Ο πλανήτης δεν ήταν ποτέ ένα κρεβάτι στολισμένο με ροδοπέταλα. Αλλά ίσως για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο κόσμος βυθίζεται τόσο ραγδαία στην άβυσσο του νόμου της ζούγκλας.
Μεταπολεμικοί κανόνες εξαφανίζονται, διεθνείς θεσμοί καθίστανται εντελώς άσχετοι και μόνο η βία μετράει – και με πρωτοφανές θράσος. Για τον συνεχιζόμενο -άγνωστο για πόσο- πόλεμο στο Ιράν δεν φαίνεται να υπάρχει σχέδιο. Καθημερινά, άλλωστε, ο πρόεδρος Τραμπ το αλλάζει. Η προεκλογική υπόσχεσή του, να κρατήσει τις ΗΠΑ μακριά από στρατιωτικές περιπέτειες, έχει ξεχαστεί. Ο πρόεδρος Τραμπ εμφανίζεται ως πολέμαρχος και, ουσιαστικά, ασταμάτητος. Το μόνο διακριτό κίνητρο είναι η επίδειξη στρατιωτικής ανωτερότητας των ΗΠΑ. Αν και αυτό δεν αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις.
Μέχρι στιγμής, άλλωστε, οι μόνοι σαφείς νικητές είναι ο Νετανιάχου και τα ακροδεξιά γεράκια στην κυβέρνησή του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει έναν μόνο στόχο: Να αναδιαμορφώσει τον χάρτη της Μέσης Ανατολής, σύμφωνα με το μεσσιανικό όραμα των κυβερνητικών του εταίρων. Η ιστορία -από το Ιράκ έως το Αφγανιστάν και τη Λιβύη- δείχνει, όμως, ότι η απομάκρυνση ενός συστήματος εξουσίας ή η αποδυνάμωση ενός αυταρχικού καθεστώτος δεν οδηγεί αυτόματα στην ελευθερία και τη δημοκρατία. Αλλά και σε νέες τυραννίες.
Ο πραγματικός κίνδυνος του Τρίτου Πολέμου στον Κόλπο είναι να εξελιχθεί σε μια σύγκρουση που θα αποσταθεροποιήσει και την παγκόσμια οικονομία. Ο πόλεμος αυτός απειλεί, επίσης, να τινάξει στον αέρα την ίδια την κατακερματισμένη Ε.Ε. – οικονομικά, ενεργειακά και εμπορικά, μετά τους δασμούς Τραμπ, αλλά και με νέο κύμα προσφύγων. Αυτές οι σκέψεις θα τριγυρνούν στο μυαλό του Έλληνα πρωθυπουργού, που βρίσκεται σήμερα στην Κύπρο για να εκφράσει -και σωστά- τη στήριξή του στην Κυπριακή Δημοκρατία, από κοινού με τον Εμανουέλ Μακρόν. Και ο Γάλλος πρόεδρος μπορεί να μην ανησυχεί και τόσο, γιατί η θητεία του τελειώνει έτσι κι αλλιώς σε έναν χρόνο. Αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να επανεκλεγεί και οι επιπτώσεις στη χώρα από μια παράταση του πολέμου στη γειτονιά μας μπορεί να είναι επώδυνες μέχρι την άνοιξη του 2027. Και με την Τουρκία πάντα απειλητική. Εκτός και αν σκεφτεί πως, μέσα στο πολεμικό αυτό κλίμα, ο λαός, συνήθως, «στοιχίζεται πίσω από τη σημαία». Και να ζητήσει, πολύ πιο γρήγορα, νωπή λαϊκή εντολή, για να αντιμετωπίσει τις φουρτούνες…
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
