Η ιστορία της ελληνικής παρουσίας στη Φάτσα – ή Φασιδάνη, όπως αναφέρει την πόλη ο Περικλής Τριανταφυλλίδης στο έργο του Φυγάδες, περιγράφοντας τη βυζαντινή εποχή–, είναι μια διαδρομή βαθιά ριζωμένη στον χρόνο, στις μνήμες και στη συλλογική ταυτότητα του ποντιακού ελληνισμού.
Από τον 17ο αιώνα έως τις αρχές του 19ου, οι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής άλλοτε εξισλαμίζονταν, άλλοτε μετοικούσαν στην ενδοχώρα και συχνά κατέφευγαν στην Αργυρούπολη, όπου εργάζονταν ως μεταλλωρύχοι. Πολλές οικογένειες έφταναν επίσης στην Κωνσταντινούπολη και στα παράλια της Νότιας Ρωσίας, αναζητώντας ασφάλεια και προοπτική.
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
