Χωρισμένο στους δύο συνοικισμούς, Ανθωχώρ’ και Καθωχώρ’, το χριστιανικό χωριό Ζουρέλ’, στην επαρχία του Όφεως στον Πόντο, αρχικά κατοικήθηκε απο τις οικογένειες Αδαμίδη, Παπαδόπουλου και Γαρατσίδη, ενώ στη συνέχεια στην περιοχή εγκαταστάθηκαν οι οικογένειες Αθανασιάδη, Σισμανίδη, Βλαχίδη, Καραμαλτίδη και Κοσμίδη. Στα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι και την ανταλλαγή των πληθυσμών στο Ζουρέλ’ ζούσαν περισσότερες από 40 οικογένειες με 250 Έλληνες κατοίκους ενώ συνολικά οι κάτοικοι ήταν 325.
Στο Ανθωχώρ’ υπήρχε η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου (1848) και στο Καθωχώρ’ η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής (1820). Στον τουρκικό τομέα του χωριού υπήρχε κι ένα μισοκατεστραμμένο παρεκκλήσι.
Όμως το στολίδι του Ζουρέλ’ (σήμερα Σαράικοϊ) ήταν το πέτρινο σχολείο που έχτισαν οι κάτοικοι το 1907, ανάμεσα στους δύο συνοικισμούς.
Ένα τριώροφο οικοδόμημα η κατασκευή του οποίου έγινε αποκλειστικά από τους κατοίκους. Το κτήριο θεωρούνταν ως το πλέον σύγχρονο για την εποχή στην επαρχία. Όταν χτιζόταν, οι χωρικοί συγκεντρώνονταν στην αυλή του σχολείου και όλοι μαζί, άνδρες και γυναίκες πήγαιναν στις όχθες των ποταμών Γάιτα και Μπαλντατζή Ντερέ. Από εκεί, φορτωμένοι με οικοδομικά υλικά έπαιρναν τον δρόμο της επιστροφής. Οι νέοι έβαζαν χοντρούς κορμούς στους ώμους τους και εκεί ανέβαινε ο ξακουστός οργανοπαίκτης Γιάγκος Γοργορέβας (Γρηγοριάδης) και έπαιζε τουλούμ’.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο στο pontosnews
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
