επόμενες κινήσεις της Κίνας θα καθορίσουν το παιχνίδι για τα επόμενα χρόνια. Αν οι Κινέζοι αρχίσουν πάλι τις μαζικές αγορές, οι τιμές θα πάρουν την ανηφόρα προς τα 80 δολάρια το βαρέλι. Αν όμως συνεχίσουν έτσι, η τρέχουσα υπερπροσφορά στην αγορά θα παγιωθεί. Αυτό θα κρατήσει τις τιμές χαμηλά, γύρω στα 60 με 65 δολάρια, μέχρι το 2026 και το 2027.
Αυτή η εξέλιξη δεν αφορά μόνο τους ειδικούς της ενέργειας, αλλά αγγίζει άμεσα τις διεθνείς αγορές και την καθημερινότητα των πολιτών.
Όσο η Κίνα κρατά κλειστή τη στρόφιγγα των αγορών, ο πληθωρισμός θα υποχωρεί. Αυτό ανοίγει διάπλατα τον δρόμο στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ και τις υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες να μειώσουν τα επιτόκια.
Παράλληλα, οι χαμηλές τιμές μεταφράζονται σε απώλειες δισεκατομμυρίων για τους μεγάλους παίκτες του ΟΠΕΚ+, όπως η Σαουδική Αραβία και η Ρωσία.
Προσπαθώντας να βγει άκρη
Η αποκρυπτογράφηση της τεράστιας ενεργειακής βιομηχανίας της Κίνας, η οποία καθοδηγείται από κυβερνητικές επιταγές, είναι δύσκολη.
Οι αναλυτές καλύπτουν τα κενά που αφήνουν τα ετερόκλητα επίσημα στατιστικά στοιχεία παρακολουθώντας τα δεξαμενόπλοια που εκφορτώνουν και φορτώνουν στη χώρα, μετρώντας τα αποθέματα μέσω δορυφορικών εικόνων και συζητώντας με τοπικές πηγές για στοιχεία.
Η εικόνα που προκύπτει δείχνει μια χώρα που φαινομενικά λειτουργεί με τα ελάχιστα δυνατά αποθέματα πετρελαίου. Η Vortexa, εταιρεία πληροφοριών για τα εμπορεύματα, εκτιμά ότι οι κινεζικές εισαγωγές πετρελαίου μέσω θαλάσσης μειώθηκαν τον περασμένο μήνα στο χαμηλότερο επίπεδο δεκαετίας, στα 5,9 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, καταγράφοντας πτώση περίπου 50% από τα προπολεμικά επίπεδα.
Τα πρώτα στοιχεία του Ιουλίου δείχνουν μια τάση ανάκαμψης, όμως οι θαλάσσιες ροές παραμένουν κατά ένα τέταρτο μειωμένες. Οι πρώτες ενδείξεις για τον Αύγουστο δείχνουν ότι οι εισαγωγές σταθεροποιούνται στα 9 με 10 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, νούμερο πολύ μικρότερο από τα 11,5 με 12 εκατομμύρια βαρέλια που ήταν ο κανόνας πριν από τη σύγκρουση στο Ιράν.
Γιατί αγοράζει λιγότερο πετρέλαιο;
Για να προβλέψουμε τι θα ακολουθήσει, το πρώτο εμπόδιο είναι η κατανόηση του τι συμβαίνει τώρα. Η αγορά συμφωνεί ότι η Κίνα εισάγει πολύ λιγότερα από ό,τι στο παρελθόν, αλλά ο λόγος συζητείται έντονα.
Τα δεδομένα είναι ασαφή, εν μέρει επειδή το Πεκίνο δεν αποκαλύπτει επίσημες πληροφορίες σχετικά με τα αποθέματα πετρελαίου του.
Ορισμένοι παρατηρητές πιστεύουν ότι το Πεκίνο έχει σιωπηλά απελευθερώσει προϊόντα από τις αποθήκες αργού και διυλισμένου πετρελαίου. Άλλοι πιστεύουν ότι έχει μειώσει σε μεγάλο βαθμό τις εισαγωγές περιορίζοντας τη ζήτηση, μετατοπίζοντας τη δραστηριότητα των διυλιστηρίων, ιδίως στην πετροχημική βιομηχανία, και μη συσσωρεύοντας αποθέματα στον ίδιο βαθμό όπως προηγουμένως.
Η μεγάλη στροφή της χώρας στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και φορτηγά φέρεται ότι απέδωσε καρπούς, ενώ δικαιώθηκε στην πράξη και η επένδυση στη βιομηχανία άνθρακα-χημικών.
Αποθήκευε ποσότητα ίση με την ημερήσια κατανάλωση ολόκληρης της Γαλλίας
Πλέον αποδεικνύεται ότι τα προηγούμενα χρόνια η Κίνα αγόραζε πολύ περισσότερο πετρέλαιο από όσο χρειαζόταν, αποθηκεύοντας έως και 1,5 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα – ποσότητα ίση με την ημερήσια κατανάλωση ολόκληρης της Γαλλίας. Αυτή η τακτική «φούσκωνε» την τιμή του πετρελαίου κατά 10 με 20 δολάρια.
Όσοι ποντάρουν σήμερα σε ακριβό πετρέλαιο, θεωρούν ότι η Κίνα θα αρχίσει πάλι να γεμίζει τις αποθήκες της με γρήγορους ρυθμούς. Κάτι τέτοιο όμως δεν αναμένεται να συμβεί αν δεν πέσουν κι άλλο οι τιμές. Παραδοσιακά, το Πεκίνο αγόραζε επιπλέον ποσότητες μόνο όταν το Brent έπεφτε στα 60-65 δολάρια. Με την τιμή τώρα πάνω από τα 70 δολάρια, δεν έχει κανένα κίνητρο να το κάνει.
Η Κίνα έχει τον χρόνο με το μέρος της. Αν η ροή στο Στενό του Ορμούζ συνεχιστεί ομαλά, η αγορά θα βρεθεί με μεγάλο πλεόνασμα την επόμενη χρονιά. Τότε είναι που το Πεκίνο θα επιστρέψει δυναμικά στις αγορές, βάζοντας ένα «δίχτυ ασφαλείας» στις τιμές.
Με αυτά τα δεδομένα, το να προβλέπει κανείς ότι το πετρέλαιο θα εκτοξευθεί σύντομα στα 100 δολάρια είναι εξίσου ρίσκομε το να περιμένει ότι θα καταρρεύσει στα 50 δολάρια.
Η Κίνα λειτουργεί πλέον ως ένας απόλυτα ορθολογικός παίκτης στο παγκόσμιο ταμπλό, και αυτό ανατρέπει τις παλιές σταθερές.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
